Τελικά υπάρχει ασφάλεια πτήσεων στην Τρίπολη;

ΝΕΕΣ πληροφορίες από τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης αυτή τη φορά, ξαναφουντώνουν τις ελπίδες για την μετατροπή του αεροδρομίου της Τρίπολης από στρατιωτικό σε πολιτικό.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ που αναπτερώνει τις ελπίδες (capital) αναφέρει ότι το αεροδρόμιο της Τρίπολης μπορεί να αποτελέσει κόμβο για τη διασύνδεση της Πελοποννήσου με την Ευρώπη και τη Νότια Αφρική. Μάλιστα επικαλείται το ενδιαφέρον της Ιρλανδικής αεροπορικής εταιρείας Ryanair να χρηματοδοτήσει τη μετατροπή του αεροδρομίου σε πολιτικό με 60 εκατ. ευρώ. Αναφέρει δε, ότι στόχος, εκτός από την προσέλκυση εταιρειών low-cost, είναι η μετεξέλιξη του αεροδρομίου σε εμπορευματικό κόμβο για πτήσεις cargo.

ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ όμως, αν τελικά βρέθηκε λύση στα επιχειρησιακά προβλήματα και τον κίνδυνο της ασφάλειας των πτήσεων που είχε επισημάνει πρόσφατα η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Προβλήματα τα οποία δεν είχαν προβλεφθεί από την επικαιροποιημένη μελέτη που είχε υποβληθεί και όπως είχε επισημανθεί, παραμένουν ακόμα και στην περίπτωση της επέκτασης και της περιστροφής του διαδρόμου στο Αεροδρόμιο της Τρίπολης

ΤΕΛΙΚΑ σε ποιο στάδιο βρίσκεται το σοβαρό ζήτημα του αεροδρομίου, που όλοι πιστεύουν και ελπίζουν ότι θα συμβάλει στην ανάπτυξη της Κεντρικής και Βόρειοανατολικής Πελοποννήσου; Ξεπεράστηκαν τα προβλήματα ασφάλειας πτήσεων στην Τρίπολη;

Να κουνηθεί λίγο από την θέση της η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης

Η ΕΛΛΕΙΨΗ αστυνόμευσης δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε όλο το φάσμα της αντιμετώπισης της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας, απ΄ όπου κι αν προέρχεται.

ΟΙ ΚΛΟΠΕΣ και οι ληστείες που έχουν γίνει πλέον καθημερινό φαινόμενο πρέπει κάποια στιγμή να σταθούν η αφορμή για να κουνηθεί λίγο από την θέση της η πολιτική ηγεσία και να φροντίσει για την επαρκή στελέχωση της αστυνομίας.

Η ΤΑΚΤΙΚΗ του υπουργείου Δημόσιας Τάξης να μεταφέρει κατά περίπτωση την μισή σχεδόν αστυνομική δύναμη ενός νομού σε άλλους νομούς ή στην Αθήνα και να αφήνει ολόκληρες περιοχές γυμνές από αστυνόμευση στο έλεος των κακοποιών, μόνο προβλήματα δημιουργεί και αυξάνει κατακόρυφα το αίσθημα ανασφάλειας των κατοίκων.

Η ΑΦΑΙΜΑΞΗ αστυνομικών δυνάμεων πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει και ταυτόχρονα να ενισχυθεί η αστυνομία με ανθρώπινο δυναμικό και υλικοτεχνικά μέσα.

ΑΛΛΙΩΣ θα συνεχίζονται οι ρατσιστικές εξάρσεις και η λογική αυτών που θέλουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους, βλάπτοντας ουσιαστικά την ίδια την κοινωνία και οδηγώντας την στην καταστροφή της.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ αισθήματος ασφάλειας για τη ζωή και την περιουσία των κατοίκων, καθώς και η εφαρμογή της νομιμότητας είναι απαραίτητη να γίνει μόνο από το κράτος και όχι από ομάδες αγανακτισμένων που θέλουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους.

ΚΑΘΕ άλλη τακτική και φυσικά η παρατεινόμενη αδιαφορία ή η αδυναμία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης για την στελέχωση των υπηρεσιών, μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις.

Η ανασφάλεια και η απειλούμενη φοροκαταιγίδα

ΠΩΣ ΘΑ ΧΤΙΣΤΕΙ από την αρχή η χώρα είναι το ζητούμενο αυτή τη στιγμή, όταν συνεχίζει να μην λειτουργεί απολύτως τίποτα. Τα πάντα έχουν παγώσει στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, και η άγνοια για την επόμενη μέρα φρενάρει κάθε δραστηριότητα.

Η ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ανασφάλεια και η συνεχώς απειλούμενη φοροκαταιγίδα, τεντώνουν τα νεύρα και την ανησυχία ότι θα αργήσει η χώρα να γυρίσει σελίδα. Το ίδιο το κράτος και η κυβέρνηση δείχνουν να βρίσκονται σε σύγχυση, με τους πάντες να επιθυμούν την έξοδο από την κρίση, αλλά αυτό να μην διαφαίνεται ότι μπορεί να συμβεί.

ΔΙΑΧΥΤΗ είναι και μία σιωπηρή, αλλά πολύ σαφής και δυνατή αντίδραση. Το θέμα είναι πώς θα  εκδηλωθεί. Άλλωστε η επιστράτευση επαγγελματικών κλάδων που έχει ξεκινήσει από την κυβέρνηση δείχνει φόβο για τις αντιδράσεις.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ θύελλα που βιώνει ο καθένας, επιβάλλει να μπορέσει αυτός ο τόπος για να ορθοποδήσει. Μπορεί η Ελλάδα να κάνει προόδους στους αριθμούς και στους δημοσιονομικούς της στόχους, όμως καταστρέφεται μια γενιά ανθρώπων οι οποίοι μέσα στην τόσο βαθιά και πρωτόγνωρη ύφεση, προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανές τις επιχειρήσεις τους, χωρίς όμως πολλές φορές να τα καταφέρνουν. Την ίδια ώρα η ανεργία συνεχίζει να σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, με αποτέλεσμα να είναι στην ημερήσια διάταξη τραγωδίες, κατεστραμμένες καριέρες, κατεστραμμένα σχέδια ζωής, όπως σημειώνει άλλωστε και ο ξένος τύπος.

ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ απ΄ όλα είναι ότι σύμφωνα με έρευνες, τα δύο τρίτα των κατοίκων αυτής της χώρας, πιστεύουν πως η προσωπική τους κατάσταση θα χειροτερεύσει ακόμα περισσότερο αυτό το χρόνο.

Οι ικανοί αιρετοί μπορούν να μειώσουν τα δημοτικά τέλη

ΑΝΑΓΚΑΙΑ περισσότερο από ποτέ είναι η μείωση των δημοτικών τελών από τους ΟΤΑ. Όσο δύσκολα κι αν είναι τα οικονομικά τους (πράγματι σε πολλές περιπτώσεις με το ζόρι βγαίνει ακόμα και η μισθοδοσία), πρέπει να αντιληφθούν την οικονομική πίεση που δέχονται οι πολίτες, οι οποίοι δεν δύνανται πλέον να συνεισφέρουν όπως στο παρελθόν.

ΤΩΡΑ θα φανεί αν είναι απλοί διαχειριστές – λογιστές οι δήμαρχοι ή αν μπορούν να βρουν τρόπους να ελαφρύνουν τα βάρη των δημοτών τους κάνοντας εξορθολογισμό των δαπανών κυρίως στα ανταποδοτικά τέλη, αλλά και στα υπόλοιπα. Άλλωστε οι αυξήσεις των δημοτικών τελών τα προηγούμενα χρόνια ήταν τόσο μεγάλες που δεν υπάρχουν πλέον άλλα περιθώρια αύξησής τους. Είναι καιρός οι αιρετοί να αρχίσουν να σκέφτονται την μείωση.

ΠΕΡΥΣΙ κάποιοι δήμοι έκαναν την αρχή και κατάφεραν να μειώσουν τις βασικές κατηγορίες δημοτικών τελών (καθαριότητας, ηλεκτροφωτισμού). Το ίδιο πρέπει να καταφέρουν φέτος να πράξουν και οι υπόλοιποι. Είναι ώρα να αναλογιστούν οι αιρετοί την δυσμενή οικονομική συγκυρία και να λάβουν απόφαση σταθμίζοντας τις τρομακτικές απώλειες, που βιώνουν τα δύο τελευταία χρόνια στο εισόδημά τους οι πολίτες και οι επαγγελματίες.

ΑΛΛΩΣΤΕ προτιμότερο είναι να μειωθούν τα τέλη και να πληρώνονται, παρά αρχίσουν να πέφτουν τα φέσια βροχή από δημότες και επιχειρηματίες, που δεν έχουν πλέον την δυνατότητα να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

Ο ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ των δήμων για το έτος 2013, δεν πρέπει να συνταχθεί μόνο από τις υπηρεσίες. Χρειάζεται να εφαρμοστεί κοινωνική πολιτική από τους αιρετούς, με ταυτόχρονο εξορθολογισμό των δαπανών. Ώστε να μην μειωθούν αντίστοιχα, οι παροχές των δήμων προς τους δημότες.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ οι αιρετοί θα πρέπει να βάλουν σε λειτουργία όλο το ταλέντο τους, ώστε να καταφέρουν να υλοποιήσουν την μείωση, χωρίς απώλειες…

Η εποχή των ιθαγενών με τα γυαλιστερά καθρεπτάκια έχει περάσει

«ΧΩΡΙΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ και υποδομές, τουρίστες δεν έρχονται» ήταν ο τίτλος του αντίστοιχου σημειώματος πριν από έναν ακριβώς χρόνο. Και όμως δώδεκα μήνες μετά δεν φαίνεται να άλλαξαν και πολλά τόσο σε τοπικό – περιφερειακό επίπεδο, όσιο και σε εθνικό επίπεδο.

ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗΡΟ να περιμένουμε την ανάπτυξη από τον τουριστικό τομέα και να μην κάνουμε τίποτα γι΄ αυτό. Αποτέλεσμα είναι η αρνητική εικόνα που παρουσιάζει η χώρα να συμπαρασύρει τους τουρίστες, που επιλέγουν άλλους προορισμούς.

Ο,ΤΙ ΙΣΧΥΕ πέρσι, ισχύει και φέτος. Δυστυχώς:

ΠΟΛΛΕΣ περιοχές υστερούν σε υποδομές και οργάνωση, χάνοντας επισκέπτες. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Ναυπλίου. Το λιμάνι είναι μεν πολύ κοντά στις Μυκήνες, στο Άργος, στην Επίδαυρο και πολλούς άλλους αρχαιολογικούς χώρους και δημοφιλείς περιοχές. Η κρουαζιέρα όμως παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, αφού λόγω του μικρού βάθους του λιμανιού δεν μπορούν να μπουν τα κρουαζιερόπλοια. Οι λάντζες με τους τουρίστες συνεχίζουν να βγαίνουν για λίγες ώρες στη στεριά. Τριτοκοσμικές συνθήκες, σε αντίθεση με άλλες περιοχές όπως το Κατάκολο που η αύξηση της κρουαζιέρας είναι κάθετα αυξανόμενη μόνο και μόνο λόγω ύπαρξης των κατάλληλων υποδομών.

ΑΝΑΛΟΓΑ αποτελέσματα φέρνει και η μη μετατροπή του αεροδρομίου της Τρίπολης σε πολιτικό, ώστε να δέχεται πτήσεις τσάρτερ με πολλαπλά οφέλη στην Αρκαδία, την Λακωνία και την Αργολίδα.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, η έλλειψη ουσιαστικής στρατηγικής με συγκεκριμένους στόχους για τον τουρισμό, σε τοπικό αλλά και σε περιφερειακό επίπεδο, συνεισφέρει στην μείωση της τουριστικής κίνησης επιφέροντας αρνητικά αποτελέσματα στις επιχειρήσεις του κλάδου.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΕΣ κινήσεις που γίνονται χάριν εντυπωσιασμού, δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα. Αντίθετα κουκουλώνουν τα προβλήματα και μεταθέτουν την λύση τους για αργότερα.

Η ΕΠΟΧΗ των ιθαγενών με τα γυαλιστερά καθρεπτάκια και το δίπτυχο ήλιος – θάλασσα έχει περάσει προ πολλού. Οι τουρίστες πλέον έχουν απαιτήσεις και επιλογές σε διπλανούς προορισμούς. Κι αν φύγουν οι τουρίστες για άλλες περιοχές είτε εντός των συνόρων είτε εκτός, είναι πολύ δύσκολο πλέον να επιστρέψουν.

Από πού πάνε για ανάπτυξη;

ΣΕ ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ οδεύουμε με την οικονομική κρίση, αν δεν ξεκινήσει επειγόντως η ανάπτυξη.

ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ στην πόλη σε ώρες αιχμής αρκεί, για να διαπιστώσει και ο πιο αισιόδοξος, ότι δεν λειτουργεί τίποτα. Και όλα αυτά την ώρα που το καταθλιπτικό βλέμμα των επαγγελματιών οι οποίοι ψάχνουν με το ντουφέκι για να βάλουν στο ταμείο τους έστω και ένα ευρώ, μυρίζει …μπαρούτι.

ΤΟ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΘΑΥΜΑ για το οποίο μας παραμυθιάζουν από τη στιγμή που η χώρα μπήκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν φαίνεται να έρχεται. ΑΝΤΙΘΕΤΑ, φαίνεται ότι η χώρα αυτή, που όλοι θεωρούσαμε ότι είναι το κέντρο του κόσμου, μετατρέπεται όλο και πιο πολύ σε Αργεντινή της προηγούμενης δεκαετίας.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ προσπαθεί πλέον μόνο με επικοινωνιακές μεθόδους να ωραιοποιήσει την τραγωδία που ξεδιπλώνεται μπροστά της. Αλλά φως στο τούνελ δεν υπάρχει. Αντίθετα, πολλοί ισχυρίζονται ότι ο πάτος του βαρελιού είναι ακόμα πιο βαθιά.

ΟΣΟ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ να μην παράγουμε, τόσο πιο πολύ θα οδηγούμε την οικονομία στο τέλμα. Αλλά στην κατεύθυνση αυτή δεν φαίνονται ακόμα αποτελέσματα.

Η ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ κυβέρνηση αρκείται απλά να παρατηρεί την δημοσιονομική τρύπα και κατρακύλα και να αλλάζει τους φορολογικούς νόμους καθημερινά, σαν τα πουκάμισα.

ΠΟΤΕ θα βρούμε τελικά τον πολυπόθητο δρόμο για την ανάπτυξη; Υπάρχει μια πειστική απάντηση;

Οι εκπτώσεις και η στήριξη της τοπικής αγοράς

ΣΤΙΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ στηρίζει τις ελπίδες του αυτή τη φορά ο εμπορικός κόσμος, αφού η αγοραστική κίνηση των ημερών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς δεν έδωσε την απαιτούμενη ώθηση, ώστε τα μαγαζιά να αντέξουν τη νέα χρονιά.

Η ΟΛΟΜΕΤΩΠΗ επίθεση που έχουν δεχθεί από την ίδια την πολιτεία, η οποία με τις καθημερινές νέες εισφορές και τα χαράτσια της, δίνει το τελικό χτύπημα στα καταστήματα που ήδη έχουν πληγεί από την ξηρασία στα ταμεία τους, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αν δεν στηριχτεί έμπρακτα η τοπική αγορά από τους ντόπιους της κάθε περιοχής. Τα λέγαμε ξανά και τα επαναλαμβάνουμε:

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ λοιπόν και οι καταστηματάρχες να προσφέρουν από την πλευρά τους ποιότητα και χαμηλές τιμές. Μόνον έτσι θα πεισθεί ο καταναλωτής να ψωνίσει από την τοπική αγορά, κυρίως τώρα που μετράει το κάθε του ευρώ. Και για να προτιμήσει να ψωνίσει ο καταναλωτής από τα τοπικά μαγαζιά, δεν αρκεί μόνο η πρόθεση, αλλά και οι πραγματικά χαμηλές τιμές που θα προσφέρουν οι ντόπιοι έμποροι.

ΕΣΤΩ και αυτά τα λιγοστά ψώνια που θα κάνει ο καθένας μας είναι πολύ σημαντικό να γίνουν στα ντόπια καταστήματα, αφού η βιωσιμότητα των περισσοτέρων μικρομεσαίων επιχειρήσεων κρέμεται από μία κλωστή. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν και οι καταναλωτές αλλά και οι έμποροι, ώστε να διαμορφώσουν ανάλογα τις τιμές τους.

Η ΣΤΗΡΙΞΗ της τοπικής αγοράς αφορά όλους μας, αφού διατηρεί θέσεις εργασίας, δημιουργεί εισοδήματα για την περιοχή και εξυπηρετεί τις καθημερινές ανάγκες των　 κατοίκων.

ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ επομένως την τοπική αγορά, στηρίζουμε τον ίδιο τον εαυτό μας σε αυτή την κρίσιμη περίοδο της βαθιάς οικονομικής κρίσης, αφού τα χρήματα δεν φεύγουν από τον τόπο και επιστρέφουν εδώ.

Η επανεκκίνηση και το απύθμενο βαρέλι: Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

Η ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ της οικονομίας είναι το ζητούμενο για το έτος, που ανατέλλει… Ήταν το ξεκίνημα του άρθρου τον περασμένο Δεκέμβρη, με τίτλο «Το μαρτύριο, η επανεκκίνηση και το απύθμενο βαρέλι».

ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ πέρασε μια μέρα. Σαν να γράφτηκε σήμερα:

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ για όλους απερχόμενο έτος, με τα δεινά που έφερε στην Ελλάδα και κυρίως στην Ελληνική κοινωνία, δεν υπάρχει περιθώριο να επαναληφθεί. Οι μεταρρυθμίσεις που εξαγγέλθηκαν αλλά ποτέ δεν ολοκληρώθηκαν, οι αντίξοες συνθήκες στις οποίες κινήθηκε η οικονομία επηρεάζοντας όλους τους πολίτες αυτής της χώρας, η φορολογική λαίλαπα που ισοπέδωσε τα πάντα στο πέρασμά της, η χιονοστιβάδα των δυσάρεστων αλλαγών που επήλθαν στη ζωή όλων, δεν μπορούν να ξανασυμβούν.

Η ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ της οικονομίας πρέπει να γίνει με κάθε κόστος και η χρονιά που έρχεται να αποτελέσει την αφετηρία για μια νέα αρχή, ώστε να ξεκινήσει να φαίνεται κάποιο φως στο τούνελ. Ούτε το κράτος αντέχει άλλο αυτήν την αβεβαιότητα για το αύριο, ούτε η κοινωνία.

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ έχει πλέον ανάγκη να ακούσει την μαγική φράση: «Τα χειρότερα πέρασαν». Και αυτό μπορεί να συμβεί είτε μετά από μια ολοκληρωτική κατάρρευση, είτε μετά την επιτυχία των μέτρων που ταλανίζουν τους πολίτες τον τελευταίο καιρό. Γιατί αν συνεχίσουμε έτσι, θα ανακαλύψουμε ότι δεν έχουμε πιάσει τον πάτο, αφού το βαρέλι θα αποδειχθεί ότι είναι απύθμενο.

ΤΟ επόμενο έτος πρέπει να είναι το έτος - καταλύτης για αυτήν την εξέλιξη. Γιατί αν συνεχιστεί και τη νέα χρονιά η πτωτική πορεία χωρίς να υπάρξει ανάκαμψη, κανείς δεν ξέρει πόσοι θα αντέξουν.

ΓΙΑ ΤΟ 2013 τί άλλο μπορεί να προστεθεί;

Ένας ακόμα φορέας τουρισμού. Ε, και;

ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ενός Οργανισμού Τουριστικής Ανάπτυξης και Προβολής προχωράει ολοταχώς το Επιμελητήριο Αργολίδας. Οι διαδικασίες ξεκίνησαν το καλοκαίρι και συνεχίζονται με την ολοκλήρωση της διαβούλευσης και την επίσημη παρουσίαση του Σχεδίου Δράσης του Οργανισμού αυτού.

ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ωραίος ο στόχος της ανάπτυξης, της οργάνωσης και της διαχείρισης του τουριστικού τομέα και της τουριστικής δραστηριότητας, για τον οποίο θα αναλάβει δράση ο Οργανισμός. Σωστή είναι επίσης η θέση των εκπροσώπων των φορέων που συμμετέχουν οι οποίοι αναφέρθηκαν στην αναγκαιότητα ενεργοποίησης συνεργατικών δομών και στη σημασία του τουρισμού για την τοπική οικονομία της Αργολίδας.

ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ όμως ο στόχος του Οργανισμού; Πώς θα γίνουν όλα αυτά;

Με ποιόν τρόπο θα πετύχει αυτός ο Οργανισμός, όσα δεν πέτυχαν στο παρελθόν ανάλογες προσπάθειες που έγιναν από την πρώην νομαρχία, τους δήμους, ή τα αρμόδια υπουργεία;

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του Επιμελητηρίου αναφέρει ότι αυτό θα γίνει με την προώθηση και την προβολή του τουριστικού προϊόντος μέσα από συμμετοχή σε διεθνείς εκθέσεις. Κάτι που όμως ήδη γίνεται από τους ίδιους τους τουριστικούς φορείς (π.χ. Σύλλογος Τολού) ή από την Περιφέρεια ή από τους δήμους.

Σύμφωνα επίσης με το Επιμελητήριο ο στόχος θα επιτευχθεί και μέσω του internet με την ανάπτυξη μίας ακόμα ιστοσελίδας. Υπάρχουν όμως αρκετές ιστοσελίδες δημόσιων φορέων, όπως αυτές που ήδη διαθέτει το αρμόδιο υπουργείο, οι επαγγελματικοί σύλλογοι των ξενοδόχων, οι δήμοι κλπ. Και πολλές άλλες που έχουν εγκαταλειφθεί.

ΑΡΚΟΥΝ επομένως αυτά; Οι απόψεις διίστανται, αφού έχουν δοκιμαστεί στο παρελθόν φέροντας μέτρια αποτελέσματα.

Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ λοιπόν για να πετύχει τους στόχους του πρέπει να κινηθεί στο επίπεδο διεκδίκησης υποδομών που λείπουν και φυσικά στον τομέα της εποπτείας και του συντονισμού των ιδιωτικών τουριστικών φορέων. Αυτό προφανώς θα πρέπει να είναι το βασικό του μέλημα.

ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙ κάποιος δημόσιος φορέας, όπως το Επιμελητήριο, να αποκτήσει τον έλεγχο του τουρισμού παρακάμπτοντας τους τουριστικούς φορείς της περιοχής, πιθανότατα θα αποτύχει.

Η Γαλέρα …στα χωράφια και τα μαγαζιά των δουλέμπορων

ΤΟΥΣ ΕΤΑΞΑΝ καλύτερη τύχη στην Ελλάδα της κρίσης. Αυτοί πίστεψαν ελπίζοντας ότι θα πάνε στον παράδεισο. Και έπεσαν τελικά στην παγίδα. Μεταφέρθηκαν από τα χωριά τους σε χωριά της Ελλάδας, για να γίνουν δούλοι των ομοεθνών τους που μεσολάβησαν. Φυλακισμένοι σε στάβλους βγαίνουν μόνο για το σκληρό μεροκάματο, από το οποίο χρήματα δεν εισπράττουν ποτέ.

Η ΓΑΛΕΡΑ των αλλοδαπών στα χωράφια, καλά κρατεί τα τελευταία χρόνια. Φάνηκε περίτρανα τις προάλλες όταν ανακαλύφθηκαν 41 Ρουμάνοι - θύματα εργασιακού τράφικινγκ στην Αργολίδα και συνελήφθησαν οι ομοεθνείς τους δουλέμποροι. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαπιστώνεται ότι αλλοδαποί έχουν στήσει μαγαζιά δουλεμπόριου στην Ελλάδα. Από το 2006, όταν δημοσιοποιήθηκαν στην Μανωλάδα αντίστοιχα περιστατικά διακίνησης ανθρώπων με σκοπό την εκμετάλλευση, κανένα ουσιαστικό μέτρο δεν έχει ληφθεί μέχρι σήμερα για τη βελτίωση της κατάστασης των ξένων εργατών.

ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ της καταναγκαστικής εργασίας συνεχίζουν να μεταφέρονται παράνομα στην Ελλάδα και να μένουν σε «ανθρώπινους σκουπιδότοπους», προσφέροντας εργασία για την οποία ούτε καν πληρώνονται με φθηνά μεροκάματα, αφού τα χρήματα τα εισπράττουν αυτοί που τους φέρνουν.

ΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΤΡΑΦΙΚΙΝΓΚ βέβαια είναι πλέον διεθνές φαινόμενο της παγκοσμιοποιημένης αγοράς εργασίας. Όπως σημειώνεται σε έρευνα του Κέντρου Συμπαράστασης Παλιννοστούντων Μεταναστών (ΚΣΠΜ), οι συνθήκες που έχουν συμβάλλει στην επιδείνωση των συνθηκών εργασίας στην Ευρώπη τις δύο τελευταίες δεκαετίες είναι α) η ανάδυση και επέκταση άτυπων μορφών εργασίας που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας μεγάλης «γκρίζας» οικονομίας, όπου τα όρια μεταξύ νομίμων και παρανόμων συνθηκών εργασίας περιπλέκονται. Και β) η ευελιξία και η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας που έχουν δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη του φαινόμενου της ακραίας εκμετάλλευσης, ακόμη και την ανάπτυξη εξαναγκαστικής εργασίας.

Την 20ΕΤΙΑ 1980-2000 εκτιμάται ότι η μαύρη εργασία έφθασε να καλύπτει το 20% της συνολικής οικονομικής δραστηριότητας.

ΑΛΛΑ αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία.

Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ φθηνού εργατικού δυναμικού, το τράφικινγκ εργατών με την διακίνηση ανθρώπων που σε μεσαιωνικές συνθήκες εργάζονται στα χωράφια και σε επιχειρήσεις, ποτέ δεν μπήκε σοβαρά στο στόχαστρο της πολιτείας. Θες γιατί βολεύουν τα χαμηλά μεροκάματα, θες γιατί δεν υπάρχει οργάνωση…, η κατάσταση αυτή διαιωνίζεται με κάποιους να πλουτίζουν καταστρέφοντας ανθρώπους.