Δεν είναι «Μάννα» εξ ουρανού το αεροδρόμιο

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΕΣ ή όχι, οι αντιδράσεις των Καλαματιανών στην προοπτική μετατροπής του αεροδρομίου της Τρίπολης από στρατιωτικό σε πολιτικό, πρέπει να προβληματίσουν τους φορείς της Αργολίδας και της Αρκαδίας.

ΕΝΑ ΑΙΤΗΜΑ – διεκδίκηση τουλάχιστον μιας εικοσαετίας που φαίνεται να πλησιάζει στην υλοποίησή του, κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα, επειδή η προσπάθεια εγκαταλείπεται από τους διεκδικητές την τελευταία στιγμή.  Μιας και φαίνεται ότι θεωρούν πως δρομολογήθηκε η επίλυση, σταμάτησαν την διεκδίκηση περιμένοντας απλά τα αποτελέσματα.

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ από την Καλαμάτα δεν έχουν μέχρι στιγμής τύχει απάντησης από την Αργολίδα. Και πολύ φοβάμαι ότι οι αντίθετες απόψεις θα επικρατήσουν, αν δεν επιχειρηματολογήσουν για μία ακόμα φορά οι φορείς του νομού.

Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ αρκέστηκε στην …εξαγγελία Τατούλη και δεν κινείται δυναμικά να ενισχύσει την διεκδίκησή της. Αντίθετα το δημοτικό συμβούλιο της Καλαμάτας καλείται να συνεδριάσει και να αντιδράσει στην δημιουργία πολιτικού αεροδρομίου στην Τρίπολη.

Η μετατροπή του στρατιωτικού  αεροδρομίου της Τρίπολης σε πολιτικό, θα βοηθήσει στην οικονομική ανάπτυξη όλης της περιοχής. Αυτό πρέπει να το αντιληφθούν και να ενεργήσουν κατάλληλα όσοι περιμένουν το «Μάννα» εξ ουρανού.

Ιχθυοτροφεία ώρα μηδέν

ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ της Αργολίδας «ξεσηκώνονται» δημοτικά συμβούλια, κάτοικοι και φορείς κατά των ιχθυοκαλλιεργειών. Αφορμή η Δημόσια Διαβούλευση για την «Έγκριση Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Υδατοκαλλιέργειες και της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αυτού».

ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ χρόνια επικρατούσε μία αναρχία και είναι καιρός να μπει τάξη σε αυτόν τον τομέα. Όχι όμως με αφορισμούς και ακρότητες. Στόχος των τοπικών κοινωνιών δεν είναι η καταστροφή επιχειρήσεων που φέρνουν εκατομμύρια συναλλάγματος, ούτε βέβαια η ανοχή της ασυδοσίας στις θάλασσες.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να γίνει είναι αφενός η προστασία του περιβάλλοντος και αφετέρου η οικονομία του τόπου, που σε ένα σημαντικό ποσοστό στηρίζεται και στις επιχειρήσεις που ασχολούνται με τις ιχθυοκαλλιέργειες. Δηλαδή να βρεθεί η χρυσή τομή.

ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΑΜΕΣΑ επιβάλλεται είναι να τηρηθούν οι όροι αδειοδότησης των υφιστάμενων επιχειρήσεων ιχθυοκαλλιεργειών και να μην δοθούν νέες, ώστε σταδιακά να επιτευχθεί η απορρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ λεπτοί χειρισμοί και σε καμία περίπτωση σπασμωδικές κινήσεις. Είναι πραγματικά μοναδική η ευκαιρία να μπει μία τάξη και να αποσυμφορεθεί τόσο ο Αργολικός κόλπος, όσο και ο Σαρωνικός από ανεξέλεγκτες δράσεις, που έχουν σοβαρές επιπτώσεις τόσο στο περιβάλλον όσο και στις υπόλοιπες δραστηριότητες, όπως ο τουρισμός.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ όμως αυτός ο σκοπός και να μην μείνουμε στα λόγια, χρειάζονται προοδευτικά βήματα με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα. Αλλιώς, για μία ακόμα φορά κάποιοι θα ξεθυμάνουν και θα συνεχιστεί ό,τι γινόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Η ανικανότητα του κράτους επιτρέπει στο παρεμπόριο να ανθεί

«ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ προϊόντων μπορεί να παταχθεί το παρεμπόριο», που ανθεί τον τελευταίο καιρό πλήττοντας τους ήδη επιβαρημένους από την οικονομική κρίση καταστηματάρχες. Αυτή είναι η άποψη της περιφέρειας Πελοποννήσου, που εκφράστηκε επισήμως από την Διεύθυνση Ανταγωνισμού, μετά από ερώτηση που κατέθεσε στο κοινοβούλιο ο βουλευτής Νίκος Παναγιωτόπουλος.


ΟΜΩΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ του δήμου Ναυπλίου, δεν έχουν συγκροτηθεί στους Δήμους οι Επιτροπές Εκτίμησης Αξίας Κατασχεμένων. Αλλά τί φταίει που ακόμα και στο Ναύπλιο ανθεί το παρεμπόριο, παρότι υπάρχει η περιβόητη επιτροπή; Προφανώς δεν υπάρχει η κατάλληλη αστυνόμευση, απαντούν οι ντόπιοι που βλέπουν στις αργίες και τα Σαββατοκύριακα να μετατρέπονται κεντρικά σημεία της πόλης, σε αγορές τύπου Μοναστηρακίου.

ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ και αν η αστυνομία ή η δημοτική αστυνομία - όπου υπάρχει - θυσιάσουν τις αργίες των υπαλλήλων τους βγάζοντάς τους στους δρόμους για ελέγχους, το πρόβλημα και πάλι δεν λύνεται ολοκληρωτικά. Το μόνο που δύνανται να πράξουν οι αστυνομικοί είναι να κατασχέσουν τα είδη του παρεμπορίου, αλλά δεν μπορούν να «τιμωρήσουν» αυτούς που ασκούν το παρεμπόριο, αφού «στην συντριπτική τους πλειονότητα είναι αλλοδαποί και στερούνται ΑΦΜ και άλλων νομιμοποιητικών εγγράφων», όπως παραδέχεται η Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ το κράτος δεν μπορεί να επιβάλει την νομιμότητα σε όποιον δεν έχει νομιμοποιητικά έγγραφα. Και μάλιστα αυτό λέγεται με περισσό θράσος και ειλικρίνεια. Λες και όλοι οι άλλοι, δηλαδή το σύνολο των πολιτών και των επαγγελματιών, που και διαθέτουν νομιμοποιητικά έγγραφα είναι μαλάκες!

ΥΠΑΡΧΕΙ τελικά τίποτα που να λειτουργεί σε αυτό το κράτος;

Η νηστεία της οικονομίας

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ είναι η μείωση του εισοδήματος των καταναλωτών, όπως προκύπτει πλέον από τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, κάτι το οποίο όμως φάνηκε και στην πράξη τις ημέρες του Πάσχα.


ΟΙ ΔΕΛΕΑΣΤΙΚΕΣ ΤΙΜΕΣ σε τρόφιμα, παιχνίδια, δώρα, ένδυση και γενικά οι προσφορές σε παραδοσιακά πασχαλινά είδη δεν βρήκαν την ανάλογη ανταπόκριση από τους καταναλωτές, επισημαίνουν οι έμποροι.

ΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ είναι πρωτόγνωρα για όλους μας: Τα πρώτα στοιχεία που έχει συλλέξει το Ινστιτούτο Εμπορίου και Υπηρεσιών της ΕΣΕΕ δείχνουν ότι ο μέσος όρος του πασχαλινού τζίρου μειώθηκε και φέτος κατά ποσοστό 15%, σε σχέση με τον αντίστοιχο του 2010, ο οποίος είχε παρουσιάσει μείωση κατά 7%. Ο τζίρος στα είδη διατροφής μειώθηκε περαιτέρω από 5,5% πέρυσι στο -11% φέτος, ενώ στα οικιακά είδη από -13% πέρυσι στο -20% φέτος. Η ένδυση και η υπόδηση κατέγραψε για άλλη μια φορά τη μεγαλύτερη μείωση από -11% πέρυσι, στο -25% φέτος, με μοναδική εξαίρεση τα παιδικά ρούχα και παπούτσια, όπου η κίνηση μειώθηκε περίπου κατά 15%. Τέλος, στα είδη δώρων και παραδοσιακών αγαθών, όπως λαμπάδες και παιχνίδια, καταγράφεται μικρότερη μείωση (-10%), σε σύγκριση πάντα με την περσινή, επίσης φτωχή, πασχαλινή περίοδο.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΑ της χρεοκοπίας που αποτελούν πλέον καθημερινό φαινόμενο δεν αφήνουν κανέναν να σηκώσει κεφάλι και η νηστεία της οικονομίας συνεχίζεται, με τα πιο σκληρά μέτρα που έρχονται και δεν επιτρέπουν την ανάκαμψη.

ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ λένε δια του επισήμου συνδικαλιστικού οργάνου τους, ότι δεν είναι διατεθειμένοι να ακολουθήσουν σιωπηρά μια διαδρομή προς το άγνωστο. Η μέχρι σήμερα τακτική «βλέποντας και κάνοντας» έχει κουράσει αγορά και καταναλωτές, δεν έχει διορθώσει τα κακώς κείμενα και ούτε δείχνει να έχει καταλήξει σε ένα σχέδιο ανακούφισης της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας από την πρωτοφανή ύφεση στην οποία έχουν εισέλθει.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ πώς θα ξημερώσει;

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΔΕΙΓΜΑ διαφορετικής νοοτροπίας για τον τρόπο που μπορεί να επιτευχθεί η τουριστική προώθηση της Πελοποννήσου ήταν η προβολή της στο εμπορικό κέντρο Westfield του Λονδίνου, που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του γραφείου Ε.Ο.Τ. Η συμμετοχή της περιφέρειας σε αυτό το δεκαήμερο αναμένεται να αποδώσει κάποιους καρπούς, αφού υπολογίζεται ότι χιλιάδες κόσμου είχαν την ευκαιρία να πάρουν μια μικρή γεύση από τον Μοριά.

ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ χρώματα, ψηλά βουνά, μοναδικές πολιτιστικές εμπειρίες σε μνημεία διεθνούς ακτινοβολίας, χαμογελαστοί και ευγενικοί άνθρωποι συνέθεσαν το πελοποννησιακό παζλ, ισχυρίζονται οι διοργανωτές. Δεν αμφιβάλλω. Όμως οι αποσπασματικές κινήσεις δεν φέρνουν πάντα το καλύτερο αποτέλεσμα, αφού πετυχαίνουν μόνο εν μέρει τον στόχο.

Η ΕΛΠΙΔΑ ότι λόγω ακριβώς της οικονομικής κρίσης θα υπάρξουν οφέλη στον τουρισμό, αφού το τουριστικό προϊόν γίνεται πιο ανταγωνιστικό, δεν αρκούν. Ούτε βέβαια αρκεί η συμμετοχή της περιφέρειας σε πρωτοβουλίες του ΕΟΤ, που ούτως ή άλλως, πάντα υπήρχε.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ένα συγκεκριμένο πλάνο δράσεων στον τουριστικό τομέα, πέραν του κεντρικού πλάνου που έχει η χώρα, ώστε η Πελοπόννησος να μπορέσει να αναδείξει την διαφορετικότητά της στο εξωτερικό και να αποτελέσει από μόνη της αγαπημένο προορισμό. Χωρίς να υπάρχει πρόθεση να δημιουργηθεί ξεχωριστό «Καντόνι», η Πελοπόννησος μπορεί να αναδείξει την διαφορετικότητά της, μιας και ακόμα αποτελεί παρθένο προορισμό, έναντι άλλων δημοφιλών της χώρας που έχουν «κουράσει» τους τουρίστες. Ο Μοριάς μπορεί να αναδείξει ταυτόχρονα με το τρίπτυχο «αρχαία – θάλασσα – ήλιος» και άλλα «χαρίσματα» που διαθέτει, τα οποία ποτέ στο παρελθόν δεν έχουν αναδειχθεί και διαφημιστεί για να προσελκύσουν τον εναλλακτικό και ανήσυχο τουρίστα.

ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ακόμα νωρίς, η Περιφέρεια πρέπει να αντιληφθεί ότι έχει τεράστια περιθώρια να αναπτύξει την τουριστική βιομηχανία της, η ανάπτυξη της οποίας μάλιστα, θα μπορούσε να συμβάλει σε ένα μεγάλο ποσοστό στην αντιστροφή του οικονομικού κλίματος. Αρκεί οι ιδέες που υπάρχουν να μην μένουν στα συρτάρια και στα προεκλογικά μπαλκόνια, αλλά να αρχίσουν να υλοποιούνται.

Μυρίζει …μπαρούτι

ΣΕ ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ οδεύουμε με την οικονομική κρίση και πολλοί εκτιμούν και πιστεύουν ότι δεν είναι μακριά η στιγμή που πτώχευση και χρεοκοπία της χώρας που ήδη υπάρχει και βιώνουμε – αλλά η κυβέρνηση αρνείται να την παραδεχθεί - θα μετατραπεί σε πλήρη κατάρρευση.
ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ στην πόλη σε ώρες αιχμής αρκεί για να διαπιστώσει και ο πιο αισιόδοξος ότι δεν λειτουργεί τίποτα, ενώ το καταθλιπτικό βλέμμα των επαγγελματιών που ψάχνουν με το ντουφέκι έστω και ένα ευρώ για να βάλουν στο ταμείο τους, μυρίζει …μπαρούτι.

ΤΟ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΘΑΥΜΑ για το οποίο μας παραμυθιάζουν από τη στιγμή που η χώρα μπήκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν φαίνεται να έρχεται. Αντίθετα, φαίνεται ότι η χώρα αυτή, που όλοι θεωρούσαμε ότι είναι το κέντρο του κόσμου, μετατρέπεται όλο και πιο πολύ, σε Αργεντινή της προηγούμενης δεκαετίας. Και καθημερινά πληθαίνουν οι φωνές αυτών που ισχυρίζονται ότι με μαθηματική ακρίβεια η Ελλάδα οδηγείται στην κατάρρευση.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ μοιάζει πανικόβλητη και προσπαθεί πλέον μόνο με επικοινωνιακές μεθόδους να ωραιοποιήσει την τραγωδία που ξεδιπλώνεται μπροστά της. Αλλά φως στο τούνελ δεν υπάρχει. Αντίθετα πολλοί ισχυρίζονται ότι ο πάτος του βαρελιού είναι ακόμα πιο βαθιά. Και ότι όσο συνεχίζουμε να μην παράγουμε τόσο πιο πολύ θα οδηγούμε την οικονομία στο τέλμα. Αλλά στην κατεύθυνση αυτή η πολιτικοί του περασμένου αιώνα δεν μπορούν και δεν θέλουν να κατευθύνουν την Ελλάδα. Αρκούνται απλά να παρατηρούν την δημοσιονομική τρύπα και να αλλάζουν τους φορολογικούς νόμους καθημερινά, σαν τα πουκάμισα.

Η ΚΑΡΑΜΕΛΑ ότι η χώρα δέχεται επιθέσεις από οικονομικά κέντρα και οίκους αξιολόγησης που δήθεν θέλουν να την εξαφανίσουν, δεν γίνεται πλέον πιστευτή. Μόνοι μας τα θαλασσώσαμε και μόνοι μας πρέπει να προσπαθήσουμε να βγούμε από το τούνελ. Με πολιτικές του περασμένου αιώνα όμως αυτό δεν μπορεί να συμβεί.

Η εξαθλίωση της αστυνομίας

Άρθρο του Άκη Γκάτζιου
Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αφήνει πλέον απροστάτευτο τον ίδιο τον πολίτη και τον κάνει έρμαιο στις ορέξεις του κάθε κακοποιού. Η έλλειψη κονδυλίων για την στοιχειώδη λειτουργία της αστυνομίας στην Αργολίδα, αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα αυξάνει την ανασφάλεια και δημιουργεί όλα τα δεδομένα για περαιτέρω κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητας.

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΟ που το τελευταίο τρίμηνο κυκλοφορούσαν ελάχιστα περιπολικά στους δρόμους της Αργολίδας. Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που φιλοξενεί σήμερα ο «Αναγνώστης» (σελ. 16) εξηγεί γιατί συμβαίνει αυτό. Όταν η αστυνομία δεν μπορεί να αλλάξει ούτε λάδια στα περιπολικά – πόσο μάλλον να συντηρήσει τα απαρχαιωμένα της αυτοκίνητα, είναι ανήμπορη ακόμα και να εξυπηρετήσει τον στοιχειώδη ρόλο της: δηλαδή την αστυνόμευση.

ΠΩΣ ΝΑ αστυνομευτεί για παράδειγμα η τεράστια έκταση της Ερμιονίδας, όταν από τα έξι περιπολικά αυτοκίνητα, λειτουργεί μόνο το ένα; Πώς να σταματήσουν ή έστω να περιοριστούν οι καθημερινές κλοπές και ληστείες στο νομό, όταν οι δράστες κινούνται ανενόχλητοι;

Η ΕΛΑΣ απαξιώνεται πλέον όχι μόνο στα μάτια των πολιτών, αλλά και όσων παρανομούν. Και απαξιώνεται ακόμα και στα μάτια των ίδιων των υπαλλήλων της, δηλαδή των αστυνομικών, όταν συμβαίνει να μην υπάρχουν κονδύλια ούτε για την αγορά πετρελαίου στο Άργος, με αποτέλεσμα το αστυνομικό τμήμα να είναι «ψυγείο» όλο τον χειμώνα.

Η ΕΛΛΕΙΨΗ κονδυλίων υποβαθμίζει την ΕΛΑΣ και δημιουργεί τις συνθήκες «ζούγκλας» στο νομό. Η εξαθλίωση του θεσμού με την έλλειψη και σε ανθρώπινο δυναμικό και σε υλικοτεχνικές υποδομές μετατρέπει την περιοχή σε τριτοκοσμική.

Να μην αρκεστεί στον εντυπωσιασμό ο Τατούλης

ΠΟΛΛΑ ΜΕΤΩΠΑ ταυτόχρονα ανοίγει ο Πέτρος Τατούλης στην Πελοπόννησο, εντυπωσιάζοντας με τις κινήσεις του. Ξεκίνησε με τις διαβουλεύσεις ανά τομέα (αγροτικά, τουρισμός) και συνεχίζει με πρωτοβουλίες στον τομέα της επιχειρηματικότητας.


ΟΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ αυτές αλλάζουν το κλίμα, διώχνουν την μιζέρια, αλλά ταυτόχρονα δημιουργούν ελπίδες σε πολίτες, εργαζόμενους και επιχειρηματίες, οι οποίοι μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα θα περιμένουν τα αποτελέσματα των πρωτοβουλιών αυτών.

Η ΤΟΝΩΣΗ του κύρους της περιφέρειας Πελοποννήσου μέσα από την ενδυνάμωση του νέου θεσμού και μέσα από στοχευμένες κινήσεις, δεν πρέπει να μείνει στα λόγια, αλλά σύντομα πρέπει να φέρει τα πρώτα αποτελέσματα. Γιατί η Περιφέρεια δεν πρέπει να επανακτήσει το χαμένο της κύρος μόνο προς τα έξω, αλλά επιβάλλεται να τονώσει το κύρος της και προς τους πολίτες αυτού του τόπου. Όχι φυσικά για ψηφοθηρικούς λόγους, αλλά για να συμβάλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη αυτού του τόπου που μιζεριάζει και φθίνει πλέον καθημερινά.

Ο ΤΑΤΟΥΛΗΣ επιβάλλεται να μην εγκλωβιστεί πίσω από τον τίτλο του «μικρού πρωθυπουργού», αλλά να αφουγκραστεί και τον τελευταίο πολίτη αυτού του τόπου. Και φυσικά να μην αρκεστεί στην απλή διαχείριση της Πελοποννήσου, αλλά αφού δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες να στοχεύσει σε αλλαγές, που να μπορέσουν να δώσουν μια αναπτυξιακή πνοή τέτοια, ώστε η περιφέρεια να μπορέσει να κάνει άλματα προόδου για να ξεπεράσει την κρίση νωρίτερα.

ΦΥΣΙΚΑ δεν είναι κράτος εν κράτει η Πελοπόννησος, όμως ο «Καλλικράτης» απελευθερώνει τον περιφερειάρχη και του λύνει τα χέρια, ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει σχεδιασμούς οι οποίοι στο παρελθόν έμεναν υποχρεωτικά στο συρτάρι, λόγω έλλειψης δυνατοτήτων. Αρκεί να υπάρχει όραμα και σχεδιασμός.

Αδιέξοδο στην αγορά

ΜΑΥΡΕΣ ημέρες περνούν οι περισσότεροι επαγγελματίες στα αστικά κέντρα του νομού. Στο Ναύπλιο και στο Άργος, χωρίς να εξαιρείται και η Ερμιονίδα, τα λουκέτα των καταστημάτων έχουν πάρει την μορφή επιδημίας.

Η ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ πτώση του τζίρου, σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις που παραμένουν αυξημένες, αλλά και τα ενοίκια που σε αρκετές περιπτώσεις δεν μειώνονται είναι το εκρηκτικό μείγμα που δημιουργεί τις συνθήκες κλεισίματος επιχειρήσεων, που άλλοτε ανθούσαν.
ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ η ανεργία κάνει άλματα ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο, με τον προϋπολογισμό κάθε οικογένειας να μειώνεται σε επίπεδα τέτοια που δεν επαρκούν πλέον ούτε για την αγορά των αναγκαίων της καθημερινότητας.
Η ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ όλων για την πορεία της οικονοµίας της χώρας, όσο και για την προσωπική οικονοµική τους κατάσταση είναι ακόμα ένας παράγοντας που δεν αφήνει την αγορά να σηκώσει κεφάλι.
Η ΚΡΙΣΗ και τα λουκέτα που δημιουργεί καθημερινά, οδηγεί παράλληλα σε ραγδαία αλλαγή του χάρτη των επιχειρήσεων. Όπως για παράδειγμα σε εμπορικά στέκια του Ναυπλίου που φαίνεται πλέον να καταργούνται, μιας και η πελατεία περνάει απ΄ έξω, χωρίς να διαβαίνει το κατώφλι των καταστημάτων αυτών.
ΤΑ ΛΟΥΚΕΤΑ στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν ως αποτέλεσμα την απώλεια εσόδων του κράτους και την δημιουργία ενός φαύλου κύκλου που δεν οδηγεί πουθενά.
ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ στην τοπική αγορά παρατείνει την αγωνία για το αύριο. Ούτε οι εκπτώσεις άλλαξαν την εικόνα της τοπικής αγοράς, ούτε οι απόκριες.

Ακύρωσαν τον θεσμό του συμπαραστάτη

ΑΠΑΞΙΩΘΗΚΕ ο θεσμός του Συμπαραστάτη του δημότη και της επιχείρησης από τους ίδιους τους δημάρχους, αλλά και από τα δημοτικά συμβούλια, πριν καν εφαρμοστεί. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για τις περιφέρειες. Οι χειρισμοί πλειοψηφιών και μειοψηφιών οδήγησαν στην ακύρωση ενός νέου και πολλά υποσχόμενου θεσμού, που δημιουργήθηκε για να ενισχύσει την διαφάνεια στη διοίκηση και όχι για να βολέψει ημετέρους.


Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ να τοποθετηθούν πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης των δημάρχων και του περιφερειάρχη που δεν θα υπηρετούν τον θεσμό, αλλά τους ίδιους τους αιρετούς που τα πρότειναν, είχε ως αποτέλεσμα να μην εκλεγεί τελικά συμπαραστάτης, ούτε στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, ούτε στον δήμο Άργους, ούτε στον δήμο Ναυπλίου. Γιατί ήταν φυσικό και αναμενόμενο, οι αντιπολιτεύσεις να μην δεχθούν να ταυτιστεί αυτός που ελέγχει (δηλαδή ο συμπαραστάτης) με τον ελεγχόμενο. Αντίστοιχα, όπου υπήρξαν ιδιαίτερες προτάσεις και προτιμήσεις των μειοψηφιών ήταν αναμενόμενο να μην ακολουθήσουν οι πλειοψηφίες.

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΗΣ του δημάρχου και της διοίκησης ή του δημότη; Ποιός είναι τελικά, ο ρόλος του νέου θεσμού; Φυσικά συμπαραστάτης του δημότη, όπως έλλωστε είναι και ο τίτλος. Όμως, η επιλογή ενός στενού συνεργάτη του περιφερειάρχη ή του δημάρχου, αλλά και ενός φίλου της μιας ή της άλλης παράταξης υποκρύπτει μια στόχευση τέτοια που οδηγεί στην τακτοποίηση των ημετέρων, και φανερώνει μια φοβία για την απώλεια της απόλυτης εξουσίας.

Ο ΣΟΦΟΣ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ βέβαια, προέβλεψε ορθά και δεν άφησε περιθώρια εκλογής ημετέρων, που θα βολεύονταν για τρεισήμισι χρόνια εξαργυρώνοντας προεκλογικές υποσχέσεις και εξυπηρετήσεις. Γι΄ αυτό και απαιτήθηκε η αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 του δημοτικού συμβουλίου προς ένα πρόσωπο κύρους και εμπειρίας, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, που δεν θα είναι προμηθευτής του δήμου ή της περιφέρειας και φυσικά δεν θα ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα τέτοια με την οποία θα μπορούσε να επωφεληθεί από τα παράπονα των πολιτών.