ΥΠΑΡΧΕΙ τελικά κανείς υπεύθυνος φορέας να ενημερώσει τους καταναλωτές αν είναι όντως παράνομη η ζωαγορά του Άργους; Όχι τυπικά με το γράμμα του νόμου, που όντως είναι παράνομη, αλλά ουσιαστικά, αφού κάθε Πέμπτη – χρόνια τώρα – λειτουργεί. Οι λόγοι που αποφασίστηκε να κλείσει αφορούν την δημόσια υγεία, αφού δεν τηρούνται οι στοιχειώδεις προδιαγραφές. Και όμως ουδείς δεν ενοχλεί όσους παρανομούν!!!
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ τελικά εκεί στον Νέο Κόσμο και ποιοι είναι αυτοί που με προφορικές συνεννοήσεις κάνοντας ψηφοθηρία –όπως λέγεται- καλύπτουν τους παρανομούντες; Τι κρύβουν τελικά οι δημόσιες υπηρεσίες από τους καταναλωτές και κάνουν τα στραβά μάτια υπέρ της λειτουργίας του ζωοπάζαρου; Ποιοι είναι αυτοί που λένε στους κτηνοτρόφους, ότι ευθύνονται τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για τις σπάνιες φορές που έχει επέμβει η αστυνομία και τους οδήγησε στον εισαγγελέα; Γιατί τελικά δεν εφαρμόζεται η νομιμότητα και διαιωνίζεται επ’ αόριστον μια αρρωστημένη κατάσταση μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας; Και με ποιού εντολή άνοιξε εφέτος ο περιφραγμένος χώρος της πρώην ζωαγοράς που είχε γίνει μη προσπελάσιμος από τότε που απαγορεύτηκε η λειτουργία της;
ΠΩΣ Η ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗ υπηρεσία, υποστηρίζει ότι δεν υφίσταται γι’ αυτήν η ζωαγορά, την στιγμή που λειτουργεί κάτω από την …μύτη της, 300 μόλις μέτρα από το αγροτικό κτηνιατρείο του Άργους; Είναι δυνατόν οι αρχές να μην γνωρίζουν ότι όλο το χρόνο, κάποιοι πωλούν ζωντανά ζώα χωρίς κανέναν έλεγχο, σε έναν χώρο που δεν τηρεί ούτε καν τις στοιχειώδεις προδιαγραφές που ορίζει ο νόμος για την προστασία της δημόσιας υγείας;
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ αρχές, δεν σέβονται τον εαυτό τους και το κύρος τους και δεν εφαρμόζουν το νόμο, στέλνοντας τους ελεγκτικούς μηχανισμούς που διαθέτουν για να πράξουν το αυτονόητο; Η λογική «αφήστε τους κακόμοιρους και φτωχούς κτηνοτρόφους να πουλήσουν κανένα αρνάκι για να βγάλουν το μεροκάματο», αρμόζει σε μια σύγχρονη κοινωνία;
ΠΟΙΟΥΣ ΒΟΛΕΥΕΙ η διαιώνιση αυτής της κατάστασης και κανείς δεν φροντίζει –παρά τις υποσχέσεις- να δρομολογήσει την κατασκευή μιας σύγχρονης ζωαγοράς με τις προδιαγραφές που ορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε και να πωλούν τα ζώα τους οι κτηνοτρόφοι και να προστατεύεται η δημόσια υγεία;
ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΣΙΠΑ, να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα;
ΚΑΙ ΑΝ ΟΧΙ, υπάρχει έστω κανένας εισαγγελέας σε αυτόν τον τόπο, ο οποίος προτίθεται αυτεπάγγελτα να ψάξει και να βρει ποιοι προστατεύουν την παράνομη λειτουργία του ζοωπάζαρου;
Δευτέρα 27 Απριλίου 2009
Πέμπτη 23 Απριλίου 2009
Επικήδειος Λόγος για τον θάνατο του πατέρα μου Ηρακλή Γκάτζιου
Κάποιοι μου΄ παν πως έφυγες νωρίς.
Εσύ ξέρεις αν χόρτασες την ζωή ή αν απλά νικήθηκες από τον θάνατο που παραμόνευε να σε πάρει από κοντά μας, τους τελευταίους τέσσερις μήνες.
Με «καίει» όμως αυτή η εξέλιξη.
Και το ξέρεις.
Ξαφνικά μας έβαλες όλους σε μπελάδες, βρε πατέρα, να αλλάξουμε ζωή και να συνεχίσουμε με έναν λιγότερο.
Μας λείπεις.
Πατέρα,
το ποίημα που μου ΄στειλες όταν έλλειπα μακριά σου το ΄82 –θυμάσαι;
Εκείνους τους στίχους που είχες το θράσος να προσθέσεις στο «Αν» του Κίπλινγκ…;
Παραμένει ακόμα οδηγός για όλους μας:
«Κι αν μπορείς σκληρός στους κακούς
Και καλός στους καλούς νάσαι
Και συγγνώμη αβίαστα να ζητάς
Για τα λάθη που κάνεις.
Νικητής θες να βγεις στη ζωή»….
ΕΣΥ ΤΕΛΙΚΑ, ΝΙΚΗΣΕΣ.
Κάποιοι είπαν ότι πρόσφερες πολλά. Κάτι θα ξέρουν.
Μαζί με αυτή τη γυναίκα που αγάπησες και έγραψες την δική σου ξέχωρη ιστορία σ΄ αυτόν τον τόπο.
Κάποιοι είπαν να σε κλάψουμε.
Αντιμετωπίζω ψύχραιμα (;) –γιατί έτσι μ΄ έμαθες – το τέλος σου.
Και η κόρη σου το ίδιο προσπαθεί. Και η μάνα, αν και δύσκολο να τα καταφέρουμε.
Μας μεγάλωσες δίνοντάς μας την ψυχή σου.
Δεν σου άρεσαν ποτέ τα κλάματα κι οι στεναχώριες. Και προσπαθούμε να σε ικανοποιήσουμε. Μην υπερβάλεις όμως.
Κάποιοι είπαν ότι προσπάθησες να αλλάξεις αυτή την πόλη με την ενασχόλησή σου με τα κοινά. Πράγματι.
Την εποχή των «Ψηλών Καπέλων», -μια δύσκολη εποχή για ένα χωριατόπαιδο, πέτυχες να υψώσεις την φωνή σου μέσα από τον δήμο, από τη διοίκηση του νοσοκομείου, από την προεδρία του Λιμενικού Ταμείου και από τόσα άλλα.
Ούτε καν τον αθλητισμό δεν άφησες απ΄ έξω, όταν ήθελες οι νέοι του Ναυτικού Ομίλου να μην παλεύουν με τα κύματα της θάλασσας κάτω από την Ακροναυπλία.
Ήθελες πάντα το καλύτερο για όλους. Θυμάσαι;
Κάποιοι σε είπαν ρομαντικό ιδεολόγο. Δεν δίστασες ούτε καν τα βάλεις με τον κόμμα που συμμετείχες στην ίδρυσή του, χωρίς όμως να προδώσεις την ιδεολογία σου. Ακόμα και όταν απογοητεύτηκες από αυτό.
Έτσι δεν έλεγε στο ποίημά του ο Κίπλινγκ;
«Αν με τα πλήθη μιλώντας φυλάξεις
την πάσα αρετή σου
Κι αν με Ρηγάδες παρέα
δεν χάσεις το νουν σου…»;
Οι φίλοι σου και οι συνομίληκοί σου δεν ξεχνούν:
Ξεκίνησες από το χωριό με τρύπια παπούτσια για αυτή την πόλη, και κατάφερες να φτάσεις ψηλά, ξεκινώντας από αυτή τη γειτονιά, εδώ παραδίπλα.
Αγάπησες αυτό τον τόπο, χωρίς να ξεχάσεις την γενέτειρά σου. Μας έκανες όλους υπερήφανους.
Αδέκαστος στην προάσπιση αξιών και ιδεών κατάφερες να αποτελείς παράδειγμα προς μίμηση.
Γεια χαρά ρε πατέρα. Όλοι θα σε θυμόμαστε.
Και σε χειροκροτούμε.
Εσύ ξέρεις αν χόρτασες την ζωή ή αν απλά νικήθηκες από τον θάνατο που παραμόνευε να σε πάρει από κοντά μας, τους τελευταίους τέσσερις μήνες.
Με «καίει» όμως αυτή η εξέλιξη.
Και το ξέρεις.
Ξαφνικά μας έβαλες όλους σε μπελάδες, βρε πατέρα, να αλλάξουμε ζωή και να συνεχίσουμε με έναν λιγότερο.
Μας λείπεις.
Πατέρα,
το ποίημα που μου ΄στειλες όταν έλλειπα μακριά σου το ΄82 –θυμάσαι;
Εκείνους τους στίχους που είχες το θράσος να προσθέσεις στο «Αν» του Κίπλινγκ…;
Παραμένει ακόμα οδηγός για όλους μας:
«Κι αν μπορείς σκληρός στους κακούς
Και καλός στους καλούς νάσαι
Και συγγνώμη αβίαστα να ζητάς
Για τα λάθη που κάνεις.
Νικητής θες να βγεις στη ζωή»….
ΕΣΥ ΤΕΛΙΚΑ, ΝΙΚΗΣΕΣ.
Κάποιοι είπαν ότι πρόσφερες πολλά. Κάτι θα ξέρουν.
Μαζί με αυτή τη γυναίκα που αγάπησες και έγραψες την δική σου ξέχωρη ιστορία σ΄ αυτόν τον τόπο.
Κάποιοι είπαν να σε κλάψουμε.
Αντιμετωπίζω ψύχραιμα (;) –γιατί έτσι μ΄ έμαθες – το τέλος σου.
Και η κόρη σου το ίδιο προσπαθεί. Και η μάνα, αν και δύσκολο να τα καταφέρουμε.
Μας μεγάλωσες δίνοντάς μας την ψυχή σου.
Δεν σου άρεσαν ποτέ τα κλάματα κι οι στεναχώριες. Και προσπαθούμε να σε ικανοποιήσουμε. Μην υπερβάλεις όμως.
Κάποιοι είπαν ότι προσπάθησες να αλλάξεις αυτή την πόλη με την ενασχόλησή σου με τα κοινά. Πράγματι.
Την εποχή των «Ψηλών Καπέλων», -μια δύσκολη εποχή για ένα χωριατόπαιδο, πέτυχες να υψώσεις την φωνή σου μέσα από τον δήμο, από τη διοίκηση του νοσοκομείου, από την προεδρία του Λιμενικού Ταμείου και από τόσα άλλα.
Ούτε καν τον αθλητισμό δεν άφησες απ΄ έξω, όταν ήθελες οι νέοι του Ναυτικού Ομίλου να μην παλεύουν με τα κύματα της θάλασσας κάτω από την Ακροναυπλία.
Ήθελες πάντα το καλύτερο για όλους. Θυμάσαι;
Κάποιοι σε είπαν ρομαντικό ιδεολόγο. Δεν δίστασες ούτε καν τα βάλεις με τον κόμμα που συμμετείχες στην ίδρυσή του, χωρίς όμως να προδώσεις την ιδεολογία σου. Ακόμα και όταν απογοητεύτηκες από αυτό.
Έτσι δεν έλεγε στο ποίημά του ο Κίπλινγκ;
«Αν με τα πλήθη μιλώντας φυλάξεις
την πάσα αρετή σου
Κι αν με Ρηγάδες παρέα
δεν χάσεις το νουν σου…»;
Οι φίλοι σου και οι συνομίληκοί σου δεν ξεχνούν:
Ξεκίνησες από το χωριό με τρύπια παπούτσια για αυτή την πόλη, και κατάφερες να φτάσεις ψηλά, ξεκινώντας από αυτή τη γειτονιά, εδώ παραδίπλα.
Αγάπησες αυτό τον τόπο, χωρίς να ξεχάσεις την γενέτειρά σου. Μας έκανες όλους υπερήφανους.
Αδέκαστος στην προάσπιση αξιών και ιδεών κατάφερες να αποτελείς παράδειγμα προς μίμηση.
Γεια χαρά ρε πατέρα. Όλοι θα σε θυμόμαστε.
Και σε χειροκροτούμε.
Παρασκευή 17 Απριλίου 2009
Τετάρτη 15 Απριλίου 2009
Ο Ανάβαλος ανήκει στον λαό
ΜΠΡΟΣΤΑ στον φόβο της ήττας η Νέα Δημοκρατία, έστω και την ύστατη στιγμή, ανακοίνωσε την ένταξη του έργου του Αναβάλου σε χρηματοδότηση. Μεγάλη Τρίτη, όταν στις εκκλησίες ήχησε το Τροπάριο της Κασσιανής, την ίδια ώρα ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ανακοίνωνε επίσημα, ότι εγκρίθηκαν και υπεγράφησαν οι αποφάσεις ένταξης τριών εργολαβιών.
ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ που ασκήθηκαν για πολύ καιρό, οι κινητοποιήσεις των αγροτών, αλλά κυρίως η ομαδική διεκδίκηση από τους περισσότερους φορείς με συντονιστή τη νομαρχία και τον νομάρχη Βασίλη Σωτηρόπουλο, απέδωσαν. Το ίδιο «τροπάριο» πρέπει να συνεχιστεί ξεκινώντας από σήμερα κιόλας, για την γρήγορη υλοποίηση του έργου αλλά και για την χρηματοδότηση της επέκτασής του στον υπόλοιπο νομό, καθώς και για την ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων. Τότε ας πανηγυρίσει όποιος θέλει, μιας και θα ξεδιψάσει και η τελευταία γωνιά της Αργολίδας.
ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ όμως προεκλογικό χαρτί ο Ανάβαλος και θα επηρεάσει αυτή τη φορά τους αναποφάσιστους; Είναι ένα ερώτημα την απάντηση του οποίου θα την έχουμε όταν γίνουν οι βουλευτικές εκλογές. Αλλά δεν είναι αυτή η ουσία που ενδιαφέρει τον πολίτη. Η υλοποίηση ολόκληρου του έργου είναι αυτό που «καίει» τον καθένα.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ έργο για το οποίο υπέκυψε στις πιέσεις και έδωσε προτεραιότητα η κυβέρνηση άλλωστε, ανήκει στους πολίτες αυτού του νομού, στον λαό που διψάει – χρόνια τώρα-, στον λαό που φώναξε δυνατά και έδειξε τα …δόντια του περιμένοντας πράξεις και όχι λόγια και υποσχέσεις.
ΑΝΑΛΟΓΑ η Αργολίδα θα πρέπει να κινηθεί στο μέλλον και για την επίλυση όλων των σημαντικών θεμάτων, που την υστερούν σε ανάπτυξη. Μπορεί αυτός ο τόπος να μην γεννάει υπουργούς, αλλά επιτέλους φαίνεται ότι έμαθε να διεκδικεί με άλλους τρόπους και να κερδίζει. Η υπογραφή της ένταξης του Αναβάλου σε χρηματοδότηση - άσχετα αν ξελασπώνει ή όχι τοπικά τη Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εκλογές - είναι μια νίκη του αγροτικού κόσμου, που βλέπει να καταστρέφεται καθημερινά, αλλά αποκτά τώρα μια νέα προοπτική.
ΑΛΛΩΣΤΕ ο Ανάβαλος ήταν ο λόγος που σήκωσε τον κόσμο από τους καναπέδες και από τις καρέκλες των καφενείων και ανάγκασε μια κυβέρνηση σε περίοδο οικονομικής κρίσης να ξυπνήσει και να αντιληφθεί πώς θα αναπτυχθεί και θα βγει από την καταστροφή αυτός ο τόπος.
ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ που ασκήθηκαν για πολύ καιρό, οι κινητοποιήσεις των αγροτών, αλλά κυρίως η ομαδική διεκδίκηση από τους περισσότερους φορείς με συντονιστή τη νομαρχία και τον νομάρχη Βασίλη Σωτηρόπουλο, απέδωσαν. Το ίδιο «τροπάριο» πρέπει να συνεχιστεί ξεκινώντας από σήμερα κιόλας, για την γρήγορη υλοποίηση του έργου αλλά και για την χρηματοδότηση της επέκτασής του στον υπόλοιπο νομό, καθώς και για την ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων. Τότε ας πανηγυρίσει όποιος θέλει, μιας και θα ξεδιψάσει και η τελευταία γωνιά της Αργολίδας.
ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ όμως προεκλογικό χαρτί ο Ανάβαλος και θα επηρεάσει αυτή τη φορά τους αναποφάσιστους; Είναι ένα ερώτημα την απάντηση του οποίου θα την έχουμε όταν γίνουν οι βουλευτικές εκλογές. Αλλά δεν είναι αυτή η ουσία που ενδιαφέρει τον πολίτη. Η υλοποίηση ολόκληρου του έργου είναι αυτό που «καίει» τον καθένα.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ έργο για το οποίο υπέκυψε στις πιέσεις και έδωσε προτεραιότητα η κυβέρνηση άλλωστε, ανήκει στους πολίτες αυτού του νομού, στον λαό που διψάει – χρόνια τώρα-, στον λαό που φώναξε δυνατά και έδειξε τα …δόντια του περιμένοντας πράξεις και όχι λόγια και υποσχέσεις.
ΑΝΑΛΟΓΑ η Αργολίδα θα πρέπει να κινηθεί στο μέλλον και για την επίλυση όλων των σημαντικών θεμάτων, που την υστερούν σε ανάπτυξη. Μπορεί αυτός ο τόπος να μην γεννάει υπουργούς, αλλά επιτέλους φαίνεται ότι έμαθε να διεκδικεί με άλλους τρόπους και να κερδίζει. Η υπογραφή της ένταξης του Αναβάλου σε χρηματοδότηση - άσχετα αν ξελασπώνει ή όχι τοπικά τη Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εκλογές - είναι μια νίκη του αγροτικού κόσμου, που βλέπει να καταστρέφεται καθημερινά, αλλά αποκτά τώρα μια νέα προοπτική.
ΑΛΛΩΣΤΕ ο Ανάβαλος ήταν ο λόγος που σήκωσε τον κόσμο από τους καναπέδες και από τις καρέκλες των καφενείων και ανάγκασε μια κυβέρνηση σε περίοδο οικονομικής κρίσης να ξυπνήσει και να αντιληφθεί πώς θα αναπτυχθεί και θα βγει από την καταστροφή αυτός ο τόπος.
Σάββατο 11 Απριλίου 2009
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Ο «καθρέπτης» της οικονομίας και η μιζέρια της Έκθεσης του ΕΒΕΑ
ΓΙΑΤΙ ΑΡΑΓΕ δεν υλοποιήθηκε ούτε αυτή τη φορά η απόφαση του Επιμελητηρίου που είχε ληφθεί εδώ και χρόνια να διοργανώνεται δηλαδή η «Έκθεση Αργολίδα» εκ περιτροπής στο Άργος και στο Ναύπλιο; Ποιος ωφελήθηκε από την λειτουργία της έκθεσης για μία ακόμα φορά στην Δαλαμανάρα; Ίσως απλά να εξυπηρετήθηκαν οι τοπικιστικές αντιλήψεις με την έννοια, ότι η διοργάνωση έγινε στο μέσον των δύο πόλεων (ώστε να μην παραπονιέται κανείς), ίσως και να στοίχισε πιο φθηνά στους διοργανωτές αφού προφανώς το κόστος είναι μικρότερο σε έναν στεγασμένο χώρο από το ύπαιθρο που απαιτεί την κατασκευή λυόμενου εκθεσιακού κέντρου.
ΟΙ ΛΑΘΕΜΕΝΕΣ επιλογές και οι τσιγκουνιές φαίνεται ότι έπληξαν την φετινή έκθεση του Επιμελητηρίου Αργολίδας. Αν και η οικονομική κρίση αντιθέτως επέβαλε ακόμα πιο προσεκτική διοργάνωση, αυτό δεν φαίνεται να έγινε από την πλευρά των διοργανωτών που με τις επιλογές τους υποβάθμισαν τον «καθρέπτη» της οικονομίας του νομού, με αποτέλεσμα πολλοί έκθετες που πλήρωσαν ζεστό χρήμα για να προβληθούν μέσω αυτής, να φύγουν απογοητευμένοι.
ΠΟΛΛΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ όμως θα ήταν οι επισκέπτες στην πλατεία της Λαϊκής Αγοράς του Άργους και ακόμα πιο πολλοί στο λιμάνι του Ναυπλίου, όπου οι εκθέτες θα είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν τα προϊόντα τους και σε επισκέπτες της πόλης. Ιδιαίτερα το Σαββατοκύριακο που το Ναύπλιο γεμίζει με Αθηναίους θα ήταν μοναδική ευκαιρία για πολλές ντόπιες επιχειρήσεις να κάνουν ένα βήμα για να μπουν στην αγορά της Αθήνας. Και μην μου πει κανείς ότι μεγάλο ποσοστό των επισκεπτών του Ναυπλίου, δεν θα πέρναγε το κατώφλι της έκθεσης. Εκτός κι αν ισχυριστεί κάποιος ότι η «έκθεση» απευθύνεται μόνο στους ντόπιους. (Βέβαια εδώ παλεύουν να φτιάξουν μόνιμο εκθεσιακό κέντρο στο Κουτσοπόδι, η Δαλαμανάρα μας πείραξε;).
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ πάντως να μπουν νέοι στόχοι για την «έκθεση Αργολίδα» που γύρισε φέτος ακόμα μια σελίδα στην ιστορία της και έχει γίνει ένας θεσμός που κινδυνεύει όμως να διαλυθεί. Τα 114 περίπτερα που στήθηκαν (μεταξύ των οποίων πολλά των ΟΤΑ, της νομαρχίας, των Επιμελητηρίων όλης της Πελοποννήσου και άλλων Οργανισμών), δεν είναι δείγμα επιτυχίας.
ΕΠΙΤΥΧΗΣ ΕΚΘΕΣΗ είναι αυτή που έχει τις κατάλληλες προδιαγραφές, ώστε να ικανοποιήσει τους εκθέτες και να γίνει η αφορμή να αυξήσουν τους τζίρους των επιχειρήσεων τους. Επιτυχής έκθεση δεν είναι αυτή που οι συντελεστές της χτενίζουν τα …γένια τους από τον φιλικό τους τύπο λέγοντας μόνοι τα καλύτερα λόγια για τον εαυτό τους και ακούγοντάς τα οι ίδιοι. Επιτυχής είναι η έκθεση που βρίσκει τον τρόπο να ξεπεράσει την μιζέρια και να εξυπηρετήσει τις εκατοντάδες επιχειρήσεις που πεθαίνουν στην Αργολίδα. Κυρίως όταν η έκθεση αυτή διοργανώνεται από έναν δημόσιο φορέα, όπως το Επιμελητήριο.
ΟΙ ΛΑΘΕΜΕΝΕΣ επιλογές και οι τσιγκουνιές φαίνεται ότι έπληξαν την φετινή έκθεση του Επιμελητηρίου Αργολίδας. Αν και η οικονομική κρίση αντιθέτως επέβαλε ακόμα πιο προσεκτική διοργάνωση, αυτό δεν φαίνεται να έγινε από την πλευρά των διοργανωτών που με τις επιλογές τους υποβάθμισαν τον «καθρέπτη» της οικονομίας του νομού, με αποτέλεσμα πολλοί έκθετες που πλήρωσαν ζεστό χρήμα για να προβληθούν μέσω αυτής, να φύγουν απογοητευμένοι.
ΠΟΛΛΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ όμως θα ήταν οι επισκέπτες στην πλατεία της Λαϊκής Αγοράς του Άργους και ακόμα πιο πολλοί στο λιμάνι του Ναυπλίου, όπου οι εκθέτες θα είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν τα προϊόντα τους και σε επισκέπτες της πόλης. Ιδιαίτερα το Σαββατοκύριακο που το Ναύπλιο γεμίζει με Αθηναίους θα ήταν μοναδική ευκαιρία για πολλές ντόπιες επιχειρήσεις να κάνουν ένα βήμα για να μπουν στην αγορά της Αθήνας. Και μην μου πει κανείς ότι μεγάλο ποσοστό των επισκεπτών του Ναυπλίου, δεν θα πέρναγε το κατώφλι της έκθεσης. Εκτός κι αν ισχυριστεί κάποιος ότι η «έκθεση» απευθύνεται μόνο στους ντόπιους. (Βέβαια εδώ παλεύουν να φτιάξουν μόνιμο εκθεσιακό κέντρο στο Κουτσοπόδι, η Δαλαμανάρα μας πείραξε;).
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ πάντως να μπουν νέοι στόχοι για την «έκθεση Αργολίδα» που γύρισε φέτος ακόμα μια σελίδα στην ιστορία της και έχει γίνει ένας θεσμός που κινδυνεύει όμως να διαλυθεί. Τα 114 περίπτερα που στήθηκαν (μεταξύ των οποίων πολλά των ΟΤΑ, της νομαρχίας, των Επιμελητηρίων όλης της Πελοποννήσου και άλλων Οργανισμών), δεν είναι δείγμα επιτυχίας.
ΕΠΙΤΥΧΗΣ ΕΚΘΕΣΗ είναι αυτή που έχει τις κατάλληλες προδιαγραφές, ώστε να ικανοποιήσει τους εκθέτες και να γίνει η αφορμή να αυξήσουν τους τζίρους των επιχειρήσεων τους. Επιτυχής έκθεση δεν είναι αυτή που οι συντελεστές της χτενίζουν τα …γένια τους από τον φιλικό τους τύπο λέγοντας μόνοι τα καλύτερα λόγια για τον εαυτό τους και ακούγοντάς τα οι ίδιοι. Επιτυχής είναι η έκθεση που βρίσκει τον τρόπο να ξεπεράσει την μιζέρια και να εξυπηρετήσει τις εκατοντάδες επιχειρήσεις που πεθαίνουν στην Αργολίδα. Κυρίως όταν η έκθεση αυτή διοργανώνεται από έναν δημόσιο φορέα, όπως το Επιμελητήριο.
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
Το παπάκι του Μητσοτάκη και ο Ανάβαλος
ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, εφαρμόζει ο σημερινός πρωθυπουργός με τις υποσχέσεις που μοιράζονται αφειδώς αριστερά και δεξιά. Όλα τα δυσάρεστα για τον πολίτη μετατίθενται να εφαρμοστούν μετά τις Ευρωεκλογές και αν αντέξει η οικονομία, ίσως και μετά τις Εθνικές εκλογές.
«ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΑΠΑΚΙ, παρά τον Μητσοτάκη» φώναζαν όμως οι αντίπαλοι της Νέας Δημοκρατίας και ο τότε πρωθυπουργός κατέληξε να φέρει απλά τον τίτλο του επίτιμου, χάνοντας την εξουσία. Κάτι ανάλογο προδιαγράφεται και για τον Καραμανλή.
ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΥΜΑΤΑΙ τότε στο Ναύπλιο τον Μητσοτάκη από το μπαλκόνι της παλιάς Νομαρχίας να ωρύεται υπέρ της ολοκλήρωσης του έργου του Αναβάλου, που δεν έγινε ποτέ. Στο ίδιο έργο θεατές είμαστε τώρα και με το πρωτοπαλίκαρο του Καραμανλή, τον Σωτήρη Χατζηγάκη, που υπόσχεται χωρίς χρονοδιαγράμματα το ίδιο πράγμα. Όπως ακριβώς και ο συνάδερφός του υπουργός Οικονομικών υπόσχεται φθηνά αυτοκίνητα.
ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ που δεν υλοποιούνται, παρά την πίεση του κόσμου, παρά την κατακραυγή προς την κυβέρνηση ακόμα και από τους ίδιους τους Νεοδημοκράτες που σε τοπικό επίπεδο έχουν εκτεθεί στους συμπολίτες τους ανεπανόρθωτα, ή κρύβονται αφού δεν μπορούν πλέον να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΥΧΕΤΑΙ βέβαια να διαψευστούν οι παραπάνω σκέψεις και εκτιμήσεις για τον Ανάβαλο. Όμως όταν οι αοριστολογίες Χατζηγάκη διαδέχονται τις δεσμεύσεις του Κοντού, πολύ φοβάμαι ότι η κυβέρνηση απλά προσπαθεί να αγοράσει χρόνο μέχρι τις επόμενες εκλογές, χωρίς να δημοπρατήσει τελικά την επέκταση του σημαντικού αρδευτικού έργου για όλο το νομό Αργολίδας, μέχρι και την Ερμιονίδα.
Ο ΑΝΑΒΑΛΟΣ και η επέκτασή του σε όλο το νομό, μέχρι και την Ερμιονίδα, φοβάμαι ότι τελικά θα αποτελέσει για μια ακόμα φορά επιχείρημα προεκλογικό από όλα τα κόμματα και οι ψηφοφόροι αντί για νερό θα …πιούν υποσχέσεις.
«ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΑΠΑΚΙ, παρά τον Μητσοτάκη» φώναζαν όμως οι αντίπαλοι της Νέας Δημοκρατίας και ο τότε πρωθυπουργός κατέληξε να φέρει απλά τον τίτλο του επίτιμου, χάνοντας την εξουσία. Κάτι ανάλογο προδιαγράφεται και για τον Καραμανλή.
ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΥΜΑΤΑΙ τότε στο Ναύπλιο τον Μητσοτάκη από το μπαλκόνι της παλιάς Νομαρχίας να ωρύεται υπέρ της ολοκλήρωσης του έργου του Αναβάλου, που δεν έγινε ποτέ. Στο ίδιο έργο θεατές είμαστε τώρα και με το πρωτοπαλίκαρο του Καραμανλή, τον Σωτήρη Χατζηγάκη, που υπόσχεται χωρίς χρονοδιαγράμματα το ίδιο πράγμα. Όπως ακριβώς και ο συνάδερφός του υπουργός Οικονομικών υπόσχεται φθηνά αυτοκίνητα.
ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ που δεν υλοποιούνται, παρά την πίεση του κόσμου, παρά την κατακραυγή προς την κυβέρνηση ακόμα και από τους ίδιους τους Νεοδημοκράτες που σε τοπικό επίπεδο έχουν εκτεθεί στους συμπολίτες τους ανεπανόρθωτα, ή κρύβονται αφού δεν μπορούν πλέον να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΥΧΕΤΑΙ βέβαια να διαψευστούν οι παραπάνω σκέψεις και εκτιμήσεις για τον Ανάβαλο. Όμως όταν οι αοριστολογίες Χατζηγάκη διαδέχονται τις δεσμεύσεις του Κοντού, πολύ φοβάμαι ότι η κυβέρνηση απλά προσπαθεί να αγοράσει χρόνο μέχρι τις επόμενες εκλογές, χωρίς να δημοπρατήσει τελικά την επέκταση του σημαντικού αρδευτικού έργου για όλο το νομό Αργολίδας, μέχρι και την Ερμιονίδα.
Ο ΑΝΑΒΑΛΟΣ και η επέκτασή του σε όλο το νομό, μέχρι και την Ερμιονίδα, φοβάμαι ότι τελικά θα αποτελέσει για μια ακόμα φορά επιχείρημα προεκλογικό από όλα τα κόμματα και οι ψηφοφόροι αντί για νερό θα …πιούν υποσχέσεις.
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009
Διαχείριση και Ανάβαλος
ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να πανηγυρίζει σήμερα η Αργολίδα με την υπόσχεση Κοντού, να χρηματοδοτήσει τον Ανάβαλο. Όμως οι πολιτικές εξελίξεις έκαναν τις υποσχέσεις να μείνουν υποσχέσεις και ο Ανάβαλος να συνεχίζει να πέφτει στην θάλασσα. Βέβαια η μεγάλη κινητικότητα που παρατηρείται αυτές τις ημέρες σε νεοδημοκρατικό επίπεδο, ίσως να είναι προάγγελος ανακοινώσεων του νέου υπουργού Σωτήρη Χατζηγάκη για τον Ανάβαλο και μακάρι να συμβεί έτσι.
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ όμως με την άρδευση και την ύδρευση της Αργολίδας δεν θα λυθούν στο σύνολό τους, όταν υλοποιηθεί κατά γράμμα και εξ ΄ ολοκλήρου, το έργο αυτό.
Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ των υδάτινων πόρων παραμένει κορυφαία αναγκαιότητα για έναν νομό που σημειώνεται με «κόκκινο» στους δείκτες αύξησης του κινδύνου ερημοποίησης. Ο σχεδιασμός, η μελέτη και η προσεκτική - με επιστημονικά κριτήρια - διαχείριση των νερών που υπάρχουν ακόμα, ίσως να αναστρέψει την αρνητική πορεία των τελευταίων ετών σε αυτόν τον τομέα, και να εξασφαλίσει νερό και για τα παιδιά μας.
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ είναι εφήμερες οι λύσεις που δίδονται για το νερό, αλλά πρέπει να κοιτάμε και το αύριο, να προβλέπονται πάντοτε και τα χειρότερα σενάρια, να λείπουν οι ενθουσιασμοί και να εξοικονομείται πλέον - αλλά και να φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού - ακόμα και η τελευταία σταγόνα νερού που έχει απομείνει στην Αργολίδα.
ΤΟ ΝΕΡΟ είναι το πολυτιμότερο αγαθό και στο εξής θα γίνεται όλο και πιο δυσεύρετο. Καλά λοιπόν τα πανηγύρια, όμως από σήμερα κιόλας, πρέπει να γίνει το επόμενο βήμα, αφ΄ ενός για την ορθολογική διαχείριση και αφετέρου για την εξοικονόμηση με κάθε τρόπο νερού, εκτός από αυτό του Αναβάλου.
ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ θα δικαιολογούνται οι πανηγυρισμοί, εφ΄ όσον έχουμε εξασφαλίσει νερό και για την Αργολίδα του μέλλοντος, εκτός από την Αργολίδα του παρόντος.
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ όμως με την άρδευση και την ύδρευση της Αργολίδας δεν θα λυθούν στο σύνολό τους, όταν υλοποιηθεί κατά γράμμα και εξ ΄ ολοκλήρου, το έργο αυτό.
Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ των υδάτινων πόρων παραμένει κορυφαία αναγκαιότητα για έναν νομό που σημειώνεται με «κόκκινο» στους δείκτες αύξησης του κινδύνου ερημοποίησης. Ο σχεδιασμός, η μελέτη και η προσεκτική - με επιστημονικά κριτήρια - διαχείριση των νερών που υπάρχουν ακόμα, ίσως να αναστρέψει την αρνητική πορεία των τελευταίων ετών σε αυτόν τον τομέα, και να εξασφαλίσει νερό και για τα παιδιά μας.
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ είναι εφήμερες οι λύσεις που δίδονται για το νερό, αλλά πρέπει να κοιτάμε και το αύριο, να προβλέπονται πάντοτε και τα χειρότερα σενάρια, να λείπουν οι ενθουσιασμοί και να εξοικονομείται πλέον - αλλά και να φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού - ακόμα και η τελευταία σταγόνα νερού που έχει απομείνει στην Αργολίδα.
ΤΟ ΝΕΡΟ είναι το πολυτιμότερο αγαθό και στο εξής θα γίνεται όλο και πιο δυσεύρετο. Καλά λοιπόν τα πανηγύρια, όμως από σήμερα κιόλας, πρέπει να γίνει το επόμενο βήμα, αφ΄ ενός για την ορθολογική διαχείριση και αφετέρου για την εξοικονόμηση με κάθε τρόπο νερού, εκτός από αυτό του Αναβάλου.
ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ θα δικαιολογούνται οι πανηγυρισμοί, εφ΄ όσον έχουμε εξασφαλίσει νερό και για την Αργολίδα του μέλλοντος, εκτός από την Αργολίδα του παρόντος.
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009
Η πίκρα του ακριβού καφέ
ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ να χαρακτηριστεί ως ακριβή πόλη το Ναύπλιο, και να δυσφημιστεί παρά τις προσπάθειες πολλών επαγγελματιών να κρατήσουν χαμηλά τις τιμές. Ο περιβόητος καφές και η εκτοξευμένη στα ύψη τιμή του, κάνει την ζημιά εδώ και χρόνια και η ζημιά αυτή λειτουργεί αθροιστικά και δημιουργεί μια εικόνα εξωπραγματική για την ίδια την πόλη και την οικονομία της.
ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ οικονομικής, κάποιοι θα πρέπει να προβληματιστούν και να προτείνουν λύσεις πριν να είναι αργά και το Ναύπλιο χάσει και τους Έλληνες επισκέπτες των Σαββατοκύριακών, μετά την απώλεια των ξένων τουριστών.
ΤΑ ΕΝΟΙΚΙΑ που εκτοξεύτηκαν αλόγιστα στα ύψη τα προηγούμενα χρόνια και ο λεγόμενος «αέρας» που πληρώνουν οι ιδιοκτήτες των καφετεριών ο οποίος ανέρχεται σε ποσά …επιστημονικής φαντασίας, αλλά και τα δημοτικά τέλη τα οποία μεν πρέπει να εισπραχθούν για όφελος του δήμου, αλλά να σταματήσουν να αυξάνονται, δεν μπορούν να πληρώνονται μόνο από τον καφέ του πελάτη.
ΟΙ ΙΔΙΟΙ οι επαγγελματίες πρέπει να προβληματιστούν για το μέλλον τους και μαζί με άλλους φορείς και μπροστάρη τον δήμο που πρέπει να προβληματιστεί για το μέλλον της βαριάς βιομηχανίας του Ναυπλίου που είναι ο τουρισμός, πρέπει να αναζητήσουν λύσεις. Όσο καλή κι αν είναι η θέα, όσο καλή κι αν είναι η παροχή υπηρεσιών που προσφέρουν τα καταστήματα της πόλης, δεν μπορεί να πληρώνει ο πελάτης τον καφέ σαν χρυσάφι, με το αποτέλεσμα να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ακριβή η πόλη και να χάσει ό,τι της επέμεινε, δηλαδή τους επισκέπτες του Σαββατοκύριακου.
ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ έχουν γίνει ανέκδοτο οι λογαριασμοί των καφετεριών του Ναυπλίου και πολλοί γεμίζουν τα παγκάκια της παραλίας, αντί να πληρώνουν μια περιουσία για να απολαύσουν την ημέρα τους και την θέα που προσφέρει η πόλη πίνοντας «καφέ με πικρή γεύση και αλμυρή τιμή», όπως λένε οι επισκέπτες.
ΤΟ ΘΕΜΑ αφορά όλη την πόλη και όχι μόνο τους επαγγελματίες που ασχολούνται με τον τουρισμό. Γιατί σε αυτούς στηρίζεται μεγάλο μέρος της οικονομίας του Ναυπλίου μιας και εισάγουν «φρέσκο» χρήμα στην πόλη. Επομένως οι φορείς της πόλης δεν έχουν δικαίωμα να τους αφήνουν στην μοίρα τους, αλλά να ανακαλύψουν τον τρόπο που θα δώσει την λύση στο πρόβλημα.
ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ οικονομικής, κάποιοι θα πρέπει να προβληματιστούν και να προτείνουν λύσεις πριν να είναι αργά και το Ναύπλιο χάσει και τους Έλληνες επισκέπτες των Σαββατοκύριακών, μετά την απώλεια των ξένων τουριστών.
ΤΑ ΕΝΟΙΚΙΑ που εκτοξεύτηκαν αλόγιστα στα ύψη τα προηγούμενα χρόνια και ο λεγόμενος «αέρας» που πληρώνουν οι ιδιοκτήτες των καφετεριών ο οποίος ανέρχεται σε ποσά …επιστημονικής φαντασίας, αλλά και τα δημοτικά τέλη τα οποία μεν πρέπει να εισπραχθούν για όφελος του δήμου, αλλά να σταματήσουν να αυξάνονται, δεν μπορούν να πληρώνονται μόνο από τον καφέ του πελάτη.
ΟΙ ΙΔΙΟΙ οι επαγγελματίες πρέπει να προβληματιστούν για το μέλλον τους και μαζί με άλλους φορείς και μπροστάρη τον δήμο που πρέπει να προβληματιστεί για το μέλλον της βαριάς βιομηχανίας του Ναυπλίου που είναι ο τουρισμός, πρέπει να αναζητήσουν λύσεις. Όσο καλή κι αν είναι η θέα, όσο καλή κι αν είναι η παροχή υπηρεσιών που προσφέρουν τα καταστήματα της πόλης, δεν μπορεί να πληρώνει ο πελάτης τον καφέ σαν χρυσάφι, με το αποτέλεσμα να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ακριβή η πόλη και να χάσει ό,τι της επέμεινε, δηλαδή τους επισκέπτες του Σαββατοκύριακου.
ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ έχουν γίνει ανέκδοτο οι λογαριασμοί των καφετεριών του Ναυπλίου και πολλοί γεμίζουν τα παγκάκια της παραλίας, αντί να πληρώνουν μια περιουσία για να απολαύσουν την ημέρα τους και την θέα που προσφέρει η πόλη πίνοντας «καφέ με πικρή γεύση και αλμυρή τιμή», όπως λένε οι επισκέπτες.
ΤΟ ΘΕΜΑ αφορά όλη την πόλη και όχι μόνο τους επαγγελματίες που ασχολούνται με τον τουρισμό. Γιατί σε αυτούς στηρίζεται μεγάλο μέρος της οικονομίας του Ναυπλίου μιας και εισάγουν «φρέσκο» χρήμα στην πόλη. Επομένως οι φορείς της πόλης δεν έχουν δικαίωμα να τους αφήνουν στην μοίρα τους, αλλά να ανακαλύψουν τον τρόπο που θα δώσει την λύση στο πρόβλημα.
Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009
Η κρίση χτυπά ασύστολα την Αργολίδα
ΤΟ ΑΔΙΑΧΩΡΗΤΟ σημειώθηκε στο Ναύπλιο το τριήμερο της Αποκριάς. Δεν συνέβη όμως το ίδιο και στα ταμεία των καφετεριών, των ταβερνών και των ξενοδοχείων της πόλης. Ανάλογη η κατάσταση και στην Ερμιονίδα. Πώς γίνεται όμως να υπάρχει κόσμος και το χρήμα να μην ρέει άφθονο; Πώς ερμηνεύεται το φαινόμενο αυτό;
ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ, ήλπιζαν να βγάλουν οι επαγγελματίες που ασχολούνται με τον τουρισμό, όμως σε σύγκριση με προηγούμενες χρονιές, ο τζίρος έπεσε – όπως λένε οι ίδιοι – κατά 20 – 30%. Κόσμος ήρθε για τις απόκριες στον δημοφιλή προορισμό, αλλά τα πορτοφόλια δεν άδειασαν. Πώς να αδειάσουν όμως όταν ήδη είναι άδεια;
ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ τα έξοδα, με «τεχνικές» παζαριού ακόμα και στα ξενοδοχεία, με επιλογή φθηνών καταλυμάτων, με ανέξοδους περιπάτους, με επιλεκτικές παραγγελίες στα εστιατόρια και τις ταβέρνες. Ουρές σημειώθηκαν αντίθετα στα τυροπιτάδικα και στα φαστ φουντ, όπου οι επισκέπτες αγόραζαν μόνο τα απαραίτητα.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ που διαμορφώνεται είναι τραγική στην περιοχή, με θύματα όλους τους κατοίκους. Πρώτοι «χτυπήθηκαν» οι αγρότες που σταμάτησαν να απολαμβάνουν υψηλών εισοδημάτων εδώ και πολλά χρόνια. Ακολουθούν τα τουριστικά επαγγέλματα που αναμένεται να …καταρρεύσουν το καλοκαίρι. Οπότε τα 2/3 της οικονομίας του νομού που βασίζεται στους δύο αυτούς τομείς, θα συμπαρασύρει και τους υπόλοιπους.
Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ καταρρέει οικονομικά μέρα με την ημέρα και το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο. Και μαζί με όλα αυτά έρχεται η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας που χτυπά πλέον όλες τις ηλικίες. Η κυβέρνηση βαδίζει στα τυφλά και ανήμπορη η αυτοδιοίκηση παρακολουθεί τις εξελίξεις. Όταν αποφεύγουμε όμως την συζήτηση και τον διάλογο, τότε κερδίζει έδαφος η παραπληροφόρηση, η στρέβλωση, η αμφιβολία και τον φόβο τον διαδέχεται αναπόφευκτα ο πανικός.
ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΑΚΡΙΒΩΣ το λόγο θα ήταν ίσως χρήσιμο εγκαίρως να πούμε και μερικές αλήθειες και να αντιμετωπίσουμε κατάματα τα προβλήματα και τις αιτίες της κρίσης. Και να αντιμετωπίσουμε σε όποιο βαθμό μπορούμε τοπικά. Πώς; Ακούγοντας τους ίδιους τους επαγγελματίες.
ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ, ήλπιζαν να βγάλουν οι επαγγελματίες που ασχολούνται με τον τουρισμό, όμως σε σύγκριση με προηγούμενες χρονιές, ο τζίρος έπεσε – όπως λένε οι ίδιοι – κατά 20 – 30%. Κόσμος ήρθε για τις απόκριες στον δημοφιλή προορισμό, αλλά τα πορτοφόλια δεν άδειασαν. Πώς να αδειάσουν όμως όταν ήδη είναι άδεια;
ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ τα έξοδα, με «τεχνικές» παζαριού ακόμα και στα ξενοδοχεία, με επιλογή φθηνών καταλυμάτων, με ανέξοδους περιπάτους, με επιλεκτικές παραγγελίες στα εστιατόρια και τις ταβέρνες. Ουρές σημειώθηκαν αντίθετα στα τυροπιτάδικα και στα φαστ φουντ, όπου οι επισκέπτες αγόραζαν μόνο τα απαραίτητα.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ που διαμορφώνεται είναι τραγική στην περιοχή, με θύματα όλους τους κατοίκους. Πρώτοι «χτυπήθηκαν» οι αγρότες που σταμάτησαν να απολαμβάνουν υψηλών εισοδημάτων εδώ και πολλά χρόνια. Ακολουθούν τα τουριστικά επαγγέλματα που αναμένεται να …καταρρεύσουν το καλοκαίρι. Οπότε τα 2/3 της οικονομίας του νομού που βασίζεται στους δύο αυτούς τομείς, θα συμπαρασύρει και τους υπόλοιπους.
Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ καταρρέει οικονομικά μέρα με την ημέρα και το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο. Και μαζί με όλα αυτά έρχεται η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας που χτυπά πλέον όλες τις ηλικίες. Η κυβέρνηση βαδίζει στα τυφλά και ανήμπορη η αυτοδιοίκηση παρακολουθεί τις εξελίξεις. Όταν αποφεύγουμε όμως την συζήτηση και τον διάλογο, τότε κερδίζει έδαφος η παραπληροφόρηση, η στρέβλωση, η αμφιβολία και τον φόβο τον διαδέχεται αναπόφευκτα ο πανικός.
ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΑΚΡΙΒΩΣ το λόγο θα ήταν ίσως χρήσιμο εγκαίρως να πούμε και μερικές αλήθειες και να αντιμετωπίσουμε κατάματα τα προβλήματα και τις αιτίες της κρίσης. Και να αντιμετωπίσουμε σε όποιο βαθμό μπορούμε τοπικά. Πώς; Ακούγοντας τους ίδιους τους επαγγελματίες.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
