Το ταγκό της διάλυσης

ΤΑ ΠΑΝΤΑ βρίσκονται υπό διάλυση αυτή τη στιγμή στη χώρα. Οι στιγμές που βιώνουμε είναι ιστορικές. Ο κοινωνικός ιστός διαλύεται, οι μισθοί και οι συντάξεις κινδυνεύουν να μην πληρωθούν, το κράτος είναι ανύπαρκτο. Η Ελλάδα μέρα με τη μέρα παραδίδει στους εταίρους της ό,τι της απέμεινε, χάνοντας όχι μόνο την ήδη απολεσθείσα αξιοπρέπειά της, αλλά και την εθνική της κυριαρχία.

ΟΙ ΩΡΕΣ και οι μέρες που περνούν είναι οι πλέον κρίσιμες, για το μέλλον αυτού του τόπου και των πολιτών. Τα σκληρά πρωτοφανή μέτρα που έχουν ληφθεί δεν μπορούν να εφαρμοστούν στο σύνολό τους, όχι μόνο λόγω της ανικανότητας της κυβέρνησης να τα εφαρμόζει, αλλά και επειδή οι φορολογούμενοι δεν έχουν άλλο να δώσουν. Στέρεψαν και τα τελευταία ευρώ που μπορούσε να διαθέσει για το κράτος κάθε νοικοκυριό, και κάθε επιχείρηση.

Η ΕΛΛΑΔΑ αυτή τη στιγμή κρέμεται σε μία κλωστή, προκειμένου να δημιουργηθούν εντελώς ανεξέλεγκτες καταστάσεις και αναταραχές. Τα πάντα είναι στο όριό τους.

ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ έχουν στενέψει τόσο πολύ ώστε να μην υπάρχει εναλλακτική λύση, από το αλλάξει τώρα η πολιτική της υποδούλωσης και να κινηθούν τα νήματα ώστε να δοθεί μια οριστική λύση. Και για να πετύχουμε αυτόν το στόχο, δεν αρκεί να περιμένουμε πότε θα αποφασίσουν η Μέρκελ και ο Σαρκοζί αν θα μας δώσουν την επόμενη δόση. Εμείς, με τα όπλα που διαθέτουμε -δηλαδή την πτώχευσή μας, ή την απειλή αποχώρησης από το ευρώ – πρέπει να τους αναγκάσουμε σήμερα κιόλας να συμπλεύσουν με τις ανάγκες της χώρας μας. Πριν να είναι αργά.

Η ΧΩΡΑ χορεύει μέχρι τελικής πτώσεως, το ταγκό της διάλυσης και της καταστροφής της. Να μην επιτρέψουμε να συμβεί αυτό.

Η ανακύκλωση θα ανταμείψει τους υποστηρικτές της στο Ναύπλιο

ΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗ και σε λίγα ακόμα σημεία του Ναυπλίου τοποθετήθηκαν οι πρώτοι κάδοι ανακύκλωσης, τις προηγούμενες ημέρες. Η αρχή έγινε, μετά από τόσα χρόνια παρεμβάσεων του τύπου, ορισμένων δημοτικών παρατάξεων (Άλλη Πρόταση) και των οικολογικών ομάδων.

ΈΣΤΩ ΚΑΙ ΟΥΡΑΓΟΣ άλλων πόλεων που πρωτοπορούν στον τομέα της ανακύκλωσης, ο δήμος Ναυπλίου μετά την ανακύκλωση των ηλεκτρικών συσκευών που λειτουργεί εδώ και μια διετία περίπου, προχωρά στο επόμενο βήμα που είναι το πλαστικό, το χαρτί και το αλουμίνιο.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ είναι θετικά και αρκετοί είναι αυτοί που κουβαλούν ήδη τα ανακυκλούμενα σκουπίδια τους στους λιγοστούς κάδους. Προς το παρόν ανταποκρίνονται βέβαια, μόνον όσοι από τους ευαισθητοποιημένους πολίτες αντιλήφθηκαν την ύπαρξη των κάδων, αφού τοποθετήθηκαν χωρίς να ξεκινήσει ευρεία ενημερωτική καμπάνια για την πληροφόρηση του κόσμου.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ ακόμα. Η τοποθέτηση των κάδων ανακύκλωσης στην Ενδεκάτη είναι μόνο η αρχή. Οι υπεύθυνοι του δήμου πρέπει να …ιδρώσουν, για να πει κανείς ότι το Ναύπλιο ανακυκλώνει μέρος των σκουπιδιών του. Αφενός, το πρόγραμμα ανακύκλωσης πρέπει να επεκταθεί σε όλη την πόλη και στα δημοτικά διαμερίσματα και αφετέρου να εκπαιδευτούν οι πολίτες με την κατάλληλη καμπάνια, ώστε να συμμετέχουν διαχωρίζοντας τα σκουπίδια τους και πετώντας τα στους κάδους ανακύκλωσης. Σε επόμενο στάδιο πρέπει να επιβληθούν ποινές σε όσους δεν συμμορφώνονται ή να δοθούν κάποιου είδους κίνητρα σε αυτούς που ανακυκλώνουν τα σκουπίδια τους. Επίσης, για να αρθούν οι όποιες αμφιβολίες, σχετικά με το πού καταλήγουν τα ανακυκλούμενα σκουπίδια, πρέπει να υπάρξει πλήρης και ειλικρινής ενημέρωση προς τους πολίτες.

ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ θα μπορούμε να μιλήσουμε για ανακύκλωση στον δήμο Ναυπλίου.  Ο «κόπος» πάντως του αιρετού που θα αναλάβει να υλοποιήσει αυτό το δύσκολο έργο, θα ανταμειφτεί αν μη τι άλλο ηθικά, με την ικανοποίηση που θα νοιώσει βλέποντας την Καραθώνα να ξεβρομίζει, βλέποντας να εξοικονομούνται οικονομικοί πόροι που κατασπαταλούνται αυτή τη στιγμή για τα σκουπίδια και προσφέροντας στο πολυταλαιπωρημένο περιβάλλον.

Γιατί βρήκε τον μπελά του ο Κωστούρος…

ΣΑΛΟ ΞΕΣΗΚΩΣΕ η απόφαση του Δημήτρη Κωστούρου να καθαρίσει το Μπούρζι, με φωνές διαμαρτυρίας ένθεν κακείθεν, που ναι μεν επιθυμούν καθαρό το μνημείο, αλλά δεν επιθυμούν –φαίνεται – να το καθαρίσει, ο Κωστούρος. Γιατί; Ίσως επειδή προαλείφεται για υποψήφιος δήμαρχος και ενδεχομένως να θέλουν να του κόψουν τον …τσαμπουκά να προβάλει την πρωτοβουλία του. Ίσως για άλλους λόγους που αγνοεί ο γράφων.

Ο ΚΩΣΤΟΥΡΟΣ βέβαια δεν απάντησε σε όσους ξεσηκώθηκαν κυρίως μέσω του διαδικτύου εναντίον του, για τους δικούς του λόγους που δεν μας αφορούν και δεν μας ενδιαφέρουν. Σκοπός δεν είναι άλλωστε να αναλυθεί στο παρόν κείμενο η συγκεκριμένη στάση του αντιδημάρχου έναντι στα όποια επώνυμα ή ανώνυμα δημοσιεύματα, αφού κάτι τέτοιο αφορά τον ίδιο και όσους ασχολήθηκαν με αυτόν.

ΕΚΕΙ όμως που θα έπρεπε να σταθεί κανείς είναι το μέλλον της νησίδας και η πολύπλευρη αξιοποίησή της προς όφελος του Ναυπλίου. Θα μπορούσε επομένως, με αφορμή την καθαριότητα που έγινε από τον δήμο στα μέσα του Αυγούστου, να ανοίξει διάλογος στην τοπική κοινωνία και να πιεστεί με κάθε τρόπο η ΕΤΑ και ο δήμος, ώστε να ξεκαθαρίσει μια ώρα αρχύτερα το τοπίο και να δρομολογηθεί η επίλυση, με την παραχώρηση ή όχι της νησίδας.

ΕΙΝΑΙ καιρός οι πολίτες αυτού του τόπου να ασχοληθούν με τα κοινά, όχι σε επίπεδο προσώπων, αλλά παρεμβατικά να διεκδικήσουν την επίλυση θεμάτων που χρονίζουν και καθυστερούν ζημιώνοντας την πόλη. Μιας και ο ρόλος του πολίτη φαίνεται πλέον ότι είναι καταλυτικός για να λύνονται θέματα. 

ΤΟ ΑΝ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ή όχι το Μπούρτζι ο ένας ή ο άλλος αντιδήμαρχος μικρή σημασία έχει. Μεγάλη σημασία αποκτά όμως το ζήτημα, αν μια τέτοια ενέργεια γίνεται η αφορμή για την επίλυση του προβλήματος που υπάρχει.

Το «ΣΦΑΞΕ με αγά μου να αγιάσω» δεν ωφελεί την πόλη, όταν δεν αποσκοπεί κάπου.

Οι μέντορες πολιτικοί, η ΕΙΕΤ και τα δελτία τύπου

Η ΑΡΝΗΣΗ των εφημερίδων να δημοσιεύουν τα δελτία τύπου και τις ανακοινώσεις των βουλευτών των δύο μεγάλων κομμάτων αποφασίστηκε ως τρόπος αντίδρασης στο μεσοπρόθεσμο . από την Ένωση Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου!!!

ΩΣ ΣΚΕΨΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ θα μπορούσε να είναι ορθή…. Εφόσον όμως υπάρχουν ακόμα εφημερίδες που το πράττουν αυτό συστηματικά και δεν έχουν ήδη απορριφθεί από τους αναγνώστες τους! Ναι, αυτές οι εφημερίδες που γλύφουν την εκάστοτε εξουσία να υλοποιήσουν την απόφαση της Ένωσης και να σεβαστούν επιτέλους τους αναγνώστες τους, προσφέροντας σε αυτούς  πραγματική ενημέρωση, και  παύοντας να αποτελούν την «ντουντούκα» του κάθε βουλευτή, δημάρχου, περιφερειάρχη κλπ. Ναι, αυτές οι εφημερίδες να πάψουν να κοροϊδεύουν ότι δήθεν προσφέρουν ενημέρωση, χωρίς να τηρούν τους στοιχειώδεις κανόνες της δημοσιογραφίας και αναπαράγοντας κάθε είδους ανακοινώσεις που φτάνουν στα e-mails και στα fax γραφείων τους, χωρίς καν να αλλάξουν τους τίτλους!

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, αυτού του είδους οι εφημερίδες – φυλλάδες είναι αυτές που απαξίωσαν τον ρόλο του τοπικού τύπου στο σύνολό του, αφού πολλές φορές κατάντησε να γίνεται  φερέφωνο του κάθε επιτήδειου πολιτικού, που είχε την αξίωση για «ψύλλου πήδημα» να φιγουράρει με την φωτογραφία της επιλογής του ακόμα και πρωτοσέλιδα χωρίς να παράγει είδηση.

Η ΕΥΘΥΝΗ όμως δεν ανήκει μόνο σε κάποιους κακούς συναδέρφους, που χαρακτηρίζονται από τον ίδιο τον κόσμο που τους διαβάζει ως «λιγούρια», αλλά και από την Ένωση Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου, που ποτέ δεν νοιάστηκε και ποτέ δεν ασχολήθηκε με την ποιότητα των εφημερίδων – μελών της.

ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ, ας γίνει μια αρχή με αφορμή το μεσοπρόθεσμο και ας ανασταλεί – καταργηθεί η δημοσίευση των δελτίων τύπου, απ΄ όσους το έπρατταν. Είναι κάτι άλλωστε που προβλέπει και ο νόμος περί τύπου, θεωρώντας «αναδημοσιεύσεις» τα κείμενα που αναπαράγονται χωρίς δημοσιογραφική επεξεργασία. Ας ξεκινήσουν έστω και σήμερα όσοι επέμεναν να αποτελούν την «ντουντούκα» του κάθε βουλευτή, να παράγουν δημοσιογραφία. Έστω και τώρα με την απειλή του λουκέτου που επιβάλουν οι μέχρι τώρα πολιτικοί μέντορές τους.

*Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ έχει κάθε λόγο και επιχείρημα στην μακροχρόνια πορεία του να δηλώνει ότι δεν αποτέλεσε «βήμα» του οποιουδήποτε πολιτικού – γι΄ αυτό και πολλές φορές παρανόμως στερήθηκε των νομίμων καταχωρήσεων, που πολλοί αιρετοί χρησιμοποιούν ως σκαλοπάτι για την δημιουργία πελατειακών σχέσεων με τον Τύπο.

Η ανικανότητα των δημάρχων για τα σκουπίδια

ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ για τους δημάρχους και δη τους επανεκλεγμένους αποτελεί το άλυτο θέμα των σκουπιδιών. Ίσως να γίνει το θέμα που θα στρέψει τους πολίτες εναντίον τους και δεν θα τολμούν να κυκλοφορούν στους δρόμους – όπως οι βουλευτές, αν τελικά ξεκινήσει η επιβολή προστίμων από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν συμβεί τελικά κάτι τέτοιο, θα …τσούξει ιδιαίτερα η τσέπη των δημοτών, αφού η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει εδώ και αρκετά χρόνια ποιος θα πληρώσει τα πρόστιμα.

ΗΜΙΜΕΤΡΑ και αποσπασματικές λύσεις, όπως κάποιοι παραπεταμένοι κάδοι ανακύκλωσης ή κάποιοι δεματοποιητές δεν έλυσαν το πρόβλημα, το οποίο αντίθετα αυξήθηκε αντί να μειωθεί, όπως στην Καραθώνα ή στη χωματερή του Άργους, κλπ.

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ θυμήθηκαν τα σκουπίδια στο παραπέντε των προστίμων και έβγαλαν ψήφισμα για να εκφράσουν την …αγωνία τους. Αφού τόσα χρόνια δεν κατάφεραν το αυτονόητο, δηλαδή να καθορίσουν τους χώρους που θα μπορούσαν να κατασκευαστούν οι υποδομές υποδοχής των σκουπιδιών (εργοστάσιο κλπ). Τώρα, καταϊδρωμένοι και φοβισμένοι έρχονται και ζητούν από το κράτος και την Περιφέρεια να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν (lol).

ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΜΗΝΗ των πολιτών οι αιρετοί, αν επιβληθούν πρόστιμα, γιατί τουλάχιστον το θέμα των σκουπιδιών είναι το πρώτο και κύριο που θα έπρεπε να είχε επιλυθεί από την Αυτοδιοίκηση εδώ και χρόνια, αντί να κατασκευάζονται έργα βιτρίνας, που σε πολλές περιπτώσεις αποδεικνύονται άχρηστα και αποκλειστικά ψηφοθηρικά.

Η ΕΥΘΥΝΗ δυστυχώς για αυτούς, τους ανήκει σε μεγάλο ποσοστό. Αφού, δεν κατάφεραν – παρότι υπήρχαν διαθέσιμα τα κονδύλια – να δημιουργήσουν τις υποδομές που απαιτεί η Ε.Ε. για τα σκουπίδια των δήμων τους. Τόσα χρόνια έκρυβαν «κάτω από το χαλί» το πρόβλημα και σφύριζαν αδιάφορα για τα απορρίμματα και την αναζήτηση λύσης, ενώ τώρα έρχονται την ύστατη στιγμή για να θυμηθούν, ότι ο …κόμπος έφτασε στο χτένι.

ΦΥΣΙΚΑ και θα πρέπει - εδώ που φτάσαμε - να παρέμβει το κράτος και η Περιφέρεια για να δώσουν τις λύσεις που απαιτούνται. Θα ήταν παντελώς άδικο να πληρώσουν την …νύφη οι δημότες, λόγω της ανικανότητας κάποιων αιρετών. Αλλά κάποιος πρέπει να πει και στους δημότες, πού αρχίζουν οι αρμοδιότητες του κράτους και πού ξεκινούν οι αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης.

Στοίχημα Τατούλη δεν είναι οι κοκορομαχίες, αλλά η Περιφερειακή Συνείδηση των πολιτών

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ Περιφερειακής συνείδησης είναι το δεδομένο που απαιτείται για την επιτυχία της λειτουργίας των αιρετών περιφερειών. Ο «Καλλικράτης» έτρεξε πιο γρήγορα απ΄ ότι έπρεπε και η αιρετή περιφέρεια προσπαθεί να δράσει, χωρίς όμως να έχει δημιουργηθεί ακόμα η περιφερειακή συνείδηση στους πολίτες.

ΓΙΑ ΝΑ υλοποιηθούν όλα αυτά που σχεδιάζονται πρώτα πρέπει ο κόσμος να μάθει να μην σκέπτεται στενά τοπικά. Η ενιαία περιφερειακή συνείδηση είναι η πρόκληση του Καλλικράτη. Ταυτόχρονα όμως είναι και το κλειδί για την επιτυχία του εγχειρήματος.
ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ της Περιφέρειας αυτή τη στιγμή είναι η αδυναμία δημιουργίας κοινής συνείδησης και ταυτότητας που θα μοιράζονται από κοινού οι πέντε νομοί σε οικονομικό, θεσμικό, κοινωνικό, πολιτισμικό, επιχειρηματικό και τελικά πολιτικό επίπεδο.

ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ Τατούλη, αλλά και όλων των εκλεγμένων περιφερειακών συμβούλων τόσο της συμπολίτευσης όσο και της αντιπολίτευσης, είναι η περιφερειακή συνείδηση. Αντί να εξαντλούν την ευφυΐα τους στις κοκορομαχίες και στον δήθεν εντυπωσιασμό μέσω της web κάμερας που βρίσκεται απέναντί τους, ας φροντίσουν να αποκτήσουν έναν κοινό στόχο που θα ωφελήσει και τον θεσμό αλλά και την ίδια την περιφέρεια με τους κατοίκους της και τους επαγγελματίες της. 

ΒΑΣΙΚΟΣ στόχος είναι να πείσουν τους πολίτες να νοιώσουν τα θέματα ολόκληρης της Περιφέρειας δικά τους. Έτσι θα μπορέσει να οικοδομηθεί μια ισχυρή Περιφέρεια, μακριά από μικροτοπικισμούς και ανούσιες τοπικές αντιπαλότητες. Καλούνται δηλαδή να καλλιεργήσουν με το λόγο και τη δράση τους την αναγκαία περιφερειακή συνείδηση, διατηρώντας παράλληλα το δικαίωμα και την υποχρέωσή τους να διεκδικούν για τον τόπο τους. Να προτάξουν την ενιαία περιφερειακή ταυτότητα, αφού αντιληφθούν ότι αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ του συνδετικού ιστού μεταξύ των τοπικών κοινωνιών ξεκινάει από τους πολίτες και φθάνει μέχρι τους πολιτικούς. Αν καταφέρει η Περιφέρεια να ξεφύγουμε από το «νομό μας» και να πάμε στην «Περιφέρειά μας», θα έχει κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα, για να υλοποιήσει και την πιο απλή απόφασή της. Ζούμε την δυσκολότερη εποχή της μεταπολίτευσης, μέσα σε μια κρίση που μας βρήκε ευάλωτους. Ως Περιφέρεια έχουμε κάποιες ελπίδες για ανάταση. Ας τις εκμεταλλευτούμε.

Πρώτη φορά στα χρονικά ματαιώνεται παράσταση στην Επίδαυρο

ΠΡΩΤΗ φορά στον θεσμό των Επιδαυρίων, συμβαίνει αυτό: Οι παραστάσεις δεν θα γίνουν αύριο και μεθαύριο λόγω της στάσης εργασίας, που έχουν εξαγγείλει οι εργαζόμενοι στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Με εξώδικό τους προς το ΚΘΒΕ οι εργαζόμενοι επιβεβαίωσαν την ακύρωση των παραστάσεων για την Παρασκευή και το Σάββατο. Τα αιτήματά τους, αφορούν στην επιστροφή των εκτός έδρας στο ποσό που ίσχυε ως τώρα και η εξαίρεση του ΚΘΒΕ από τις ΔΕΚΟ.

ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΚΙΟ με το μέρος τους έχουν οι ηθοποιοί. Όμως υπάρχουν πολλοί τρόποι αντίδρασης και διαμαρτυρίας πριν φτάσει κανείς να καταργήσει και να ακυρώσει έναν θεσμό παγκόσμιας εμβέλειας. Και μάλιστα σε μια επετειακή στιγμή, όπως τονίζει και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Κ.Θ.Β.Ε. Σωτήρης Χατζάκης: «Το Κ.Θ.Β.Ε. εκφράζει τη βαθιά του λύπη για την ακύρωση των παραστάσεών του στην Επίδαυρο με την επετειακή παράσταση «Μικρά Διονύσια», έναν εορτασμό για τα 50 χρόνια λειτουργίας του».

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, όπως λέει ο κος Χατζάκης, η Επίδαυρος είναι μια «εκκλησία» του παγκόσμιου πνεύματος και μια εμβληματική, λειτουργική οντότητα της διαχρονίας του έθνους. Υπό αυτή την έννοια δεν πρέπει να κλείνει ποτέ και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ιδιαίτερα υπό τις παρούσες συγκυρίες, καθώς ο πολιτισμός είναι άμεσα συνδεδεμένος με τον τουρισμό και αποτελεί ένα δυναμικό παραγωγικό «όπλο» της χώρας.

Κάποιοι πρέπει επιτέλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους γι΄ αυτό που συμβαίνει στα Επιδαύρια. Γιατί αν καταργήσουμε με αφορμή την οικονομική κρίση και τέτοιου βεληνεκούς θεσμούς, ενέργειες με τις οποίες φαίνεται στο εξωτερικό ότι δεν έχει μείνει πλέον τίποτα όρθιο στην Ελλάδα, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας και της τύχης μας.

Ένα Επιμελητήριο που προστατεύει τα μέλη του

ΕΝΑΝΤΙΟΝ των υπευθύνων της ΔΕΗ, πρόκειται να στραφεί το Επιμελητήριο Αρκαδίας, για τις βλάβες που έχουν υποστεί τα μέλη του από τις συνεχείς διακοπές του ρεύματος. Είναι μια κίνηση ενός φορέα που θέλει να προστατεύσει τα μέλη του, χωρίς ωστόσο να στραφεί απαραίτητα και εναντίον των συνδικαλιστών (παρεμπιπτόντως δεν είδαμε ανάλογη κίνηση του Επιμελητηρίου Αργολίδας).

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ οι επιχειρήσεις, αλλά ακόμα περισσότεροι οι οικιακοί καταναλωτές οι οποίοι έχουν πάθει σημαντικές ζημιές χιλιάδων ευρώ στις ηλεκτρικές συσκευές τους, από τις συνεχείς διακοπές του ρεύματος και τις διακυμάνσεις στην τάση του δικτύου της ΔΕΗ.

ΦΥΣΙΚΑ ελάχιστοι (ίσως και κανένας) ήταν αυτοί που διεκδίκησαν και έλαβαν αποζημίωση από την ΔΕΗ για την ζημιά που υπέστησαν, με υπαιτιότητά της.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ για να αποζημιωθούν είναι να μπορούν να αποδείξουν ότι η βλάβη στη συσκευή τους προήλθε από απότομη μεταβολή τάσης και παράλληλα η ΔΕΗ να μην μπορεί να τεκμηριώσει από την πλευρά της ότι η διακοπή οφείλεται σε λόγους ανωτέρας βίας (καιρικές συνθήκες, πτώση δέντρων στο δίκτυο, επεμβάσεις τρίτων κ.ά). Επομένως μεμονωμένα είναι δύσκολο κάποιος να διεκδικήσει αποζημίωση.

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ του Επιμελητηρίου Αρκαδίας έρχεται την κατάλληλη στιγμή για να συνδράμει τα μέλη του που ενδεχομένως δεν μπορούν μεμονωμένα να διεκδικήσουν το δίκιο τους και να αποζημιωθούν τόσο για τις βλάβες σε μηχανήματα, όσο και για την καταστροφή προϊόντων και πολύωρη αναστολή εργασιών σε βιομηχανικές επιχειρήσεις.

Ο ΡΟΛΟΣ επομένως του Επιμελητηρίου αυτού δεν εξαντλείται στην είσπραξη των συνδρομών από τα μέλη του αλλά και στην προστασία τους. Το Επιμελητήριο Αργολίδας με τι ασχολείται;

Οι επενδυτικές ευκαιρίες και η αυτοδιοίκηση

ΕΛΠΙΔΕΣ για τουριστική ανάπτυξη στην Αργολίδα, δίνουν οι εκτιμήσεις μεσιτών και εταιριών συμβούλων ακινήτων, που διακρίνουν ενδιαφέρον από ξένους, αλλά και Έλληνες επενδυτές. Εκεί που πολλοί θεωρούσαν ξεγραμμένη την αγορά ακινήτων λόγω της οικονομικής κρίσης, αρχίζει να φαίνεται ένα αχνό φως στον ορίζοντα με επενδυτές που αναζητούν ευκαιρίες στην περιοχή μας.

ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ διαφήμιση για την Αργολίδα το γεγονός ότι  το σύνολο σχεδόν των οικονομικών εφημερίδων ασχολήθηκε με τις  ευκαιρίες για επενδύσεις που υπάρχουν στην Αργολίδα. Αλλά φαίνεται παράλληλα από τις δηλώσεις των ντόπιων έμπειρων μεσιτών, ότι οι υποψήφιοι επενδυτές δεν αγοράζουν πλέον …«γουρούνι στο σακί». Αναζητούν αξιόλογα ακίνητα, είτε για τουριστική κατοικία, είτε για τον κλάδο των αποθηκευτικών εγκαταστάσεων (logistics). Και αξιόλογο θεωρείται σήμερα ένα ακίνητο που εξυπηρετείται από δημόσιες υποδομές (δρόμοι, λιμάνια, νοσοκομεία κλπ)

ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ επομένως το φυσικό περιβάλλον, οι αρχαιολογικοί χώροι και η διαθεσιμότητα σε ακίνητα για να επενδύσουν όσοι ενδιαφέρονται. Χρειάζονται και οι υποδομές. Και εδώ έρχεται ο ρόλος του κράτους. Αλλά επειδή το κράτος αυτή τη στιγμή καλώς ή κακώς έχει άλλες προτεραιότητες και βρίσκεται υπό διάλυση, το μεγάλο βάρος πέφτει στην αυτοδιοίκηση.

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ της Περιφέρειας και των δήμων είναι περισσότερο από ποτέ μεγαλύτερες για να βάλουν εμπρός την μηχανή της ανάπτυξης. Και όταν υπάρχει το ενδιαφέρον των επενδυτών τότε η δουλειά τους είναι πιο εύκολη. Αρκεί να αντιληφθούν τον ρόλο τους.

ΚΑΙ ΤΙ ΤΟΝ νοιάζει τον απλό πολίτη; – ίσως να αναρωτηθούν μερικοί. Η απάντηση δεν είναι δύσκολη, αφού η ανάπτυξη του τουρισμού, αλλά και των επενδύσεων σε οποιονδήποτε τομέα, δημιουργεί και θέσεις εργασίας και ανάπτυξη στους υπόλοιπους κλάδους. Ο τουριστικός κλάδος είναι γνωστό, ότι στηρίζει σε μεγάλο βαθμό την οικονομία αυτού του τόπου. Και έχει ακόμα μεγαλύτερα περιθώρια ανάπτυξης ο συγκεκριμένος κλάδος, χάρη στο φυσικό του περιβάλλον και τους μοναδικούς αρχαιολογικούς χώρους της Αργολίδας και της μοναδικότητας της Πελοποννήσου.

Το Ναύπλιο που «Τούρκεψε» και άλλα κουραφέξαλα…

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ξέσπασμα προέκυψε ξαφνικά στο Ναύπλιο, με αφορμή τον πολιτισμό! Ναι! Άνθρωποι που βγήκαν από τα σκονισμένα ντουλάπια της ιστορίας προβάλλοντας Μεσαιωνικές αντιλήψεις και απόψεις υπερπατριωτικές (λες και οι υπόλοιποι δεν είμαστε πατριώτες), ανακάλυψαν Τούρκικες απειλές μέσω του Μουσικού Φεστιβάλ Ναυπλίου, που εφέτος είναι αφιερωμένο σε καλλιτέχνες της γειτονικής χώρας.
ΓΥΡΝΟΥΝ τους δείκτες των ρολογιών τους αιώνες πίσω και βλέπουν μέσα από ένα πολιτιστικό γεγονός, φαντασιώδεις εθνικές απειλές, εκφράζοντας δήθεν φόβους για αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα από τις νότες της μουσικής ή από τα βήματα του χορού των Δερβίσηδων. Θυμούνται το Σταικόπουλο και τον Κολοκοτρώνη και αναστατώνουν το σύμπαν, λες και βιώνουμε ξανά την επανάσταση του 1821!!!
ΤΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ παραλήρημα που βλέπει «μυριάδες ύαινες να καραδοκούν στη γωνιά, κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων», περισσότερο φόβο δημιουργεί. Όχι όμως για τους Τούρκους καλλιτέχνες, που θα δείξουν την δουλειά τους στο Ναύπλιο, αλλά για κάποιους που βρίσκονται ανάμεσά μας. Οι οποίοι βάλθηκαν ξαφνικά να μας κάνουν να ντρεπόμαστε και να νοιώθουμε ότι ζούμε σε μια απολίτιστη χώρα. Οι οποίοι θεωρούν εαυτούς περισσότερο πατριώτες και μετρούν με καντάρια (ΣΣ. Τούρκικη λέξη) τον πατριωτισμό του καθενός. Λες και τους ρωτήσαμε…
ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΙΘΑΝΟΙ τύποι βγήκαν ξαφνικά να δημιουργήσουν θέμα εκεί που δεν υπάρχει. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι πίσω από το Μουσικό Φεστιβάλ κρύβεται μια καλά μεθοδευμένη επιχείρηση αναθεώρησης της ιστορίας. Βγάζουν τα τύμπανα του πολέμου και αρθρώνοντας εθνικιστικές κορώνες και κραυγές, διαδίδουν ότι το Ναύπλιο «Τούρκεψε» και άλλα κουραφέξαλα… Μέχρι και Τούρκικη σημαία να κυματίζει στο Παλαμήδι είδαν οι άθλιοι, 190 χρόνια μετά την απελευθέρωση της πόλης από τον Τούρκικο Ζυγό!!!
ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτοί οι περίεργοι τύποι δεν αντιλαμβάνονται ότι η μουσική και ο χορός ενώνουν τους λαούς και δεν τους χωρίζουν. Οι περίεργες φωνές που ακούστηκαν ξαφνικά, δημιουργώντας αντάρα στο φιλήσυχο Ναύπλιο, δεν ξέρω πού αποσκοπούν. Αλλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι πραγματικά φοβούνται μια νέα Άλωση της πόλης από τους δερβίσηδες. Δεν χωράει στον νου κάποιου λογικού ανθρώπου, αυτό.
ΌΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΄ΧΕΙ πάντως, πέτυχαν την καλύτερη διαφήμιση για το φεστιβάλ, και μάλιστα χωρίς να ξοδέψει  παρά ελάχιστα ευρώ η διοργανώτρια εταιρεία, για την προβολή του.