ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΙ ένοιωσαν χιλιάδες Ναυπλιώτες, όταν ακόμα και σήμερα -έξι ημέρες μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην πόλη, με την εμφάνιση εκατοντάδων κρουσμάτων γαστρεντερίτιδας - κανείς δεν τους έχει ενημερώσει για τα αίτια. Αύριο Παρασκευή ή την Δευτέρα, αναμένονται τα αποτελέσματα του πλήρους μικροβιολογικού ελέγχου του νερού, και μέχρι τότε η ανησυχία θα συνεχίζεται, αφού η αιτία που έστειλε στο νοσοκομείο τόσον κόσμο δεν έχει εντοπιστεί. Και μπορεί να συνεχιστεί η ανησυχία επ΄ αόριστον αν τελικά δεν ευθύνεται το νερό, αλλά είναι άλλα τα αίτια που αρρώστησαν τον κόσμο.
ΟΛΙΓΩΡΙΑ, ραχάτι ή σκοπιμότητα κρύβεται πίσω από την συγκεκριμένη αντιμετώπιση μιας κρίσης; Ποιος ευθύνεται που τίποτα δεν λειτούργησε σωστά και γρήγορα, από την πλευρά της πολιτείας, ώστε να νοιώσει ασφαλής και προστατευμένος ο πολίτης; Η ανευθυνότητα στο μεγαλείο της!
ΓΙΑΤΙ ο πλήρης μικροβιολογικός έλεγχος του νερού, που ξεκίνησε την Τρίτη 30 Ιουνίου και συνεχίστηκε χθες Τετάρτη δεν έγινε μια βδομάδα νωρίτερα, όταν η γαστρεντερίτιδα θέριζε τον κόσμο, δηλαδή στις 25 Ιουνίου; Γιατί το νοσοκομείο Ναυπλίου, δεν διατάχθηκε να κάνει επιδημιολογική διερεύνηση, όταν έφταναν ομαδικά εκεί τα κρούσματα, ώστε να προστατευτεί ο υπόλοιπος πληθυσμός που δεν αρρώστησε; Έπρεπε να ήταν βαριάς μορφής η γαστρεντερίτιδα με τραγικές επιπτώσεις, ώστε να ληφθούν σοβαρά και υπεύθυνα μέτρα;
ΓΙΑΤΙ αποκρύφτηκε το γεγονός από την πολιτεία και έγινε γνωστό έμμεσα μέσω ντουντούκας – τελάλη, δύο ή τρία 24ωρα μετά, σαν να βρισκόμαστε σε τριτοκοσμική χώρα; (η ντουντούκα διαλαλούσε απλά, ότι έγινε υπερχλωρίωση του νερού της πόλης και γι΄ αυτό να αποφεύγεται η κατανάλωσή του).
ΓΙΑΤΙ μεγάλη μερίδα των τοπικών Μέσων Ενημέρωσης, που εκδίδονταν τις ημέρες της κρίσης απέκρυψαν την γαστρεντερίτιδα τα πρώτα 24ωρα και τι σκοπιμότητες εξυπηρετούσαν; Μήπως κρύβεται κάτι πιο σοβαρό από την επιδερμική δικαιολογία ότι φθίνει ο Τύπος και δεν έχει προσωπικό για να παράγει πρωτογενείς ειδήσεις, αναμένοντας πότε θα εκδοθεί δελτίο τύπου για να το αναδημοσιεύσει;
ΓΙΑΤΙ δεν ανησύχησε η αντιπολίτευση του δήμου Ναυπλίου, ώστε με βομβαρδισμό παρεμβάσεων και ανακοινώσεων να αναδείξει από την αρχή το πρόβλημα και να πιέσει τις αρχές προστατεύοντας τον πολίτη, ώστε να εντοπιστεί από την πρώτη στιγμή το αίτιο που προκάλεσε την γαστρεντερίτιδα;
ΓΙΑΤΙ η δημοτική αρχή (αφού από την πρώτη στιγμή ισχυρίζεται ότι το νερό ύδρευσης δεν έχει πρόβλημα) δεν κατήγγειλε ή έστω δεν προέτρεψε τις υπηρεσίες Υγείας που δεν φρόντισαν από την προηγούμενη Τετάρτη 25 Ιουνίου να γίνει επιδημιολογική διερεύνηση, ώστε να φανούν τα αίτια που προκάλεσαν την γαστρεντερίτιδα;
ΥΠΑΡΧΕΙ κανείς υπεύθυνος επιτέλους, που μπορεί να λύσει τις απορίες του κόσμου που αρρώστησε στο Ναύπλιο και να δείξει έμπρακτα ότι σέβεται τους πολίτες;
Πέμπτη 2 Ιουλίου 2009
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009
Συναγερμός στο Ναύπλιο για τη γαστρεντερίτιδα
Δεκάδες κρούσματα γαστρεντερίτιδας σημειώθηκαν τα τελευταία 24ώρα στην πόλη του Ναυπλίου αλλά και στο στρατόπεδο νεοσύλλεκτων, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία.Τα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου γέμισαν ασφυκτικά με ασθενείς που κατέφταναν εκεί ο ένας μετά τον άλλο με συμπτώματα γαστρεντερίτιδας και συγκεκριμένα με κοιλιακές διαταραχές, εμετούς και κάποιοι με πυρετό. Μεγάλη ανησυχία, όμως, προκλήθηκε και στο στρατόπεδο νεοσύλλεκτων της πόλης, όπου οι στρατιώτες αντιμετώπισαν τα ίδια συμπτώματα. Σύμφωνα με πληροφορίες, στα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου έχουν φτάσει τουλάχιστον 60-70 περιστατικά. Επίσης, άλλα 75 κρούσματα γαστρεντερίτιδας έχουν σημειωθεί στο στρατόπεδο.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι τα κρούσματα γαστρεντερίτιδας στο στρατόπεδο του Ναυπλίου, σύμφωνα με τον νομίατρο, σημειώθηκαν μόνο στον έναν από τους τρεις λόχους
Ωστόσο, ελάχιστοι από όσους μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο χρειάστηκε να νοσηλευτούν. Συναγερμός σήμανε και στη Δημοτική Επιχείρηση Υδρευσης της πόλης, αφού κάποιοι θεωρούν ως αιτία των συνεχόμενων κρουσμάτων της γαστρεντερίτιδας το πόσιμο νερό. Η Δημοτική Επιχείρηση προχώρησε στην υπερχλωρίωση του νερού της πόλης. Οι οδηγίες που έδωσε στους κατοίκους της περιοχής είναι να μην πίνουν το νερό λόγω της υπερχλωρίωσης.
Ελήφθησαν επίσης δείγματα νερού για εξετάσεις, τα αποτελέσματα των οποίων όπως ανακοινώθηκε θα γίνουν γνωστά σήμερα.
Ο πρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης πάντως, κ. Αδριανός Ανυφαντής, μιλώντας στο «Εθνος» προσπάθησε να «ενοχοποιήσει» το εμφιαλωμένο νερό που καταναλώνεται από πολλούς κατοίκους του Ναυπλίου. Οπως δηλώνει ο κ. Ανυφαντής, «ή υπάρχει μολυσμένη παρτίδα νερού εταιρειών που προκάλεσε τη γαστρεντερίτιδα ή έχει σημειωθεί κάποια διαρροή του δικτύου ύδρευσης».
Μεγάλη, επίσης, κινητοποίηση υπήρξε από την Υγειονομική Υπηρεσία Ναυπλ
ίου. Ο νομίατρος κ. Γιώργος Γιαννόπουλος έδωσε αμέσως εντολή να ελεγχθεί τόσο το νερό ύδρευσης της πόλης, όσο και σε αποθήκες καταστημάτων που πωλούν εμφιαλωμένο νερό στο Ναύπλιο.Οπως λέει, δεν βρέθηκαν παραβάσεις στον τρόπο αποθήκευσης του εμφιαλωμένου νερού. Τονίζει, επίσης, ότι δεν κατέστη εφικτό να εντοπιστεί και να ελεγχθεί ένας συγκεκριμένος αγωγός του δικτύου ύδρευσης, αφού τα κρούσματα που σημειώθηκαν προέρχονται από διαφορετικές περιοχές του Ναυπλίου.
Εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με όσα δηλώνει ο κ. Γιαννόπουλος στο «Εθνος» «τα κρούσματα γαστρεντερίτιδας στο στρατόπεδο σημειώθηκαν μόνο στον έναν από τους τρεις λόχους όπου μάλιστα οι στρατιώτες αποφεύγουν να πίνουν νερό της πόλης και αγοράζουν εμφιαλωμένο».
ΑΚΗΣ ΓΚΑΤΖΙΟΣ
Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009
Έρμαιο του Γκιουλέκα ο Τύπος
ΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ που μπήκε στον «Ελεύθερο Τύπο», ήταν το …κερασάκι στην τούρτα, για να αντιληφθούν όλοι τι «παίζεται» τα τελευταία χρόνια στον χώρο των Μέσων Ενημέρωσης. Και κυρίως ήταν η αφορμή για να καταλάβει η κοινή γνώμη, πόσο δύσκολα και με αντίξοες συνθήκες που δημιουργεί η πολιτεία, βγαίνει μια εφημερίδα. Και μάλιστα για να αντιληφθούν όλοι, ότι αν δεν άντεξε τα βάρη ένα μεγαθήριο όπως η εκδοτική προσπάθεια της Αγγελοπούλου, πόσο μάλλον να αντέξει ο επαρχιακός Τύπος που δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα και κανενός κυβερνητικού, δεν ιδρώνει το αυτί.
ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ, όταν ο πάλαι ποτέ Θοδωρής Ρουσσόπουλος έφερε στη Βουλή προς ψήφιση τον νέο τυποκτόνο νόμο τον Μάρτιο του 2007, που έθετε επιπλέον οικονομικά βάρη στις επαρχιακές εφημερίδες με την επιβολή υποχρεωτικά περισσότερων σελίδων, αυξημένου τιράζ, προσλήψεων προσωπικού, και αύξηση των ταχυδρομικών τελών.
ΠΡΟΣΧΗΜΑ ήταν να εξευρωπαϊσθεί ο τοπικός Τύπος, να γίνουν πιο επαγγελματικές οι εφημερίδες. Όμως απώτερος στόχος ήταν να κλείσουν πολλοί ιστορικοί τίτλοι και να αφανιστούν παραδοσιακοί εκδότες, αφού δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του νέου νόμου. Ενός νόμου όμως, που μέχρι σήμερα παρ΄ ότι έχουν περάσει δύο ολόκληρα χρόνια από την ψήφισή του, έχει εφαρμοστεί μονομερώς μόνο από την πλευρά του επαρχιακού Τύπου και όχι από την πλευρά της πολιτείας. Δηλαδή, πολλές εφημερίδες που δεν έκλεισαν και πέτυχαν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του τυποκτόνου νόμου, ποτέ δεν είδαν να βγαίνουν από την εγκύκλιο που νομιμοποιεί τις δημοσιεύσεις του δημοσίου, οι εφημερίδες που επέλεξαν να μην προσαρμοστούν.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ είναι να εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά με εφημερίδες που αύξησαν τα έξοδά τους υποχρεωτικά κατά 60%, ακολουθώντας τον νόμο 3548/97 και με εφημερίδες που δεν προχώρησαν σε αυτήν την κίνηση. Και όμως, χάρη στην ατολμία (;) του νέου υφυπουργού Γκιουλέκα, που ακολουθεί κατά βήμα τις πρακτικές Ρουσσόπουλου, έχουν τα ίδια δικαιώματα.
Η ΑΤΟΛΜΙΑ ταυτόχρονα των συνδικαλιστικών φορέων των ιδιοκτητών των εφημερίδων εξαντλήθηκε σε «μνημόσυνα» και σε «κλάψες» αντί να αντιδράσουν έντονα είτε όταν ψηφιζόταν ο νέος νόμος (πέραν των χλιαρών και δήθεν απειλητικών αντιδράσεων της πλάκας), είτε τώρα που εξακολουθεί και επιμένει ο Γκιουλέκας παράνομα, να μην εφαρμόζει τις διατάξεις που ορίζουν ως υποχρέωσή του να ξεχωρίσει την ήρα από το στάχυ, που υποχρεωτικά δημιούργησε ο νόμος Ρουσσόπουλου.
«ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ» του Αθηναϊκού Τύπου, μπορεί να είναι πιο ηχηρά, όμως τα «μνημόσυνα» δεκάδων επαρχιακών τίτλων που συνεχίζονται καθημερινά αφήνουν εκατοντάδες ανέργους πίσω τους σε όλη την Ελλάδα και γίνονται μπούμερανγκ για μια κυβέρνηση που θέλει να ελέγχει τις εφημερίδες με τον δημόσιο κορβανά, μοιράζοντάς τον κατά το δοκούν.
ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ, όταν ο πάλαι ποτέ Θοδωρής Ρουσσόπουλος έφερε στη Βουλή προς ψήφιση τον νέο τυποκτόνο νόμο τον Μάρτιο του 2007, που έθετε επιπλέον οικονομικά βάρη στις επαρχιακές εφημερίδες με την επιβολή υποχρεωτικά περισσότερων σελίδων, αυξημένου τιράζ, προσλήψεων προσωπικού, και αύξηση των ταχυδρομικών τελών.
ΠΡΟΣΧΗΜΑ ήταν να εξευρωπαϊσθεί ο τοπικός Τύπος, να γίνουν πιο επαγγελματικές οι εφημερίδες. Όμως απώτερος στόχος ήταν να κλείσουν πολλοί ιστορικοί τίτλοι και να αφανιστούν παραδοσιακοί εκδότες, αφού δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του νέου νόμου. Ενός νόμου όμως, που μέχρι σήμερα παρ΄ ότι έχουν περάσει δύο ολόκληρα χρόνια από την ψήφισή του, έχει εφαρμοστεί μονομερώς μόνο από την πλευρά του επαρχιακού Τύπου και όχι από την πλευρά της πολιτείας. Δηλαδή, πολλές εφημερίδες που δεν έκλεισαν και πέτυχαν να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του τυποκτόνου νόμου, ποτέ δεν είδαν να βγαίνουν από την εγκύκλιο που νομιμοποιεί τις δημοσιεύσεις του δημοσίου, οι εφημερίδες που επέλεξαν να μην προσαρμοστούν.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ είναι να εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά με εφημερίδες που αύξησαν τα έξοδά τους υποχρεωτικά κατά 60%, ακολουθώντας τον νόμο 3548/97 και με εφημερίδες που δεν προχώρησαν σε αυτήν την κίνηση. Και όμως, χάρη στην ατολμία (;) του νέου υφυπουργού Γκιουλέκα, που ακολουθεί κατά βήμα τις πρακτικές Ρουσσόπουλου, έχουν τα ίδια δικαιώματα.
Η ΑΤΟΛΜΙΑ ταυτόχρονα των συνδικαλιστικών φορέων των ιδιοκτητών των εφημερίδων εξαντλήθηκε σε «μνημόσυνα» και σε «κλάψες» αντί να αντιδράσουν έντονα είτε όταν ψηφιζόταν ο νέος νόμος (πέραν των χλιαρών και δήθεν απειλητικών αντιδράσεων της πλάκας), είτε τώρα που εξακολουθεί και επιμένει ο Γκιουλέκας παράνομα, να μην εφαρμόζει τις διατάξεις που ορίζουν ως υποχρέωσή του να ξεχωρίσει την ήρα από το στάχυ, που υποχρεωτικά δημιούργησε ο νόμος Ρουσσόπουλου.
«ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ» του Αθηναϊκού Τύπου, μπορεί να είναι πιο ηχηρά, όμως τα «μνημόσυνα» δεκάδων επαρχιακών τίτλων που συνεχίζονται καθημερινά αφήνουν εκατοντάδες ανέργους πίσω τους σε όλη την Ελλάδα και γίνονται μπούμερανγκ για μια κυβέρνηση που θέλει να ελέγχει τις εφημερίδες με τον δημόσιο κορβανά, μοιράζοντάς τον κατά το δοκούν.
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009
Βόμβα ή φαρσοκωμωδία η νέα παραίτηση;
ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ ξανά ο Γιάννης Μανώλης, όπως προαναγγέλλει με χθεσινές του δηλώσεις στον ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96, μετά το σάλο που προκάλεσε η τοποθέτηση του για «επανίδρυση» της Νέας Δημοκρατίας και την επιστολή του στον Πρωθυπουργό.
ΤΟ ΕΡΓΟ το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές, μόνο που ο δημοφιλής των τηλεοράσεων βουλευτής, σε κάθε απειλή παραίτησης κάνει πίσω μετά από λίγο. Αν όντως, όμως, ο πρώην συνδικαλιστής ένοιωθε άβολα στη Νέα Δημοκρατία, θα έπρεπε ήδη να έχει κάνει πράξη τις απειλές του και όχι να τις μεταθέσει για να τις πραγματοποιήσει μετά τα καλοκαιρινά μπάνια.
Η ΘΕΣΗ του βουλευτή είναι γλυκιά όμως, κυρίως όταν ο αιρετός απολαμβάνει ευρύτατης δημοσιότητας την οποία ο Γιάννης Μανώλης καταφέρνει να πετυχαίνει, κάθε φορά που δηλώνει παραίτηση.
ΕΙΝΑΙ ΘΥΜΑ τελικά ο Μανώλης, όπως ισχυρίζεται, λέγοντας ότι ετοιμάζονται να του φορτώσουν την ήττα της Νέας Δημοκρατίας, ή πιέζει και θέτει σε ομηρία τον ίδιο τον Καραμανλή για να μην χρίσει υποψήφιο βουλευτή Αργολίδας τον Γιάννη Ανδριανό, που απειλεί την επανεκλογή του; Μην ξεχνάμε άλλωστε την έντονη δημόσια αντίδραση του βουλευτή, όταν προεκλογικά των Ευρωεκλογών, προωθήθηκε η υποψηφιότητα Ανδριανού στην Αργολίδα, με τον τελευταίο να εμφανίζεται και να απολαμβάνει μόνιμα μια θέση δίπλα στον φίλο του Πρωθυπουργό!
ΑΡΑΓΕ ΑΝ ο βουλευτής Αργολίδας Γιάννης Μανώλης είχε καταλάβει μια κυβερνητική θέση, ή αν δεν είχε να αντιμετωπίσει ως εσωκομματικό αντίπαλο τον Ανδριανό και βέβαια αν η Νέα Δημοκρατία δεν στηριζόταν σε 151 έδρες, θα έπραττε το ίδιο ή θα καθόταν στ΄ …αυγά του;
ΤΟ ΕΡΓΟ το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές, μόνο που ο δημοφιλής των τηλεοράσεων βουλευτής, σε κάθε απειλή παραίτησης κάνει πίσω μετά από λίγο. Αν όντως, όμως, ο πρώην συνδικαλιστής ένοιωθε άβολα στη Νέα Δημοκρατία, θα έπρεπε ήδη να έχει κάνει πράξη τις απειλές του και όχι να τις μεταθέσει για να τις πραγματοποιήσει μετά τα καλοκαιρινά μπάνια.
Η ΘΕΣΗ του βουλευτή είναι γλυκιά όμως, κυρίως όταν ο αιρετός απολαμβάνει ευρύτατης δημοσιότητας την οποία ο Γιάννης Μανώλης καταφέρνει να πετυχαίνει, κάθε φορά που δηλώνει παραίτηση.
ΕΙΝΑΙ ΘΥΜΑ τελικά ο Μανώλης, όπως ισχυρίζεται, λέγοντας ότι ετοιμάζονται να του φορτώσουν την ήττα της Νέας Δημοκρατίας, ή πιέζει και θέτει σε ομηρία τον ίδιο τον Καραμανλή για να μην χρίσει υποψήφιο βουλευτή Αργολίδας τον Γιάννη Ανδριανό, που απειλεί την επανεκλογή του; Μην ξεχνάμε άλλωστε την έντονη δημόσια αντίδραση του βουλευτή, όταν προεκλογικά των Ευρωεκλογών, προωθήθηκε η υποψηφιότητα Ανδριανού στην Αργολίδα, με τον τελευταίο να εμφανίζεται και να απολαμβάνει μόνιμα μια θέση δίπλα στον φίλο του Πρωθυπουργό!
ΑΡΑΓΕ ΑΝ ο βουλευτής Αργολίδας Γιάννης Μανώλης είχε καταλάβει μια κυβερνητική θέση, ή αν δεν είχε να αντιμετωπίσει ως εσωκομματικό αντίπαλο τον Ανδριανό και βέβαια αν η Νέα Δημοκρατία δεν στηριζόταν σε 151 έδρες, θα έπραττε το ίδιο ή θα καθόταν στ΄ …αυγά του;
Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009
Ο «κανένας» των εκλογών και το μήνυμα
ΝΙΚΗΤΗΣ και μάλιστα με άνετη αυτοδυναμία - αν ψηφιζόταν - είναι ο «κανένας», σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση. Στην Αργολίδα 43.719 ψηφοφόροι, από τους 96.657 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους, αρνήθηκαν να επιβραβεύσουν οποιοδήποτε από τα 27 κόμματα που κατέβηκαν στις Ευρωεκλογές,. Δηλαδή οι μισοί σχεδόν απ΄ όσους έχουν δικαίωμα ψήφου, ένιωσαν αηδιασμένοι από τη διαμορφούμενη πολιτική κατάσταση της υποκρισίας της ρεμούλας.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ του μισού σχεδόν πληθυσμού του νομού -αλλά και Πανελλαδικά-, αποτελεί ένα ηχηρό χαστούκι προς όλα τα κόμματα, τα οποία δεν εμπιστεύεται πλέον ο κόσμος, με δική τους φυσικά υπαιτιότητα.
Η ΟΡΓΗ, η αγανάκτηση και η απογοήτευση του κόσμου, που δεν επέλεξε κανένα κόμμα, είτε απέχοντας από την ψηφοφορία, είτε επιλέγοντας άκυρο και λευκό, ήταν η αιτία της απόφασής του αυτής και όχι η αδιαφορία. Αν μάλιστα υπολογιστούν στους αγανακτισμένους και όσοι επέλεξαν να ψηφίσουν κάποιο από τα πολύ μικρά κόμματα που δεν εκλέγονται ποτέ, τότε το ίδιο μήνυμα το στέλνουν πολύ περισσότεροι.
ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΗΧΗΡΟ όμως ήταν και από την Αργολίδα, το χαστούκι που έριξαν οι ψηφοφόροι στους «γαλάζιους» και «πράσινους», ανεξάρτητα του ποσοστού που πέτυχαν (στο οποίο δεν υπολογίζεται η αποχή, τα άκυρα και τα λευκά, γιατί έτσι συμφέρει το σύστημα).
ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, «ζεματίστηκαν» σε αυτές εκλογές. Η Νέα Δημοκρατία «τσουρουφλίστηκε» χάνοντας 9.771 ψηφοφόρους από τις ευρωεκλογές του 2004 και το ΠΑΣΟΚ - παρά τα πανηγύρια του για το δήθεν αυξημένο ποσοστό – έχασε 1.756 ψηφοφόρους στο νομό.
ΑΡΑΓΕ ΘΑ ΛΑΒΟΥΝ το μήνυμα των πολιτών; (Απ΄ ότι φαίνεται ακόμα το …σκέπτονται).
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ του μισού σχεδόν πληθυσμού του νομού -αλλά και Πανελλαδικά-, αποτελεί ένα ηχηρό χαστούκι προς όλα τα κόμματα, τα οποία δεν εμπιστεύεται πλέον ο κόσμος, με δική τους φυσικά υπαιτιότητα.
Η ΟΡΓΗ, η αγανάκτηση και η απογοήτευση του κόσμου, που δεν επέλεξε κανένα κόμμα, είτε απέχοντας από την ψηφοφορία, είτε επιλέγοντας άκυρο και λευκό, ήταν η αιτία της απόφασής του αυτής και όχι η αδιαφορία. Αν μάλιστα υπολογιστούν στους αγανακτισμένους και όσοι επέλεξαν να ψηφίσουν κάποιο από τα πολύ μικρά κόμματα που δεν εκλέγονται ποτέ, τότε το ίδιο μήνυμα το στέλνουν πολύ περισσότεροι.
ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΗΧΗΡΟ όμως ήταν και από την Αργολίδα, το χαστούκι που έριξαν οι ψηφοφόροι στους «γαλάζιους» και «πράσινους», ανεξάρτητα του ποσοστού που πέτυχαν (στο οποίο δεν υπολογίζεται η αποχή, τα άκυρα και τα λευκά, γιατί έτσι συμφέρει το σύστημα).
ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, «ζεματίστηκαν» σε αυτές εκλογές. Η Νέα Δημοκρατία «τσουρουφλίστηκε» χάνοντας 9.771 ψηφοφόρους από τις ευρωεκλογές του 2004 και το ΠΑΣΟΚ - παρά τα πανηγύρια του για το δήθεν αυξημένο ποσοστό – έχασε 1.756 ψηφοφόρους στο νομό.
ΑΡΑΓΕ ΘΑ ΛΑΒΟΥΝ το μήνυμα των πολιτών; (Απ΄ ότι φαίνεται ακόμα το …σκέπτονται).
Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009
Ως γνωστό, την Κυριακή έχουμε εκλογές…
Ο ΟΧΕΤΟΣ των σκανδάλων, - Ζήμενς, Μαν, Βατοπέδι- ο δικομματισμός που έχει λερώσει τα χέρια του, ζητά και πάλι την ψήφο μας την Κυριακή, για να μας εκπροσωπήσει στο Ευρωκοινοβούλιο. «Τρίβει τα χέρια του» το σύστημα του δικομματισμού, αυτή τη φορά να απέχουμε από την κάλπη, ώστε οι «βαμμένοι οπαδοί» να είναι αυτοί που θα χαρίσουν στη Νέα Δημοκρατία ή στο ΠΑΣΟΚ την πρωτιά.
ΣΥΝΗΘΩΣ πολλοί αγανακτισμένοι ψηφοφόροι που θέλουν να δείξουν την δυσαρέσκειά τους, ψηφοφόροι που θέλουν να διαμαρτυρηθούν, επιλέγουν την αποχή, το άκυρο ή το λευκό. Θεωρούν, ότι μόνον έτσι θα τιμωρήσουν αυτούς που ευθύνονται για την οπισθοδρόμηση, για τα σκάνδαλα, για την ρεμούλα. Με το εκλογικό σύστημα όμως που ισχύει, πετυχαίνουν το αντίθετο. Κάνουν ευτυχισμένους τους επιτελείς των δύο μεγάλων κομμάτων, αφού αυτές οι επιλογές δεν λειτουργούν τελικά ως ψήφος τιμωρίας τους, αλλά ενδυνάμωσής τους.
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ είναι φτιαγμένο έτσι, ώστε να μην λαμβάνεται υπόψιν η βούληση όσων συνειδητά απέχουν από τις κάλπες, ούτε να λαμβάνεται υπόψιν το σκεπτικό όσων αντιδρούν με τέτοιον τρόπο, μιας και κανείς δεν ενδιαφέρεται γι΄ αυτούς. Επομένως με την αποχή, το άκυρο και το λευκό και αυτή τη φορά, μειώνεται το ποσοστό των «βαμμένων» οπαδών που χρειάζονται τα δύο μεγάλα κόμματα για να προηγηθούν στις εκλογές της Κυριακής. Και το σύστημα έχει κατευθύνει έτσι τις Ευρωεκλογές, ώστε αυτή τη φορά να αποτελούν πρόκριμα για τις εθνικές εκλογές. Άρα όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό αποχής, λευκών, άκυρων, τόσο λιγότερες ψήφους χρειάζεται το πρώτο κόμμα για να σχηματίσει στις επόμενες εθνικές εκλογές κυβέρνηση.
ΘΑ ΞΕΒΡΑΚΩΘΕΙ το σύστημα αυτή τη φορά μόνο με την επιλογή των κάθε λογής «Κατέληδων», που δεν έχουν μέλλον ποτέ να εκλεγούν και να γίνουν και αυτοί κομμάτι του. Γιατί όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των εξωκοινοβουλευτικών, αλλά και των μικρών βέβαια κομμάτων, τόσο δύσκολα μπορούν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ να κερδίσουν ποσοστά αυτοδυναμίας στις Ευρωεκλογές, ώστε από την Δευτέρα να ακονίζουν τα νύχια τους για τις εθνικές εκλογές. Όσο τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν μια σταθερή βάση οπαδών και κυνηγούν να κερδίσουν μόνο τους αναποφάσιστους ή όσους αντιδρούν στο σύστημα, τόσο τιμωρούνται αν αυτοί αντί να απέχουν, στραφούν σε κόμματα της «πλάκας» που δεν έχουν προοπτική να μπουν ποτέ στη Βουλή. Με αυτόν τον τρόπο – αν σταλεί από τώρα το μήνυμα – τότε στις επόμενες εθνικές εκλογές δεν θα μπορέσει να σχηματιστεί μονοκομματική αυτοδύναμη κυβέρνηση και ίσως να αλλάξει ο τόπος προς το καλύτερο.
ΣΥΝΗΘΩΣ πολλοί αγανακτισμένοι ψηφοφόροι που θέλουν να δείξουν την δυσαρέσκειά τους, ψηφοφόροι που θέλουν να διαμαρτυρηθούν, επιλέγουν την αποχή, το άκυρο ή το λευκό. Θεωρούν, ότι μόνον έτσι θα τιμωρήσουν αυτούς που ευθύνονται για την οπισθοδρόμηση, για τα σκάνδαλα, για την ρεμούλα. Με το εκλογικό σύστημα όμως που ισχύει, πετυχαίνουν το αντίθετο. Κάνουν ευτυχισμένους τους επιτελείς των δύο μεγάλων κομμάτων, αφού αυτές οι επιλογές δεν λειτουργούν τελικά ως ψήφος τιμωρίας τους, αλλά ενδυνάμωσής τους.
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ είναι φτιαγμένο έτσι, ώστε να μην λαμβάνεται υπόψιν η βούληση όσων συνειδητά απέχουν από τις κάλπες, ούτε να λαμβάνεται υπόψιν το σκεπτικό όσων αντιδρούν με τέτοιον τρόπο, μιας και κανείς δεν ενδιαφέρεται γι΄ αυτούς. Επομένως με την αποχή, το άκυρο και το λευκό και αυτή τη φορά, μειώνεται το ποσοστό των «βαμμένων» οπαδών που χρειάζονται τα δύο μεγάλα κόμματα για να προηγηθούν στις εκλογές της Κυριακής. Και το σύστημα έχει κατευθύνει έτσι τις Ευρωεκλογές, ώστε αυτή τη φορά να αποτελούν πρόκριμα για τις εθνικές εκλογές. Άρα όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό αποχής, λευκών, άκυρων, τόσο λιγότερες ψήφους χρειάζεται το πρώτο κόμμα για να σχηματίσει στις επόμενες εθνικές εκλογές κυβέρνηση.
ΘΑ ΞΕΒΡΑΚΩΘΕΙ το σύστημα αυτή τη φορά μόνο με την επιλογή των κάθε λογής «Κατέληδων», που δεν έχουν μέλλον ποτέ να εκλεγούν και να γίνουν και αυτοί κομμάτι του. Γιατί όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των εξωκοινοβουλευτικών, αλλά και των μικρών βέβαια κομμάτων, τόσο δύσκολα μπορούν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ να κερδίσουν ποσοστά αυτοδυναμίας στις Ευρωεκλογές, ώστε από την Δευτέρα να ακονίζουν τα νύχια τους για τις εθνικές εκλογές. Όσο τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν μια σταθερή βάση οπαδών και κυνηγούν να κερδίσουν μόνο τους αναποφάσιστους ή όσους αντιδρούν στο σύστημα, τόσο τιμωρούνται αν αυτοί αντί να απέχουν, στραφούν σε κόμματα της «πλάκας» που δεν έχουν προοπτική να μπουν ποτέ στη Βουλή. Με αυτόν τον τρόπο – αν σταλεί από τώρα το μήνυμα – τότε στις επόμενες εθνικές εκλογές δεν θα μπορέσει να σχηματιστεί μονοκομματική αυτοδύναμη κυβέρνηση και ίσως να αλλάξει ο τόπος προς το καλύτερο.
Τετάρτη 27 Μαΐου 2009
Όταν λείπει η έμπνευση, απουσιάζει και η πολιτική
ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ χάνεται…, και αυτοί …καρβέλια ονειρεύονται. Για όσους βιάζονται να έρθουν οι δημοτικές εκλογές στο Ναύπλιο και στο Άργος μιλώ, που αν και απομένουν λίγες ημέρες για τις ευρωεκλογές και πιθανόν να ακολουθήσουν και εθνικές εκλογές, ονειρεύονται την αναμέτρηση σε δημοτικό επίπεδο και βιάζονται για να γίνουν δήμαρχοι.
Η ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ που γίνεται αυτές τις ημέρες στο Ναύπλιο και οι κόντρες «μνηστήρων» και αντιπάλων στο Άργος, αυτό δείχνουν. Κάποιοι βιάζονται και ανυπομονούν – για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, να καταλάβουν την θέση του δημάρχου.
ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ πρεμούρα; Γιατί τόση ανυπομονησία; Γιατί τόση βιασύνη;
ΙΣΩΣ ΦΤΑΙΝΕ και τα τοπικά μέσα ενημέρωσης που παρότι δεν βρίσκεται σε επικαιρότητα το θέμα των δημοτικών εκλογών το αναδεικνύουν και πέφτουν στην «παγίδα» και οι φερόμενοι ως υποψήφιοι. Ίσως αυτό να αποτελεί και δικαιολογία από τους ίδιους.
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ τις δημοσκοπήσεις όμως και από τις τρικλοποδιές ή τα χτυπήματα κάτω από τη μέση, μιας και μπαίνουμε –έστω άκαιρα- στον χορό μιας μακράς προεκλογικής περιόδου στους δύο μεγάλους δήμους της Αργολίδας, δεν ακούμε συνολικές προτάσεις για τις πόλεις αυτές, παρά μόνο αποσπασματικές ιδέες που κανείς δεν ξέρει αν είναι υλοποιήσιμες ή ιδέες για παραλλαγές έργων που ήδη υλοποιούνται. Η φαντασία όσων επιθυμούν να καταλάβουν τις δημοτικές αρχές δυστυχώς εκεί εξαντλούνται.
ΕΤΣΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ υποσυνείδητα ή μη βγάζει το συμπέρασμα ότι όσοι επιθυμούν να ανακατευτούν με τα κοινά νοιάζονται μόνο για τον τίτλο του δημάρχου και όχι για να αλλάξουν με όλες τους τις δυνάμεις τους δήμους τους και να τους βγάλουν από τα αναπτυξιακά αδιέξοδα. Οι πεινασμένοι καρβέλια ονειρεύονται, όπως λέει ο απλός κόσμος στα καφενεία.
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ανεχόμαστε συνεχώς αυτό το «παιγνίδι», λες και σημασία έχει ποιο είναι το πρόσωπο και όχι η πολιτική που πρεσβεύει. Γιατί τουλάχιστον πολιτική δεν είδαμε από κανέναν (ή σχεδόν κανέναν για να μην είμαι απόλυτος) να ασκείται. Λες και οι δήμοι θέλουν «διαχειριστές πολυκατοικίας» και όχι πολιτικά πρόσωπα και πολιτικές. Αλλά όταν λείπει η έμπνευση, απουσιάζει και η πολιτική.
Η ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ που γίνεται αυτές τις ημέρες στο Ναύπλιο και οι κόντρες «μνηστήρων» και αντιπάλων στο Άργος, αυτό δείχνουν. Κάποιοι βιάζονται και ανυπομονούν – για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, να καταλάβουν την θέση του δημάρχου.
ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ πρεμούρα; Γιατί τόση ανυπομονησία; Γιατί τόση βιασύνη;
ΙΣΩΣ ΦΤΑΙΝΕ και τα τοπικά μέσα ενημέρωσης που παρότι δεν βρίσκεται σε επικαιρότητα το θέμα των δημοτικών εκλογών το αναδεικνύουν και πέφτουν στην «παγίδα» και οι φερόμενοι ως υποψήφιοι. Ίσως αυτό να αποτελεί και δικαιολογία από τους ίδιους.
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ τις δημοσκοπήσεις όμως και από τις τρικλοποδιές ή τα χτυπήματα κάτω από τη μέση, μιας και μπαίνουμε –έστω άκαιρα- στον χορό μιας μακράς προεκλογικής περιόδου στους δύο μεγάλους δήμους της Αργολίδας, δεν ακούμε συνολικές προτάσεις για τις πόλεις αυτές, παρά μόνο αποσπασματικές ιδέες που κανείς δεν ξέρει αν είναι υλοποιήσιμες ή ιδέες για παραλλαγές έργων που ήδη υλοποιούνται. Η φαντασία όσων επιθυμούν να καταλάβουν τις δημοτικές αρχές δυστυχώς εκεί εξαντλούνται.
ΕΤΣΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ υποσυνείδητα ή μη βγάζει το συμπέρασμα ότι όσοι επιθυμούν να ανακατευτούν με τα κοινά νοιάζονται μόνο για τον τίτλο του δημάρχου και όχι για να αλλάξουν με όλες τους τις δυνάμεις τους δήμους τους και να τους βγάλουν από τα αναπτυξιακά αδιέξοδα. Οι πεινασμένοι καρβέλια ονειρεύονται, όπως λέει ο απλός κόσμος στα καφενεία.
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ανεχόμαστε συνεχώς αυτό το «παιγνίδι», λες και σημασία έχει ποιο είναι το πρόσωπο και όχι η πολιτική που πρεσβεύει. Γιατί τουλάχιστον πολιτική δεν είδαμε από κανέναν (ή σχεδόν κανέναν για να μην είμαι απόλυτος) να ασκείται. Λες και οι δήμοι θέλουν «διαχειριστές πολυκατοικίας» και όχι πολιτικά πρόσωπα και πολιτικές. Αλλά όταν λείπει η έμπνευση, απουσιάζει και η πολιτική.
Τετάρτη 20 Μαΐου 2009
Η μικροεγκληματικότητα του Μαρκογιαννάκη
ΔΕΝ ΞΕΡΩ σε ποιους πιστεύει ότι απευθύνεται ο υφυπουργός Χρήστος Μαρκογιαννάκης, όταν τα βλέπει όλα ρόδινα στην Αργολίδα σε σχέση με την αστυνόμευση. Προφανώς όμως δεν απευθύνεται στους πολίτες που κλειδαμπαρώνονται καθημερινά στα σπίτια τους και είναι έτοιμοι να πάρουν το νόμο στα χέρια τους, για να σωθούν από την εγκληματικότητα. Ή τον εξέθεσαν οι υφιστάμενοί του με την ελλιπή ενημέρωση που του έδωσαν για τα προβλήματα που υπάρχουν στον νομό, ή αρκέστηκε να θυμηθεί όσα ίσχυαν όταν υπηρετούσε στο Ναύπλιο ως εισαγγελέας. Όμως οι εποχές άλλαξαν και καθημερινά τα προβλήματα με την έλλειψη αστυνόμευσης πληθαίνουν.
Ο ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ μιλώντας για μικροεγκληματικότητα και λέγοντας ότι «η περιοχή της Αργολίδος είναι μία από τις πλέον φιλήσυχες περιοχές της Ελλάδας», αγνοεί την μάστιγα των ναρκωτικών που πληγώνει καθημερινά τη νεολαία, αγνοεί τις εκατοντάδες διαρρήξεις και κλοπές που καταγράφονται, αγνοεί τα γκέτο αλλοδαπών που δημιουργούνται στο Άργος και σε άλλες περιοχές, δεν γνωρίζει ούτε καν την αγωνία των αστυνομικών που φοβούνται όταν καλούνται να αντιμετωπίσουν το έγκλημα μόνοι τους, οδηγώντας ένα περιπολικό χωρίς συνοδό.
Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ αγνοεί ότι το νέο οργανόγραμμα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αργολίδας είναι ήδη πεπαλαιωμένο, αφού οι ανάγκες διαφοροποιούνται καθημερινά με την αύξηση του μόνιμου πληθυσμού και την κατακόρυφη αύξηση τα τριήμερα και το καλοκαίρι λόγω των χιλιάδων επισκεπτών.
ΔΙΚΑΙΑ ΒΡΕΘΗΚΕ αντιμέτωπος με την οργή των συνδικαλιστών αστυνομικών που του «χάλασαν» την φιέστα της προεκλογικής περιοδείας του με το υπόμνημα που του παρέδωσαν και έδωσαν στη δημοσιότητα. Και …έτσουξε την πολιτική ηγεσία της Αστυνομίας το συμπέρασμα του υπομνήματος που του παραδόθηκε: «όλοι οι ένστολοι αναμέναμε από εσάς, να δώσετε λύσεις σε προβλήματα που ταλάνιζαν τον κλάδο μας και είχαν επιπτώσεις στο εργαζόμενο προσωπικό, με αντίκτυπο στην κοινωνία μας και αποδέκτες τους πολίτες. Όμως, παρά την παρέλευση αρκετού χρονικού διαστήματος από την ένταξη της ΕΛ.ΑΣ στο Υπουργείο Εσωτερικών, παρατηρούμε ότι δεν έχουν δοθεί οι αρμόζουσες λύσεις στα θέματα που απασχολούν τον κλάδο μας».
ΑΝΑΒΕ ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ απανωτά ο πρώην εισαγγελέας με όσα διάβασε στο υπόμνημα των αστυνομικών, όμως η λύση πρέπει να δοθεί με τομές και με νέο οργανόγραμμα αν πραγματικά η πολιτική ηγεσία θέλει να δώσει λύσεις και να μην αρκείται απλά σε φιέστες επισκέψεων στα αστυνομικά τμήματα. Εκτός κι αν έχει αποφασίσει η πολιτική ηγεσία της ΕΛΑΣ να παρακολουθεί τα τρομοκρατικά κτυπήματα στην Αθήνα ευχόμενη να μην συμβούν άλλα και να αφήνει την επαρχία έρμαιο στους …μικροεγκληματίες του Μαρκογιαννάκη.
Ο ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ μιλώντας για μικροεγκληματικότητα και λέγοντας ότι «η περιοχή της Αργολίδος είναι μία από τις πλέον φιλήσυχες περιοχές της Ελλάδας», αγνοεί την μάστιγα των ναρκωτικών που πληγώνει καθημερινά τη νεολαία, αγνοεί τις εκατοντάδες διαρρήξεις και κλοπές που καταγράφονται, αγνοεί τα γκέτο αλλοδαπών που δημιουργούνται στο Άργος και σε άλλες περιοχές, δεν γνωρίζει ούτε καν την αγωνία των αστυνομικών που φοβούνται όταν καλούνται να αντιμετωπίσουν το έγκλημα μόνοι τους, οδηγώντας ένα περιπολικό χωρίς συνοδό.
Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ αγνοεί ότι το νέο οργανόγραμμα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αργολίδας είναι ήδη πεπαλαιωμένο, αφού οι ανάγκες διαφοροποιούνται καθημερινά με την αύξηση του μόνιμου πληθυσμού και την κατακόρυφη αύξηση τα τριήμερα και το καλοκαίρι λόγω των χιλιάδων επισκεπτών.
ΔΙΚΑΙΑ ΒΡΕΘΗΚΕ αντιμέτωπος με την οργή των συνδικαλιστών αστυνομικών που του «χάλασαν» την φιέστα της προεκλογικής περιοδείας του με το υπόμνημα που του παρέδωσαν και έδωσαν στη δημοσιότητα. Και …έτσουξε την πολιτική ηγεσία της Αστυνομίας το συμπέρασμα του υπομνήματος που του παραδόθηκε: «όλοι οι ένστολοι αναμέναμε από εσάς, να δώσετε λύσεις σε προβλήματα που ταλάνιζαν τον κλάδο μας και είχαν επιπτώσεις στο εργαζόμενο προσωπικό, με αντίκτυπο στην κοινωνία μας και αποδέκτες τους πολίτες. Όμως, παρά την παρέλευση αρκετού χρονικού διαστήματος από την ένταξη της ΕΛ.ΑΣ στο Υπουργείο Εσωτερικών, παρατηρούμε ότι δεν έχουν δοθεί οι αρμόζουσες λύσεις στα θέματα που απασχολούν τον κλάδο μας».
ΑΝΑΒΕ ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ απανωτά ο πρώην εισαγγελέας με όσα διάβασε στο υπόμνημα των αστυνομικών, όμως η λύση πρέπει να δοθεί με τομές και με νέο οργανόγραμμα αν πραγματικά η πολιτική ηγεσία θέλει να δώσει λύσεις και να μην αρκείται απλά σε φιέστες επισκέψεων στα αστυνομικά τμήματα. Εκτός κι αν έχει αποφασίσει η πολιτική ηγεσία της ΕΛΑΣ να παρακολουθεί τα τρομοκρατικά κτυπήματα στην Αθήνα ευχόμενη να μην συμβούν άλλα και να αφήνει την επαρχία έρμαιο στους …μικροεγκληματίες του Μαρκογιαννάκη.
Πέμπτη 14 Μαΐου 2009
Κοινωνικό αγαθό το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη
ΤΟΝ ΝΟΜΟ στα χέρια τους παίρνουν συχνά και οι πολίτες της Αργολίδας, αφού έχουν χάσει το αίσθημα ασφάλειας με την αυξημένη παραβατικότητα που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό. Οι κλοπές είναι στην ημερήσια διάταξη εδώ και χρόνια, το ίδιο και η διακίνηση των ναρκωτικών, αλλά και κάθε λογής «έγκλημα» που έχει επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή του πολίτη. Όμως παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλλεται από την Αστυνομική Διεύθυνση, αποτελέσματα ουσιώδη δεν υπάρχουν.
Η ΕΛΛΕΙΨΗ προσωπικού στην Αστυνομία είναι η πρωταρχική αιτία, που προβάλλεται ως πρόβλημα τα τελευταία χρόνια, ακόμα και από τους συνδικαλιστικούς φορείς των αστυνομικών. Και είναι αλήθεια –όχι απλά πρόσχημα- αφού το οργανόγραμμα απέχει παρασάγγες από την πράξη. Πρόβλημα φυσικά, αποτελεί και η απουσία εκπαίδευσης των αστυνομικών από την στιγμή που θα φορέσουν την στολή και μετά, αλλά και η αναδιοργάνωση γενικότερα της Αστυνομίας, ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες και απαιτήσεις, κάτι που μόλις τώρα επιχειρείται από την προϊστάμενη πολιτική αρχή με αμφίβολα όμως αποτελέσματα.
ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ της Ασφάλειας του πολίτη αποτελεί κοινωνικό αγαθό, ενώ η διαφύλαξη και η ενίσχυση της ασφάλειας του πολίτη σε κάθε του δραστηριότητα, αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας. Η ανασφάλεια του πολίτη είναι φυσικό επακόλουθο των προβληματικών πολιτικών επιλογών της σημερινής, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων, καθώς και του Υπουργείου Δημοσίας Τάξης. Πολιτεία και Αστυνομία πρέπει να σταθούν δίπλα στον πολίτη, ο οποίος σήμερα είναι περισσότερο ευάλωτος, περισσότερο μόνος και περισσότερο φοβισμένος.
ΠΟΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ επομένως που ήταν αναπάντητα παραμένουν ως είχαν. Ποιά είναι η αύξηση της εγκληματικότητας στην Αργολίδα, και ποιές είναι αντίστοιχα οι δαπάνες για την Αστυνομία, συγκριτικά και με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες; Πόσοι πράγματι ενεργοί αστυνομικοί αντιστοιχούν σε κάθε πολίτη, συμπεριλαμβανομένων και των χιλιάδων επισκεπτών του νομού; Και πολλά άλλα ερωτήματα που χρήζουν απάντησης, αλλά παρακάμπτονται σε φιέστες του στυλ της περιοδείας Μαρκογιαννάκη και Τσιατούρα στην Πελοπόννησο.
ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ περιοχές της Αργολίδας ζουν μέσα στην ανασφάλεια και η εγκληματικότητα σε όλες της τις μορφές θα συνεχίζεται αν η αναδιοργάνωση δεν γίνει μελετημένα και με βάση όχι ένα γενικό σχέδιο που αφορά όλη την επικράτεια, αλλά εξατομικευμένο στις πραγματικές ανάγκες της κάθε περιοχής.
Η ΕΛΛΕΙΨΗ προσωπικού στην Αστυνομία είναι η πρωταρχική αιτία, που προβάλλεται ως πρόβλημα τα τελευταία χρόνια, ακόμα και από τους συνδικαλιστικούς φορείς των αστυνομικών. Και είναι αλήθεια –όχι απλά πρόσχημα- αφού το οργανόγραμμα απέχει παρασάγγες από την πράξη. Πρόβλημα φυσικά, αποτελεί και η απουσία εκπαίδευσης των αστυνομικών από την στιγμή που θα φορέσουν την στολή και μετά, αλλά και η αναδιοργάνωση γενικότερα της Αστυνομίας, ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες και απαιτήσεις, κάτι που μόλις τώρα επιχειρείται από την προϊστάμενη πολιτική αρχή με αμφίβολα όμως αποτελέσματα.
ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ της Ασφάλειας του πολίτη αποτελεί κοινωνικό αγαθό, ενώ η διαφύλαξη και η ενίσχυση της ασφάλειας του πολίτη σε κάθε του δραστηριότητα, αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας. Η ανασφάλεια του πολίτη είναι φυσικό επακόλουθο των προβληματικών πολιτικών επιλογών της σημερινής, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων, καθώς και του Υπουργείου Δημοσίας Τάξης. Πολιτεία και Αστυνομία πρέπει να σταθούν δίπλα στον πολίτη, ο οποίος σήμερα είναι περισσότερο ευάλωτος, περισσότερο μόνος και περισσότερο φοβισμένος.
ΠΟΛΛΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ επομένως που ήταν αναπάντητα παραμένουν ως είχαν. Ποιά είναι η αύξηση της εγκληματικότητας στην Αργολίδα, και ποιές είναι αντίστοιχα οι δαπάνες για την Αστυνομία, συγκριτικά και με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες; Πόσοι πράγματι ενεργοί αστυνομικοί αντιστοιχούν σε κάθε πολίτη, συμπεριλαμβανομένων και των χιλιάδων επισκεπτών του νομού; Και πολλά άλλα ερωτήματα που χρήζουν απάντησης, αλλά παρακάμπτονται σε φιέστες του στυλ της περιοδείας Μαρκογιαννάκη και Τσιατούρα στην Πελοπόννησο.
ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ περιοχές της Αργολίδας ζουν μέσα στην ανασφάλεια και η εγκληματικότητα σε όλες της τις μορφές θα συνεχίζεται αν η αναδιοργάνωση δεν γίνει μελετημένα και με βάση όχι ένα γενικό σχέδιο που αφορά όλη την επικράτεια, αλλά εξατομικευμένο στις πραγματικές ανάγκες της κάθε περιοχής.
Τετάρτη 6 Μαΐου 2009
Τα ίδια προβλήματα στο Ν. Βυζάντιο. Καληνύχτα σας
ΣΤΑ ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙΑ της οδού Βυζαντίου θα στεγαστούν και πάλι από τον Σεπτέμβρη –όπως όλα δείχνουν- τα ανήλικα παιδιά του 2ου και 5ου δημοτικού σχολείου Ναυπλίου, αφού όλες οι όντως αξιέπαινες (;) προσπάθειες που έχουν καταβληθεί με καθυστέρηση πολλών ετών για την επίλυση του κτιριακού, βαδίζουν με ρυθμούς χελώνας.
ΠΟΙΟΙ ΦΤΑΙΝΕ; Όλοι. Ακόμα και οι γονείς και οι δάσκαλοι, αλλά και οι δημοτικές παρατάξεις που σταμάτησαν τις διαμαρτυρίες τους όταν τον περασμένο Φεβρουάριο αποφασίστηκε να στεγαστεί το ένα από τα σχολεία που συστεγάζονται αυτή τη στιγμή, στις Καπναποθήκες. Ωραία όλα αυτά. Αλλά πότε; Ποια γενιά μαθητών θα είναι η τυχερή που θα φοιτήσει σε ένα κανονικό σχολείο στην ευαίσθητη αυτή προεφηβική ηλικία; Και ως πότε εξάχρονα και επτάχρονα παιδιά θα κάνουν μάθημα σε αίθουσες καφενείου χωρίς παράθυρα και χωρίς τουαλέτες;
ΚΑΛΟ ΤΟ ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΗΡΙΟ, καλές οι μελέτες αλλά πότε θα γίνουν οι εργασίες αποκατάστασης των Καπναποθηκών για να μετατραπούν σε σχολείο και πότε θα γίνει η μεταστέγαση; Ησύχασαν οι πάντες, πέρασε η σχολική χρονιά και θα αρχίσουν πάλι οι διαμαρτυρίες τον επόμενο Σεπτέμβρη για να σταματήσουν λίγο αργότερα μόλις ξαναδοθούν οι ανάλογες υποσχέσεις. Είναι τελικά άξιοι της μοίρας τους και οι γονείς και οι δάσκαλοι και η ίδια η πόλη.
ΤΟ 2007 Η ΕΝΩΣΗ συλλόγων γονέων και κηδεμόνων Ναυπλίου, κατέγραφε ως τραγική την κατάσταση που επικρατούσε στο συγκεκριμένο σχολικό συγκρότημα. Μέχρι σήμερα δεν άλλαξε τίποτα στην ουσία, παρά μόνο στα λόγια. Ιδού πώς κατέγραφαν την πραγματικότητα τότε οι γονείς:
ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ συγκρότημα του Νέου Βυζαντίου στεγάζονται δύο δημοτικά σχολεία, το 2ο και το 5ο. Από τα δύο αυτά σχολεία, φιλοξενούμενο είναι το 5ο. Στο σχολικό συγκρότημα υπάρχουν 14 αίθουσες στο κτίριο και ένας χώρος διαμορφωμένος ως αίθουσα ειδικής αγωγής. Χρησιμοποιούνται επίσης τέσσερις ενοικιαζόμενες αίθουσες εκτός του σχολικού συγκροτήματος. Οι αίθουσες αυτές βρίσκονται στη συμβολή της πλατείας της εκκλησίας του Αγίου Κωνσταντίνου και της οδού Βυζαντίου (στο χώρο που στεγάζονταν παλιά το ΚΑΠΗ).
ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ αυτό συγκρότημα τα παιδιά ασφυκτιούν σε μια πολύ μικρή για τα δεδομένα αυλή, ενώ μεγάλους κινδύνους εγκυμονεί η σκάλα που οδηγεί από το ισόγειο στον όροφο. Στην έναρξη, στα διαλείμματα και στο τέλος της ημέρας οι μαθητές, λόγω του μεγάλου αριθμού τους, στριμώχνονται στην σκάλα, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα.Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ μαθητών που στεγάζονται στις ενοικιαζόμενες εξωτερικές αίθουσες, προς το κτίριο του Σχολείου (για την χρήση της τουαλέτας, του κυλικείου και του προαυλίου), εγκυμονεί κινδύνους, λόγω του ότι είναι υποχρεωμένοι να διασχίζουν δρόμους.ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ που αφορούν στο σχολικό συγκρότημα του 2ου - 5ου έχουν τεθεί εδώ και χρόνια από τους ενδιαφερόμενους φορείς (συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, ένωση γονέων, εκπαιδευτικούς, συλλόγους διδασκόντων κλπ.) προς όλους τους αρμόδιους (Δήμο Ναυπλίου, Νομάρχη, Υπουργό Παιδείας). Υποσχέσεις έχουν δοθεί κατά καιρούς, τίποτε όμως δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Απαιτείται η άμεση επίλυση του προβλήματος με την εξεύρεση στέγης για το 5ο Δημοτικό Σχολείο.
ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΝΟΥΝ, όμως και τα ίδια προβλήματα παραμένουν. Καληνύχτα σας.
ΠΟΙΟΙ ΦΤΑΙΝΕ; Όλοι. Ακόμα και οι γονείς και οι δάσκαλοι, αλλά και οι δημοτικές παρατάξεις που σταμάτησαν τις διαμαρτυρίες τους όταν τον περασμένο Φεβρουάριο αποφασίστηκε να στεγαστεί το ένα από τα σχολεία που συστεγάζονται αυτή τη στιγμή, στις Καπναποθήκες. Ωραία όλα αυτά. Αλλά πότε; Ποια γενιά μαθητών θα είναι η τυχερή που θα φοιτήσει σε ένα κανονικό σχολείο στην ευαίσθητη αυτή προεφηβική ηλικία; Και ως πότε εξάχρονα και επτάχρονα παιδιά θα κάνουν μάθημα σε αίθουσες καφενείου χωρίς παράθυρα και χωρίς τουαλέτες;
ΚΑΛΟ ΤΟ ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΗΡΙΟ, καλές οι μελέτες αλλά πότε θα γίνουν οι εργασίες αποκατάστασης των Καπναποθηκών για να μετατραπούν σε σχολείο και πότε θα γίνει η μεταστέγαση; Ησύχασαν οι πάντες, πέρασε η σχολική χρονιά και θα αρχίσουν πάλι οι διαμαρτυρίες τον επόμενο Σεπτέμβρη για να σταματήσουν λίγο αργότερα μόλις ξαναδοθούν οι ανάλογες υποσχέσεις. Είναι τελικά άξιοι της μοίρας τους και οι γονείς και οι δάσκαλοι και η ίδια η πόλη.
ΤΟ 2007 Η ΕΝΩΣΗ συλλόγων γονέων και κηδεμόνων Ναυπλίου, κατέγραφε ως τραγική την κατάσταση που επικρατούσε στο συγκεκριμένο σχολικό συγκρότημα. Μέχρι σήμερα δεν άλλαξε τίποτα στην ουσία, παρά μόνο στα λόγια. Ιδού πώς κατέγραφαν την πραγματικότητα τότε οι γονείς:
ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ συγκρότημα του Νέου Βυζαντίου στεγάζονται δύο δημοτικά σχολεία, το 2ο και το 5ο. Από τα δύο αυτά σχολεία, φιλοξενούμενο είναι το 5ο. Στο σχολικό συγκρότημα υπάρχουν 14 αίθουσες στο κτίριο και ένας χώρος διαμορφωμένος ως αίθουσα ειδικής αγωγής. Χρησιμοποιούνται επίσης τέσσερις ενοικιαζόμενες αίθουσες εκτός του σχολικού συγκροτήματος. Οι αίθουσες αυτές βρίσκονται στη συμβολή της πλατείας της εκκλησίας του Αγίου Κωνσταντίνου και της οδού Βυζαντίου (στο χώρο που στεγάζονταν παλιά το ΚΑΠΗ).
ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ αυτό συγκρότημα τα παιδιά ασφυκτιούν σε μια πολύ μικρή για τα δεδομένα αυλή, ενώ μεγάλους κινδύνους εγκυμονεί η σκάλα που οδηγεί από το ισόγειο στον όροφο. Στην έναρξη, στα διαλείμματα και στο τέλος της ημέρας οι μαθητές, λόγω του μεγάλου αριθμού τους, στριμώχνονται στην σκάλα, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα.Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ μαθητών που στεγάζονται στις ενοικιαζόμενες εξωτερικές αίθουσες, προς το κτίριο του Σχολείου (για την χρήση της τουαλέτας, του κυλικείου και του προαυλίου), εγκυμονεί κινδύνους, λόγω του ότι είναι υποχρεωμένοι να διασχίζουν δρόμους.ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ που αφορούν στο σχολικό συγκρότημα του 2ου - 5ου έχουν τεθεί εδώ και χρόνια από τους ενδιαφερόμενους φορείς (συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, ένωση γονέων, εκπαιδευτικούς, συλλόγους διδασκόντων κλπ.) προς όλους τους αρμόδιους (Δήμο Ναυπλίου, Νομάρχη, Υπουργό Παιδείας). Υποσχέσεις έχουν δοθεί κατά καιρούς, τίποτε όμως δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Απαιτείται η άμεση επίλυση του προβλήματος με την εξεύρεση στέγης για το 5ο Δημοτικό Σχολείο.
ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΝΟΥΝ, όμως και τα ίδια προβλήματα παραμένουν. Καληνύχτα σας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

