Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2009

Πόση εμπιστοσύνη πρέπει να έχουμε στους πολιτικούς μας;

«Η ΚΡΙΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα είναι βαθιά επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας», είχε πει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, στην ομιλία του για την 35η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας.
ΤΑ ΛΟΓΙΑ αυτά, επίκαιρα όσο ποτέ, θα πρέπει να σκεφθεί ο κάθε ψηφοφόρος πριν πάει στις κάλπες. Δυστυχώς, δεν έχει αλλάξει κάτι από τότε και οι ίδιες παλαιοκομματικές μέθοδοι εφαρμόζονται κυρίως από τους υποψήφιους βουλευτές, που κάνουν αυτές τις ημέρες συλλογή ψήφων, σε έναν εσωκομματικό και αλλά και εξωκομματικό πόλεμο του σταυρού, στην ύπαιθρο.
ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ όμως του ψηφοφόρου που έχει εγκλωβιστεί στις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, γίνονται όλα αυτά. Γι΄ αυτό δεν φαντάζει παράξενο σε όσους είναι εγκλωβισμένοι, όταν βλέπουν τις ιδεολογίες να πηγαίνουν …περίπατο, μπροστά στο προσωπικό συμφέρον και στην προσδοκία ιδίου οφέλους αν φανερά στηρίξουν τον ένα ή τον άλλο υποψήφιο, ακόμα και αν αυτός βρίσκεται στον εκ διαμέτρου αντίθετο πολιτικό χώρο από αυτόν που ασπάζονταν λίγα χρόνια πριν. Γιατί δεν είναι μόνο οι αναποφάσιστοι – αδιάφοροι που κρίνουν κάθε φορά το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά και οι αναποφάσιστοι – συμφεροντολόγοι που ακολουθούν το ρεύμα για να είναι με τους δυνατούς της κάθε εκλογικής αναμέτρησης.
«ΑΥΤΗ Η ΚΡΙΣΗ είναι βαθιά. Όχι μόνο γιατί κάποιοι εκπρόσωποι του λαού χρησιμοποιούν την πολιτική, ως εφαλτήριο για τρυφηλή ζωή. Ούτε επειδή διαχρονικές παθογένειες στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης παραμένουν ζωντανές. Η κρίση είναι βαθιά κυρίως επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας: Κάθε είδους διευκολύνσεις και πελατειακές συμπεριφορές έχουν νομιμοποιηθεί ηθικά, ενώ η επιτυχία αντιμετωπίζεται συχνά ως εξαιρετική ικανότητα ακόμη και αν επήλθε με όρους αναξιοκρατίας». Τα επίκαιρα λόγια του Κάρολου Παπούλια, είναι σοφά και βγαίνουν μέσα από την πραγματικότητα, που στρουθοκαμιλίζουμε και δεν την βλέπουμε.
ΖΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ μίας εποχής; Φοβάμαι πως όχι, αφού η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Ψήφισμα για την Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων

Να παραμείνει η Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων στην ευρύτερη περιοχή του Τολού και συγκεκριμένα στην Πλάκα Δρεπάνου, ζητά με ψήφισμά του ο Σύλλογος Τουριστικών Επαγγελματιών Δήμου Ασίνης. Μάλιστα σε έκτακτη γενική συνέλευση του συλλόγου εκδόθηκε ψήφισμα και ζητείται η στήριξη του αιτήματος αυτού, από τους βουλευτές και τα κόμματα που θα εκλεγούν.
Σύμφωνα, με όσα τονίστηκαν υπάρχει αναγκαιότητα της μεταστέγασης της Σχολής από ένα ξενοδοχείο στο Τολό που φιλοξενείται αυτή τη στιγμή, αφού αν παραμείνει εκεί θα κλείσει η Σχολή, μιας και ο χώρος δεν επαρκεί. Στόχος της Σχολής είναι να λειτουργήσει και νέες ειδικότητες. Αυτή τη στιγμή έχει μόνο 16 νέους μαθητές. Αν όμως δημιουργηθούν τα νέα τμήματα μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής που υπάρχει μεγάλη ζήτηση, δεν θα επαρκεί ο χώρος.
Να σημειωθεί ότι στο παρελθόν είχε διεκδικήσει τη Σχολή η Κόρινθος και υπήρξαν αντιδράσεις.

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009

Των φρονίμων τα παιδιά, δεν …μαγείρεψαν στα σχολεία

«ΤΩΝ ΦΡΟΝΙΜΩΝ τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν» λέει η παροιμία, αλλά κάποιοι δεν την άκουσαν και άργησαν να λάβουν μέτρα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που θα προέκυπταν με την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΑ κι εφέτος τα σχολεία, υποδέχθηκαν τους μαθητές από την προηγούμενη Παρασκευή, αλλά μέχρι και σήμερα παραμένουν άλυτα σοβαρά ζητήματα. Και δεν είναι δικαιολογία ότι δεν πρόλαβαν να προετοιμαστούν, αφού τουλάχιστον οι δάσκαλοι και οι καθηγητές βρίσκονται στις θέσεις τους από την αρχή του μήνα.
ΣΕ ΠΟΛΛΑ σχολεία, όπως παραδέχεται ο προϊστάμενος της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αργολίδας, δεν έχουν προμηθευτεί ακόμα υλικά για τη νέα γρίπη, γιατί δεν υπήρχαν υλικά στην αγορά. Τρανταχτό παράδειγμα το 2ο και 5ο δημοτικό σχολείο Ναυπλίου, που σε κάποιες αίθουσες έχουν τοποθετηθεί οι βάσεις για αντισηπτικά, αλλά τα αντισηπτικά απουσιάζουν! Πέραν του ότι …ξέχασαν να βάψουν τις αίθουσες που βρίσκονται στα απέναντι νοικιασμένα καταστήματα και να «καλλωπίσουν» την τουαλέτα που βρίσκεται σε κάποιον ακάλυπτο χώρο και αποτελεί εστία μόλυνσης.
ΑΚΟΜΑ χειρότερα είναι τα πράγματα στο ολοκαίνουργο Ειδικό Σχολείο του Άργους. Παρά την υπερηφάνεια που θα έπρεπε να νοιώθουν όσοι συνέβαλαν στην ολοκλήρωση του έργου –που σημειωτέον δεν έχει παραδοθεί ακόμα, αλλά λειτουργεί -, θα πρέπει παράλληλα να ντρέπονται, επειδή το σχολείο δεν έχει ρεύμα! Το ασανσέρ για τα ΑΜΕΑ φυσικά δεν λειτουργεί και ο διευθυντής αναγκάζεται να επικοινωνεί με τις υπηρεσίες μέσω ίντερνετ από το σπίτι του, αφού χωρίς ρεύμα ούτε οι υπολογιστές δεν λειτουργούν. Όσο για τα υλικά για τη νέα γρίπη που ορίζει η εγκύκλιος του υπουργείου αγοράστηκαν από την σχολική επιτροπή, η οποία πλέον είναι αδύναμη οικονομικά να διαθέσει χρήματα για άλλους σκοπούς.
ΤΩΝ ΦΡΟΝΙΜΩΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ, πείνασαν για να αποφασίσουν τελικά να …μαγειρέψουν. Η θερινή ραστώνη, ο ωχαδερφισμός, η αναβλητικότητα, η έλλειψη πιστώσεων, αλλά και η έλλειψη πίεσης από το υπουργείο και από τις κατά τόπους υπηρεσίες του, όπως και οι τεράστιες και αξεπέραστες ελλείψεις σε υποδομές, συνέβαλαν σε αυτό το μπάχαλο της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Αργολίδα.
ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ παρουσιάζει άριστα και «βελούδινα» η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πελοποννήσου την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ή δεν ξέρει τί της συμβαίνει μέσα στα …πόδια της, ή κάνει πολιτική φλερτάροντας με μια υποτιθέμενη αλλά ψευδεπίγραφη τελειότητα, ή δεν έχει ενημερωθεί αληθινά από τις αναφορές των κατά τόπους Διευθυντών των Διευθύνσεων Εκπαίδευσης.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ πάντως είναι απαράδεκτο να κάνουν ορισμένοι, όταν έχουν την ευθύνη του πιο ευαίσθητου πληθυσμού της χώρας.

Κρυφό σχολειό στο Άργος


«Κρυφό σχολειό», θυμίζει το ολοκαίνουργο κτήριο, που στεγάζει από την προηγούμενη Παρασκευή τους μαθητές του Ειδικού Σχολείου στο Άργος.
Στο σύγχρονο κτίριο που κατασκευάστηκε με πολλές προσπάθειες τα τελευταία χρόνια, οι υπεύθυνοι «ξέχασαν» τα βάλουν ρεύμα!
Το «κόσμημα» της εκπαίδευσης στο Άργος ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2006 και στεγάζει σήμερα 23 μαθητές. Όπως δήλωσε ο διευθυντής του σχολείου, η αίτηση για ηλεκτροδότηση του κτηρίου και η πληρωμή έγιναν τα μέσα Ιουνίου στην ΔΕΗ από τον δήμο Άργους, αλλά για άγνωστους λόγους δεν έχει γίνει ακόμα η ρευματοδότηση.
Από την πλευρά της η ΔΕΗ παρουσιάζει διαφορετικά το πρόβλημα. Όπως τονίζει ο διευθυντής της ΔΕΗ κος Λαμπρόπουλος για την καθυστέρηση ευθύνονται οι υπεύθυνοι του σχολείου, αφού δεν έχουν υπογραφεί τα συμβόλαια για την ρευματοδότηση.

Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009

Καθυστερήσεις για το νέο σχολικό κτίριο

Παρουσιάστηκε χθες στο Ναύπλιο από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης η μελέτη για τη μετατροπή των παλαιών καπναποθηκών σε σχολείο.
Ωστόσο, ούτε από τον δήμαρχο Ναυπλίου Παναγιώτη Αναγνωσταρά, ούτε από τον αντινομάρχη Αργολίδας Βασίλη Νίκα δόθηκε χρονοδιάγραμμα για την ολοκλήρωση των εργασιών.
Για μια ακόμη μία χρονιά οι 450 μαθητές του 2ου και 5ου Δημοτικού Σχολείου Ναυπλίου θα συστεγαστούν στο υπάρχον συγκρότημα του Νέου Βυζαντίου, το οποίο έχει τη μισή δυναμικότητα στέγασης.
Μάλιστα μέχρι να κατασκευαστεί το καινούργιο σχολείο στις καπναποθήκες δεν μπορεί να εφαρμοστεί στο σύνολό της ούτε η εγκύκλιος για τη νέα γρίπη.
Οι μαθητές από αύριο θα συνωστίζονται σε κάθε διάλειμμα στο προαύλιο. Κάποιες αίθουσες μάλιστα θα λειτουργήσουν εκτός του σχολικού συγκροτήματος σε ενοικιαζόμενα καταστήματα που αερίζονται από φεγγίτες.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11421&subid=2&pubid=5952939

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009

Οι αντι-Τρικούπηδες του τρένου

ΛΙΓΟΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ έχουν αντιληφθεί τα οφέλη του σιδηροδρόμου για την Αργολίδα, αν και εφ΄ όσον όμως κινείται με γρήγορες ταχύτητες και διανύει την απόσταση Αθήνα – Ναύπλιο σε μιάμισυ ώρα, αντί του διπλάσιου χρόνου που κάνει μέχρι τώρα με τις βραδυπορίες που επιβάλλονται στους μηχανοδηγούς.
ΕΙΝΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΗΣ η επαναλειτουργία του σιδηροδρόμου με τις υπάρχουσες συνθήκες και όλα δείχνουν ότι στον σχεδιασμό του ΟΣΕ περιλαμβάνεται η διακοπή των δρομολογίων. Δεν εξηγείται διαφορετικά η επαναλειτουργία μετά από μια πενταετία χωρίς καμιά προβολή των δρομολογίων, ούτε η αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζονται οι βλάβες που σημειώνονται στους τροχούς, ούτε βέβαια δικαιολογούνται οι βραδυπορίες με ταχύτητες των 20 χιλιομέτρων την ώρα αντί των 120 χιλιομέτρων που δύναται να κινηθεί ο σιδηρόδρομος.
ΤΟ ΤΡΕΝΟ των 20 και 40 χιλιομέτρων την ώρα, αυτή τη στιγμή μπορεί να εξυπηρετήσει μόνο συνταξιούχους, ή αργόσχολους και χρειάζεται υπομονή, ελεύθερο χρόνο, ή και τα δύο μαζί. Αποτέλεσμα είναι να γίνονται τα δρομολόγια με άδεια βαγόνια και ο σιδηρόδρομος στην Πελοπόννησο να θεωρείται όλο και πιο πολύ ασύμφορος.
ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ σε αυτές τις εκλογές να ειπωθεί όλη η αλήθεια για τον σιδηρόδρομο της Πελοποννήσου, που όζει και …μπάζει από την στιγμή που ολοκληρώθηκε το έργο της ανακατασκευής της γραμμής, μέχρι σήμερα.
ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ όμως που - εξαιρουμένου του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Μανιάτη, του ΣΥΡΙΖΑ και μεμονωμένων άλλων φωνών-, κανείς άλλος δεν μιλάει για το θέμα του σιδηροδρόμου. Αν όμως κοιτάξει κάποιος προς την πλευρά της Κορινθίας, εύκολα θα αντιληφθεί την αλματώδη ανάπτυξη που συντελείται εκεί λόγω του προαστιακού σιδηροδρόμου. Δεν λείπουν δε οι περιπτώσεις επιβατών που μετακινούνται καθημερινά με τον προαστιακό, αφού κατοικούν στην Κόρινθο ή πέριξ αυτής και εργάζονται στην Αττική. Ακόμα και για έναν καφέ –που λέει ο λόγος – ένας Αθηναίος δεν θα διστάσει να πάει στην Κόρινθο και κατόπιν να επιστρέψει.
ΑΝΤΙΘΕΤΑ Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ οδηγείται μεθοδευμένα στην απομόνωση. Ποιος άραγε θα μετακινηθεί με το τρένο από την Αθήνα προς το Άργος ή το Ναύπλιο όταν χρειάζεται για το ταξίδι του αυτό να σπαταλήσει περισσότερες από 3 ώρες;
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΛΥΣΗΣ του Ελληνικού Σιδηροδρόμου δεν πρέπει η Αργολίδα τουλάχιστον, να επιτρέψει να περάσει. Και μάλιστα μετά από τόσες επενδύσεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια, όπως έγραφε και πριν από λίγο καιρό το Δίκτυο «Ε.Π.Ι.Β.Α.ΤΗ.Σ.» προς τον υπουργό Μεταφορών: «έχετε μια τελευταία ευκαιρία να επανορθώσετε, αποτρέποντας το έγκλημα της ντε φάκτο κατάργησης του σιδηροδρόμου στα δύο τρίτα της χώρας. Εάν την χάσετε, δεν θα πληρώσει μόνο η παράταξή σας βαρύτατο (αλλά και δίκαιο) πολιτικό κόστος, αλλά θα μείνετε στην ελληνική πολιτική ιστορία ως ο Ηρόστρατος των ελληνικών σιδηροδρόμων, ο αντι-Τρικούπης».

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009

Η παραθυρομανία του Μανώλη και τα λάθη του

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από τους πραγματικούς λόγους της παραίτησης, η κίνηση Μανώλη να εγκαταλείψει τα βουλευτικά έδρανα, είχε και τα θετικά της στοιχεία.
ΘΕΛΕΙ ΤΟΛΜΗ ένας βουλευτής να αφήσει τα προνόμια που του διαθέτει η βουλευτική έδρα και μάλιστα όταν είναι στο κυβερνών κόμμα. Θέλει τόλμη να αποφασίσει να αλλάξει ρότα είτε στην πολιτική, είτε στην αυτοδιοίκηση, είτε προς τον συνδικαλισμό, τη στιγμή μάλιστα που με μεγάλες πιθανότητες θα μπορούσε να επανεκλεγεί στο ίδιο κόμμα. ΌΜΩΣ ΕΚΑΝΕ και πολλά λάθη που θα τον ακολουθούν:
ΤΟ ΛΑΘΟΣ του Μανώλη ήταν ότι έλεγε και …ξέλεγε, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει να γίνει γραφικός. Ίσως γι΄ αυτόν ακριβώς τον λόγο, επέσπευσε την παραίτηση κατά μία εβδομάδα, ώστε να προλάβει την πιθανή προκήρυξη εκλογών από τον πρωθυπουργό, αφού σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν θα προλάβαινε να παραιτηθεί. Θα τον προλάβαιναν οι εξελίξεις και θα έμενε στην ιστορία ως ο παραιτηθείς βουλευτής που δεν παραιτήθηκε ποτέ, αλλά ολοκλήρωσε την βουλευτική του θητεία. Οπότε δεν θα μπορούσε να αφαιρέσει τον μανδύα της γραφικότητας από πάνω του.
ΛΑΘΟΣ ήταν επίσης για τον Γιάννη Μανώλη η προαναγγελία της παραίτησης πολλάκις, με αποτέλεσμα η έξοδός του από το Κοινοβούλιο να περάσει στα …ψιλά και να μην καταφέρει να κάνει τον «ντόρο» που τόσο πολύ επιθυμούσε, γύρω από την απόφασή του αυτή.
ΛΑΘΟΣ επίσης ήταν η μη έγκαιρη δημοσιοποίηση της επιστολής του προς τον Καραμανλή, με αποτέλεσμα να φαντάζει στον κόσμο ως πραγματικός λόγος της παραίτησης η μη υπουργοποίηση του από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Όπως επίσης η έντονη αντίδρασή του για την προκλητική υποψηφιότητα του Γιάννη Ανδριανού, που έδωσε λαβή για σχόλια εναντίον του Μανώλη, ότι δηλαδή φοβήθηκε την υπερπροβολή του νέου υποψηφίου και παραιτήθηκε λίγο πριν ηττηθεί από εκείνον στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Η ΠΑΡΑΘΥΡΟΜΑΝΙΑ του Μανώλη, ίσως συνέτεινε στα λάθη που έκανε ο παραιτηθείς βουλευτής, αφού έδειχνε προς τον κόσμο, ότι αναζητούσε συνεχώς λόγους και αιτίες για να βρίσκεται στην επικαιρότητα και να συνεχίζει το σήριαλ της πολιτικής του καριέρας στις οθόνες της τηλεόρασης.

Πέμπτη 13 Αυγούστου 2009

Ανάβαλος: Πίνουμε υποσχέσεις

ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, εφαρμόζει ο σημερινός πρωθυπουργός με τις υποσχέσεις που μοιράζονται αφειδώς αριστερά και δεξιά, έγραφα πριν από πέντε μήνες και πολύ φοβάμαι ότι οι φόβοι αυτοί επιβεβαιώνονται.
«ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΑΠΑΚΙ, παρά τον Μητσοτάκη» φώναζαν όμως οι αντίπαλοι της Νέας Δημοκρατίας και ο τότε πρωθυπουργός κατέληξε να φέρει απλά τον τίτλο του επίτιμου, χάνοντας την εξουσία. Κάτι ανάλογο προδιαγράφεται και για τον Καραμανλή.
ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΥΜΑΤΑΙ τότε στο Ναύπλιο τον Μητσοτάκη από το μπαλκόνι της παλιάς Νομαρχίας να ωρύεται υπέρ της ολοκλήρωσης του έργου του Αναβάλου, που δεν έγινε ποτέ. Στο ίδιο έργο θεατές είμαστε τώρα με την υπόσχεση του νυν πρωθυπουργού κατά την προεκλογική περίοδο των Ευρωεκλογών. Είπε από το βήμα του Βουλευτικού, ότι θα δώσει νερό από τον Ανάβαλο σε όλο το νομό. Αλλά το νερό δεν ήρθε.
ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ που δεν υλοποιούνται, παρά την πίεση του κόσμου, παρά την κατακραυγή προς την κυβέρνηση ακόμα και από τους ίδιους τους Νεοδημοκράτες που σε τοπικό επίπεδο έχουν εκτεθεί στους συμπολίτες τους ανεπανόρθωτα, ή κρύβονται αφού δεν μπορούν πλέον να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΥΧΕΤΑΙ βέβαια να διαψευστούν οι παραπάνω σκέψεις και εκτιμήσεις για τον Ανάβαλο. Όμως όταν οι αοριστολογίες Χατζηγάκη διαδέχονται τις δεσμεύσεις του Κοντού, και ακολουθούν οι προεκλογικές υποσχέσεις Καραμανλή, πολύ φοβάμαι ότι η κυβέρνηση απλά προσπαθεί να αγοράσει χρόνο μέχρι τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, χωρίς να δημοπρατήσει τελικά την επέκταση του σημαντικού αρδευτικού έργου για όλο το νομό Αργολίδας, μέχρι και την Ερμιονίδα.
Ο ΑΝΑΒΑΛΟΣ και η επέκτασή του σε όλο το νομό, μέχρι και την Ερμιονίδα, φοβάμαι ότι τελικά θα αποτελέσει για μια ακόμα φορά επιχείρημα προεκλογικό από όλα τα κόμματα και οι ψηφοφόροι αντί για νερό θα …πιούν υποσχέσεις.

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2009

Χαίρονται για τα άδεια βαγόνια

ΜΟΝΟ ΑΡΓΟΣΧΟΛΟΙ ταξιδιώτες θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν το τρένο για να φτάσουν από την Αθήνα στο Άργος, στο Ναύπλιο ή στην Τρίπολη, αφού ο χρόνος του ταξιδιού ξεπερνά κατά πολύ τον χρόνο που χρειάζεται κάποιος να διανύσει την ίδια απόσταση με το λεωφορείο, πόσο μάλλον με αυτοκίνητο.
ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΒΑΓΟΝΙΑ ξεκίνησαν να πηγαινοέρχονται και φαίνεται ότι κάποιοι χαίρονται για την έλλειψη επιβατών, αφού ο πιθανός (;) στόχος να αποδειχθεί ασύμφορη η γραμμή επιτυγχάνεται. Τα εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύτηκαν για την αναβάθμιση του σιδηροδρόμου της Πελοποννήσου, πολύ φοβάμαι ότι θα πάνε στράφι, μιας και η επαναδρομολόγηση της γραμμής μετά από πολλά χρόνια, δεν συνοδεύτηκε ούτε από την κατάλληλη προβολή, ώστε να το πληροφορηθούν οι επιβάτες, ούτε από τις αναμενόμενες ταχύτητες των συρμών που πράγματι θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τον κόσμο.
ΤΙ ΚΕΡΔΙΣΕ η Πελοπόννησος και ο ΟΣΕ όταν οι ταχύτητες του τρένου είναι ίδιες ή και χειρότερες από εκείνες προ της ανακαίνισης της σιδηροδρομικής γραμμής; Γιατί ξοδεύτηκε ο πακτωλός των χρημάτων όλα αυτά τα χρόνια; Γιατί δεν δεσμεύεται ο ΟΣΕ ότι τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν με την επαναλειτουργία θα διορθωθούν; Πότε θα αυξηθούν οι ταχύτητες και τα δρομολόγια; Τι συμφέροντα κρύβονται τέλος πάντων και οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια από την πρώτη κιόλας ημέρα της επαναλειτουργίας, στην κατάργηση και πάλι του σιδηροδρόμου;
ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ η τοπική αυτοδιοίκηση της Αργολίδας δεν ασχολείται με τα ζητήματα αυτά, για λόγους ακατανόητους, που είτε έχουν σχέση με την πολιτική ταυτότητα των δημάρχων και των λοιπών αιρετών που δεν θέλουν να πιέσουν την κυβέρνηση, είτε με την λογική ότι δεν τους αφορά αφού με τέτοια ζητήματα δεν πετυχαίνουν στόχους ψηφοθηρικούς. Όμως η τοπική κοινωνία είναι αυτή που πρέπει να διεκδικήσει την βελτίωση του σιδηροδρόμου και τα οφέλη που θα έλθουν με αυτόν, αφού κανείς άλλος δεν ασχολείται.
ΤΟ ΘΕΜΑ της επαναλειτουγίας του σιδηροδρόμου δεν επετεύχθη ακόμα. Μόνον όταν βελτιωθούν οι ταχύτητες κατά πολύ και προσαρμοστούν τα δρομολόγια στις απαιτήσεις των επιβατών μπορεί να επιβιώσει το τρένο, ώστε να συνεχίσει απρόσκοπτα την λειτουργία του στην περιοχή. Αν το καταλάβουμε νωρίς έχει καλώς. Αλλιώς, χάσαμε…

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2009

Ντομάτες - γίγας με λίπασμα από κότες




62χρονος καλλιεργεί στο χωράφι του ντομάτες που η καθεμία ζυγίζει 800 γραμμάρια. «Χορταίνει μια ολόκληρη οικογένεια», τονίζει
«E» 5/8



http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=5112855





Βάζεις την ντομάτα στο στόμα σου και λιώνει. Δεν έχει καμία σχέση με αυτές που τρώμε από τα θερμοκήπια», λέει ο 62χρονος Νίκος Τσουνάπης


Δεν εγκαταλείπει ποτέ τη μεσογειακή διατροφή. Καθημερινά το μενού του περιλαμβάνει ντομάτες τις οποίες καλλιεργεί μόνος του. Ντομάτες, όμως, που η καθεμία ζυγίζει 800 γραμμάρια.
Ο λόγος για τον 62χρονο ταξιτζή Νίκο Τσουνάπη από το Αργος, ο οποίος μιλώντας στο «Εθνος» τονίζει ότι αποφεύγει τα φυτοφάρμακα και τα «ξύλινα», όπως χαρακτηρίζει τα κηπευτικά που μας σερβίρουν.


Οπως έκανε πριν από 50 χρόνια ο πατέρας του, έτσι και ο ίδιος βάλθηκε να γεμίζει το ψυγείο του με τα δικά του κηπευτικά. Ο μανάβης της γειτονιάς του τον έχασε από πελάτη του. Τον... κέρδισε, όμως, το μποστάνι του στη Δαλαμανάρα, μια αγροτική περιοχή που απέχει μόλις λίγα χιλιόμετρα από το σπίτι του. Ο Νίκος Τσουνάπης καλλιεργεί τις μεγαλύτερες και πιο εντυπωσιακές ντομάτες της περιοχής!
Το μυστικό του είναι πρόθυμος να το αποκαλύψει, αφού δεν εμπορεύεται τις ντομάτες του, αλλά τις κρατάει για το σπίτι και για να... φιλεύει λίγους καλούς και τυχερούς φίλους: αντί για φυτοφάρμακα, όπως μας λέει, χρησιμοποιεί φουσκί από το κοτέτσι του και θειάφι.
«Οι κοκοράδες που έχω ζυγίζουν 5 έως 6 κιλά και αφήνουν μπόλικο φουσκί που φτάνει για τις ντομάτες», λέει περήφανος. Η κάθε ντομάτα που καλλιεργεί ζυγίζει 800 γραμμάρια και φτάνει για όλη την οικογένεια. Την συγκρίνει στο μέγεθος με ένα μικρό πεπόνι.
ΕμπειρίαΟ 62χρονος ταξιτζής δεν δυσκολεύτηκε να καλλιεργήσει τα κηπευτικά: «Είχα την εμπειρία από μικρός. Οταν ήμουν 12 χρόνων, καλλιεργούσαμε με τον πατέρα μου ντομάτες και καρπούζια. Τότε δεν ξέραμε τίποτα από φυτοφάρμακα. Με τον ίδιο τρόπο καλλιεργώ και τώρα τα κηπευτικά μου στον ελεύθερο χρόνο μου».
Μόλις αφήνει το τιμόνι του ταξί, τρέχει στο χωράφι του για να περιποιηθεί τις ντομάτες. Με τον ίδιο τρόπο καλλιεργεί ακόμα αγγούρια και λίγα καρπούζια.
Πρόσφατα μάλιστα τον είχε επισκεφθεί η κόρη του, που σπουδάζει στην Ιαπωνία βιολόγος. Φυσικά, μόλις τελείωσε τις διακοπές της, επέστρεψε στις σπουδές της, με γεμάτα τα μπαγκάζια της από τα οπωροκηπευτικά που καλλιεργεί ο πατέρας της στη Δαλαμανάρα.
«Βάζεις την ντομάτα από το μποστάνι στο στόμα σου και λιώνει. Ζάχαρη. Δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που τρώμε από τα θερμοκήπια. Τις δικές μου τις ντομάτες τις χαϊδεύεις», λέει ο ταξιτζής από το Αργος. Στο πλευρό του 62χρονου βρίσκεται και η γυναίκα του, που, όπως μας λέει η ίδια, αγαπάει το μποστάνι σαν να είναι παιδί της.
ΑΚΗΣ ΓΚΑΤΖΙΟΣ