Η ανικανότητα των δημάρχων για τα σκουπίδια

ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ για τους δημάρχους και δη τους επανεκλεγμένους αποτελεί το άλυτο θέμα των σκουπιδιών. Ίσως να γίνει το θέμα που θα στρέψει τους πολίτες εναντίον τους και δεν θα τολμούν να κυκλοφορούν στους δρόμους – όπως οι βουλευτές, αν τελικά ξεκινήσει η επιβολή προστίμων από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν συμβεί τελικά κάτι τέτοιο, θα …τσούξει ιδιαίτερα η τσέπη των δημοτών, αφού η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει εδώ και αρκετά χρόνια ποιος θα πληρώσει τα πρόστιμα.

ΗΜΙΜΕΤΡΑ και αποσπασματικές λύσεις, όπως κάποιοι παραπεταμένοι κάδοι ανακύκλωσης ή κάποιοι δεματοποιητές δεν έλυσαν το πρόβλημα, το οποίο αντίθετα αυξήθηκε αντί να μειωθεί, όπως στην Καραθώνα ή στη χωματερή του Άργους, κλπ.

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ θυμήθηκαν τα σκουπίδια στο παραπέντε των προστίμων και έβγαλαν ψήφισμα για να εκφράσουν την …αγωνία τους. Αφού τόσα χρόνια δεν κατάφεραν το αυτονόητο, δηλαδή να καθορίσουν τους χώρους που θα μπορούσαν να κατασκευαστούν οι υποδομές υποδοχής των σκουπιδιών (εργοστάσιο κλπ). Τώρα, καταϊδρωμένοι και φοβισμένοι έρχονται και ζητούν από το κράτος και την Περιφέρεια να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν (lol).

ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΜΗΝΗ των πολιτών οι αιρετοί, αν επιβληθούν πρόστιμα, γιατί τουλάχιστον το θέμα των σκουπιδιών είναι το πρώτο και κύριο που θα έπρεπε να είχε επιλυθεί από την Αυτοδιοίκηση εδώ και χρόνια, αντί να κατασκευάζονται έργα βιτρίνας, που σε πολλές περιπτώσεις αποδεικνύονται άχρηστα και αποκλειστικά ψηφοθηρικά.

Η ΕΥΘΥΝΗ δυστυχώς για αυτούς, τους ανήκει σε μεγάλο ποσοστό. Αφού, δεν κατάφεραν – παρότι υπήρχαν διαθέσιμα τα κονδύλια – να δημιουργήσουν τις υποδομές που απαιτεί η Ε.Ε. για τα σκουπίδια των δήμων τους. Τόσα χρόνια έκρυβαν «κάτω από το χαλί» το πρόβλημα και σφύριζαν αδιάφορα για τα απορρίμματα και την αναζήτηση λύσης, ενώ τώρα έρχονται την ύστατη στιγμή για να θυμηθούν, ότι ο …κόμπος έφτασε στο χτένι.

ΦΥΣΙΚΑ και θα πρέπει - εδώ που φτάσαμε - να παρέμβει το κράτος και η Περιφέρεια για να δώσουν τις λύσεις που απαιτούνται. Θα ήταν παντελώς άδικο να πληρώσουν την …νύφη οι δημότες, λόγω της ανικανότητας κάποιων αιρετών. Αλλά κάποιος πρέπει να πει και στους δημότες, πού αρχίζουν οι αρμοδιότητες του κράτους και πού ξεκινούν οι αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης.

Στοίχημα Τατούλη δεν είναι οι κοκορομαχίες, αλλά η Περιφερειακή Συνείδηση των πολιτών

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ Περιφερειακής συνείδησης είναι το δεδομένο που απαιτείται για την επιτυχία της λειτουργίας των αιρετών περιφερειών. Ο «Καλλικράτης» έτρεξε πιο γρήγορα απ΄ ότι έπρεπε και η αιρετή περιφέρεια προσπαθεί να δράσει, χωρίς όμως να έχει δημιουργηθεί ακόμα η περιφερειακή συνείδηση στους πολίτες.

ΓΙΑ ΝΑ υλοποιηθούν όλα αυτά που σχεδιάζονται πρώτα πρέπει ο κόσμος να μάθει να μην σκέπτεται στενά τοπικά. Η ενιαία περιφερειακή συνείδηση είναι η πρόκληση του Καλλικράτη. Ταυτόχρονα όμως είναι και το κλειδί για την επιτυχία του εγχειρήματος.
ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ της Περιφέρειας αυτή τη στιγμή είναι η αδυναμία δημιουργίας κοινής συνείδησης και ταυτότητας που θα μοιράζονται από κοινού οι πέντε νομοί σε οικονομικό, θεσμικό, κοινωνικό, πολιτισμικό, επιχειρηματικό και τελικά πολιτικό επίπεδο.

ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ Τατούλη, αλλά και όλων των εκλεγμένων περιφερειακών συμβούλων τόσο της συμπολίτευσης όσο και της αντιπολίτευσης, είναι η περιφερειακή συνείδηση. Αντί να εξαντλούν την ευφυΐα τους στις κοκορομαχίες και στον δήθεν εντυπωσιασμό μέσω της web κάμερας που βρίσκεται απέναντί τους, ας φροντίσουν να αποκτήσουν έναν κοινό στόχο που θα ωφελήσει και τον θεσμό αλλά και την ίδια την περιφέρεια με τους κατοίκους της και τους επαγγελματίες της. 

ΒΑΣΙΚΟΣ στόχος είναι να πείσουν τους πολίτες να νοιώσουν τα θέματα ολόκληρης της Περιφέρειας δικά τους. Έτσι θα μπορέσει να οικοδομηθεί μια ισχυρή Περιφέρεια, μακριά από μικροτοπικισμούς και ανούσιες τοπικές αντιπαλότητες. Καλούνται δηλαδή να καλλιεργήσουν με το λόγο και τη δράση τους την αναγκαία περιφερειακή συνείδηση, διατηρώντας παράλληλα το δικαίωμα και την υποχρέωσή τους να διεκδικούν για τον τόπο τους. Να προτάξουν την ενιαία περιφερειακή ταυτότητα, αφού αντιληφθούν ότι αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ του συνδετικού ιστού μεταξύ των τοπικών κοινωνιών ξεκινάει από τους πολίτες και φθάνει μέχρι τους πολιτικούς. Αν καταφέρει η Περιφέρεια να ξεφύγουμε από το «νομό μας» και να πάμε στην «Περιφέρειά μας», θα έχει κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα, για να υλοποιήσει και την πιο απλή απόφασή της. Ζούμε την δυσκολότερη εποχή της μεταπολίτευσης, μέσα σε μια κρίση που μας βρήκε ευάλωτους. Ως Περιφέρεια έχουμε κάποιες ελπίδες για ανάταση. Ας τις εκμεταλλευτούμε.

Πρώτη φορά στα χρονικά ματαιώνεται παράσταση στην Επίδαυρο

ΠΡΩΤΗ φορά στον θεσμό των Επιδαυρίων, συμβαίνει αυτό: Οι παραστάσεις δεν θα γίνουν αύριο και μεθαύριο λόγω της στάσης εργασίας, που έχουν εξαγγείλει οι εργαζόμενοι στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Με εξώδικό τους προς το ΚΘΒΕ οι εργαζόμενοι επιβεβαίωσαν την ακύρωση των παραστάσεων για την Παρασκευή και το Σάββατο. Τα αιτήματά τους, αφορούν στην επιστροφή των εκτός έδρας στο ποσό που ίσχυε ως τώρα και η εξαίρεση του ΚΘΒΕ από τις ΔΕΚΟ.

ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΚΙΟ με το μέρος τους έχουν οι ηθοποιοί. Όμως υπάρχουν πολλοί τρόποι αντίδρασης και διαμαρτυρίας πριν φτάσει κανείς να καταργήσει και να ακυρώσει έναν θεσμό παγκόσμιας εμβέλειας. Και μάλιστα σε μια επετειακή στιγμή, όπως τονίζει και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Κ.Θ.Β.Ε. Σωτήρης Χατζάκης: «Το Κ.Θ.Β.Ε. εκφράζει τη βαθιά του λύπη για την ακύρωση των παραστάσεών του στην Επίδαυρο με την επετειακή παράσταση «Μικρά Διονύσια», έναν εορτασμό για τα 50 χρόνια λειτουργίας του».

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, όπως λέει ο κος Χατζάκης, η Επίδαυρος είναι μια «εκκλησία» του παγκόσμιου πνεύματος και μια εμβληματική, λειτουργική οντότητα της διαχρονίας του έθνους. Υπό αυτή την έννοια δεν πρέπει να κλείνει ποτέ και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ιδιαίτερα υπό τις παρούσες συγκυρίες, καθώς ο πολιτισμός είναι άμεσα συνδεδεμένος με τον τουρισμό και αποτελεί ένα δυναμικό παραγωγικό «όπλο» της χώρας.

Κάποιοι πρέπει επιτέλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους γι΄ αυτό που συμβαίνει στα Επιδαύρια. Γιατί αν καταργήσουμε με αφορμή την οικονομική κρίση και τέτοιου βεληνεκούς θεσμούς, ενέργειες με τις οποίες φαίνεται στο εξωτερικό ότι δεν έχει μείνει πλέον τίποτα όρθιο στην Ελλάδα, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας και της τύχης μας.

Ένα Επιμελητήριο που προστατεύει τα μέλη του

ΕΝΑΝΤΙΟΝ των υπευθύνων της ΔΕΗ, πρόκειται να στραφεί το Επιμελητήριο Αρκαδίας, για τις βλάβες που έχουν υποστεί τα μέλη του από τις συνεχείς διακοπές του ρεύματος. Είναι μια κίνηση ενός φορέα που θέλει να προστατεύσει τα μέλη του, χωρίς ωστόσο να στραφεί απαραίτητα και εναντίον των συνδικαλιστών (παρεμπιπτόντως δεν είδαμε ανάλογη κίνηση του Επιμελητηρίου Αργολίδας).

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ οι επιχειρήσεις, αλλά ακόμα περισσότεροι οι οικιακοί καταναλωτές οι οποίοι έχουν πάθει σημαντικές ζημιές χιλιάδων ευρώ στις ηλεκτρικές συσκευές τους, από τις συνεχείς διακοπές του ρεύματος και τις διακυμάνσεις στην τάση του δικτύου της ΔΕΗ.

ΦΥΣΙΚΑ ελάχιστοι (ίσως και κανένας) ήταν αυτοί που διεκδίκησαν και έλαβαν αποζημίωση από την ΔΕΗ για την ζημιά που υπέστησαν, με υπαιτιότητά της.

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ για να αποζημιωθούν είναι να μπορούν να αποδείξουν ότι η βλάβη στη συσκευή τους προήλθε από απότομη μεταβολή τάσης και παράλληλα η ΔΕΗ να μην μπορεί να τεκμηριώσει από την πλευρά της ότι η διακοπή οφείλεται σε λόγους ανωτέρας βίας (καιρικές συνθήκες, πτώση δέντρων στο δίκτυο, επεμβάσεις τρίτων κ.ά). Επομένως μεμονωμένα είναι δύσκολο κάποιος να διεκδικήσει αποζημίωση.

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ του Επιμελητηρίου Αρκαδίας έρχεται την κατάλληλη στιγμή για να συνδράμει τα μέλη του που ενδεχομένως δεν μπορούν μεμονωμένα να διεκδικήσουν το δίκιο τους και να αποζημιωθούν τόσο για τις βλάβες σε μηχανήματα, όσο και για την καταστροφή προϊόντων και πολύωρη αναστολή εργασιών σε βιομηχανικές επιχειρήσεις.

Ο ΡΟΛΟΣ επομένως του Επιμελητηρίου αυτού δεν εξαντλείται στην είσπραξη των συνδρομών από τα μέλη του αλλά και στην προστασία τους. Το Επιμελητήριο Αργολίδας με τι ασχολείται;

Οι επενδυτικές ευκαιρίες και η αυτοδιοίκηση

ΕΛΠΙΔΕΣ για τουριστική ανάπτυξη στην Αργολίδα, δίνουν οι εκτιμήσεις μεσιτών και εταιριών συμβούλων ακινήτων, που διακρίνουν ενδιαφέρον από ξένους, αλλά και Έλληνες επενδυτές. Εκεί που πολλοί θεωρούσαν ξεγραμμένη την αγορά ακινήτων λόγω της οικονομικής κρίσης, αρχίζει να φαίνεται ένα αχνό φως στον ορίζοντα με επενδυτές που αναζητούν ευκαιρίες στην περιοχή μας.

ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ διαφήμιση για την Αργολίδα το γεγονός ότι  το σύνολο σχεδόν των οικονομικών εφημερίδων ασχολήθηκε με τις  ευκαιρίες για επενδύσεις που υπάρχουν στην Αργολίδα. Αλλά φαίνεται παράλληλα από τις δηλώσεις των ντόπιων έμπειρων μεσιτών, ότι οι υποψήφιοι επενδυτές δεν αγοράζουν πλέον …«γουρούνι στο σακί». Αναζητούν αξιόλογα ακίνητα, είτε για τουριστική κατοικία, είτε για τον κλάδο των αποθηκευτικών εγκαταστάσεων (logistics). Και αξιόλογο θεωρείται σήμερα ένα ακίνητο που εξυπηρετείται από δημόσιες υποδομές (δρόμοι, λιμάνια, νοσοκομεία κλπ)

ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ επομένως το φυσικό περιβάλλον, οι αρχαιολογικοί χώροι και η διαθεσιμότητα σε ακίνητα για να επενδύσουν όσοι ενδιαφέρονται. Χρειάζονται και οι υποδομές. Και εδώ έρχεται ο ρόλος του κράτους. Αλλά επειδή το κράτος αυτή τη στιγμή καλώς ή κακώς έχει άλλες προτεραιότητες και βρίσκεται υπό διάλυση, το μεγάλο βάρος πέφτει στην αυτοδιοίκηση.

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ της Περιφέρειας και των δήμων είναι περισσότερο από ποτέ μεγαλύτερες για να βάλουν εμπρός την μηχανή της ανάπτυξης. Και όταν υπάρχει το ενδιαφέρον των επενδυτών τότε η δουλειά τους είναι πιο εύκολη. Αρκεί να αντιληφθούν τον ρόλο τους.

ΚΑΙ ΤΙ ΤΟΝ νοιάζει τον απλό πολίτη; – ίσως να αναρωτηθούν μερικοί. Η απάντηση δεν είναι δύσκολη, αφού η ανάπτυξη του τουρισμού, αλλά και των επενδύσεων σε οποιονδήποτε τομέα, δημιουργεί και θέσεις εργασίας και ανάπτυξη στους υπόλοιπους κλάδους. Ο τουριστικός κλάδος είναι γνωστό, ότι στηρίζει σε μεγάλο βαθμό την οικονομία αυτού του τόπου. Και έχει ακόμα μεγαλύτερα περιθώρια ανάπτυξης ο συγκεκριμένος κλάδος, χάρη στο φυσικό του περιβάλλον και τους μοναδικούς αρχαιολογικούς χώρους της Αργολίδας και της μοναδικότητας της Πελοποννήσου.

Το Ναύπλιο που «Τούρκεψε» και άλλα κουραφέξαλα…

ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ξέσπασμα προέκυψε ξαφνικά στο Ναύπλιο, με αφορμή τον πολιτισμό! Ναι! Άνθρωποι που βγήκαν από τα σκονισμένα ντουλάπια της ιστορίας προβάλλοντας Μεσαιωνικές αντιλήψεις και απόψεις υπερπατριωτικές (λες και οι υπόλοιποι δεν είμαστε πατριώτες), ανακάλυψαν Τούρκικες απειλές μέσω του Μουσικού Φεστιβάλ Ναυπλίου, που εφέτος είναι αφιερωμένο σε καλλιτέχνες της γειτονικής χώρας.
ΓΥΡΝΟΥΝ τους δείκτες των ρολογιών τους αιώνες πίσω και βλέπουν μέσα από ένα πολιτιστικό γεγονός, φαντασιώδεις εθνικές απειλές, εκφράζοντας δήθεν φόβους για αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα από τις νότες της μουσικής ή από τα βήματα του χορού των Δερβίσηδων. Θυμούνται το Σταικόπουλο και τον Κολοκοτρώνη και αναστατώνουν το σύμπαν, λες και βιώνουμε ξανά την επανάσταση του 1821!!!
ΤΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ παραλήρημα που βλέπει «μυριάδες ύαινες να καραδοκούν στη γωνιά, κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων», περισσότερο φόβο δημιουργεί. Όχι όμως για τους Τούρκους καλλιτέχνες, που θα δείξουν την δουλειά τους στο Ναύπλιο, αλλά για κάποιους που βρίσκονται ανάμεσά μας. Οι οποίοι βάλθηκαν ξαφνικά να μας κάνουν να ντρεπόμαστε και να νοιώθουμε ότι ζούμε σε μια απολίτιστη χώρα. Οι οποίοι θεωρούν εαυτούς περισσότερο πατριώτες και μετρούν με καντάρια (ΣΣ. Τούρκικη λέξη) τον πατριωτισμό του καθενός. Λες και τους ρωτήσαμε…
ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΙΘΑΝΟΙ τύποι βγήκαν ξαφνικά να δημιουργήσουν θέμα εκεί που δεν υπάρχει. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι πίσω από το Μουσικό Φεστιβάλ κρύβεται μια καλά μεθοδευμένη επιχείρηση αναθεώρησης της ιστορίας. Βγάζουν τα τύμπανα του πολέμου και αρθρώνοντας εθνικιστικές κορώνες και κραυγές, διαδίδουν ότι το Ναύπλιο «Τούρκεψε» και άλλα κουραφέξαλα… Μέχρι και Τούρκικη σημαία να κυματίζει στο Παλαμήδι είδαν οι άθλιοι, 190 χρόνια μετά την απελευθέρωση της πόλης από τον Τούρκικο Ζυγό!!!
ΔΥΣΤΥΧΩΣ αυτοί οι περίεργοι τύποι δεν αντιλαμβάνονται ότι η μουσική και ο χορός ενώνουν τους λαούς και δεν τους χωρίζουν. Οι περίεργες φωνές που ακούστηκαν ξαφνικά, δημιουργώντας αντάρα στο φιλήσυχο Ναύπλιο, δεν ξέρω πού αποσκοπούν. Αλλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι πραγματικά φοβούνται μια νέα Άλωση της πόλης από τους δερβίσηδες. Δεν χωράει στον νου κάποιου λογικού ανθρώπου, αυτό.
ΌΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΄ΧΕΙ πάντως, πέτυχαν την καλύτερη διαφήμιση για το φεστιβάλ, και μάλιστα χωρίς να ξοδέψει  παρά ελάχιστα ευρώ η διοργανώτρια εταιρεία, για την προβολή του.

Χαστούκι στον τουρισμό του Ναυπλίου

ΑΨΥΧΟΛΟΓΗΤΗ ήταν μέσα στο κατακαλόκαιρο, η δημοσιοποίηση της επιστολής του δήμαρχου Ναυπλίου Παναγιώτη Αναγνωσταρά προς τον Χρήστο Παπουτσή, σχετικά με τις ανησυχίες και την ανασφάλεια των πολιτών λόγω έλλειψης αστυνόμευσης.

ΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ το πρόβλημα είναι σοβαρό και κυρίως στα χωριά η κατάσταση είναι ανυπόφορη πλέον. Ναι, το ήσυχο Ναύπλιο αρχίζει να ζει στην ανασφάλεια και τον φόβο, ενώ η έλλειψη αστυνόμευσης είναι περισσότερο εμφανής από ποτέ. Ναι, είναι υπαρκτό το θέμα και δεν θα ήταν ορθό να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Ναι, ακόμα και οι ίδιοι οι αστυνομικοί εδώ και χρόνια φωνάζουν για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και για την αδυναμία τους να αστυνομεύσουν την περιοχή.

ΑΛΛΟ όμως είναι ο στρουθοκαμηλισμός και να κρύβουμε κάτω από το χαλί το πρόβλημα – όπως έχει γίνει επανειλημμένα για ένα σωρό σοβαρότατα θέματα που θα βοηθούσε στην επίλυσή τους η δημοσιοποίηση - και άλλο να διατυμπανίζουμε κάτι το οποίο θα κάνει ζημιά στην πόλη την συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

ΑΡΙΣΤΑ ΕΠΡΑΞΕ ο δήμαρχος και έστειλε την επιτολή του προς τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη και καλά θα έκανε να του γράψει ακόμα πιο ωμά την πραγματικότητα. Και ίσως ακόμα καλύτερα θα έκανε αν ζητούσε επιπλέον και μια συνάντηση μαζί του για να του κάνει πιο λιανά το πρόβλημα, για να καταλάβει ο Παπουτσής σε ποια κατάσταση έχει περιέλθει η άλλοτε φιλήσυχη επαρχία.

ΑΛΛΑ η δημοσιοποίηση μιας τέτοιας επιστολής στην αρχή της τουριστικής περιόδου αποτελεί «βόμβα» στον τουρισμό της περιοχής. Ποιος τουρίστας δεν θα φοβόταν, όταν θα διάβαζε στις εφημερίδες όσα καταγγέλλει για την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή, ο πρώτος πολίτης της πόλης;

ΣΕ ΤΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ η δημοσιοποίηση αυτής της επιστολής, αυτή τη χρονική στιγμή; Οι επιπτώσεις μήπως είναι χειρότερες από τα οφέλη;

Τα αεροπλάνα και βαπόρια, να μην μείνουν ευχολόγια

ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ μηνύματα εκπέμπει η Περιφέρεια για την ανάπτυξη των υποδομών της Πελοποννήσου, που έχουν σχέση με τον τουρισμό. Με διαδικασίες fast track ελπίζουν ότι αμέσως θα βρεθούν οι ιδιώτες, που θα επενδύσουν για να φτιαχτούν αεροδρόμια και λιμάνια. Δεν είναι πανάκεια όμως η Διαδικασία Ταχείας Αδειοδότησης. Χρειάζονται και οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές.
Η ΑΙΡΕΤΗ Περιφέρεια δίνει ελπίδες, τόσες που κάποιοι θεωρούν ότι ήδη ξεκίνησαν τα …έργα. Μέχρι και οι Καλαματιανοί αντέδρασαν, μήπως θιγεί το δικό τους αεροδρόμιο. Δεν λέω…
ΜΑΚΑΡΙ να γίνει και το αεροδρόμιο της Τρίπολης πολιτικό και μακάρι να δρομολογηθούν και τα υπόλοιπα έργα υποδομής που λείπουν από την Πελοπόννησο, ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί αυτός ο τόπος τουριστικά, πολύ περισσότερο απ΄ ότι είναι αναπτυγμένος αυτή τη στιγμή. Αλλά από τα λόγια και τις περιφερειακές αποφάσεις, μέχρι την υλοποίηση και την εξεύρεση ενδιαφερόμενου επενδυτή, υπάρχει τεράστια απόσταση.
ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ του Λιμενικού Ταμείου Ναυπλίου που ψάχνει με το …ντουφέκι επενδυτή για να αναθέσει – παραδώσει την κατασκευή και εκμετάλλευση της περιβόητης Μαρίνας, είναι χαρακτηριστικό. Ο αρχικός ενθουσιασμός έχει καταλαγιάσει και η εξεύρεση επενδυτή έχει στοιχειώσει.
ΑΣ ΜΗΝ τα περιμένουμε επομένως όλα από τους ιδιώτες, γιατί απλούστατα μπορεί να μην ενδιαφέρονται. Όμως οι γερές βάσεις των υποδομών στην Περιφέρεια πρέπει με κάθε τρόπο να μπουν. Εδώ είναι που πρέπει να επιδείξει την δυναμική της η αιρετή περιφέρεια και να έχει να προτείνει εναλλακτικές λύσεις.
ΜΟΝΟ αν υπάρχουν διάφορα σενάρια σχετικά με την χρηματοδότησητων έργων μπορούμε να ελπίζουμε ότι αυτά θα υλοποιηθούν.Αλλιώς κινδυνεύουμε να μείνουμε σε ευχολόγια…

Δεν είναι «Μάννα» εξ ουρανού το αεροδρόμιο

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΕΣ ή όχι, οι αντιδράσεις των Καλαματιανών στην προοπτική μετατροπής του αεροδρομίου της Τρίπολης από στρατιωτικό σε πολιτικό, πρέπει να προβληματίσουν τους φορείς της Αργολίδας και της Αρκαδίας.

ΕΝΑ ΑΙΤΗΜΑ – διεκδίκηση τουλάχιστον μιας εικοσαετίας που φαίνεται να πλησιάζει στην υλοποίησή του, κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα, επειδή η προσπάθεια εγκαταλείπεται από τους διεκδικητές την τελευταία στιγμή.  Μιας και φαίνεται ότι θεωρούν πως δρομολογήθηκε η επίλυση, σταμάτησαν την διεκδίκηση περιμένοντας απλά τα αποτελέσματα.

ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ από την Καλαμάτα δεν έχουν μέχρι στιγμής τύχει απάντησης από την Αργολίδα. Και πολύ φοβάμαι ότι οι αντίθετες απόψεις θα επικρατήσουν, αν δεν επιχειρηματολογήσουν για μία ακόμα φορά οι φορείς του νομού.

Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ αρκέστηκε στην …εξαγγελία Τατούλη και δεν κινείται δυναμικά να ενισχύσει την διεκδίκησή της. Αντίθετα το δημοτικό συμβούλιο της Καλαμάτας καλείται να συνεδριάσει και να αντιδράσει στην δημιουργία πολιτικού αεροδρομίου στην Τρίπολη.

Η μετατροπή του στρατιωτικού  αεροδρομίου της Τρίπολης σε πολιτικό, θα βοηθήσει στην οικονομική ανάπτυξη όλης της περιοχής. Αυτό πρέπει να το αντιληφθούν και να ενεργήσουν κατάλληλα όσοι περιμένουν το «Μάννα» εξ ουρανού.

Ιχθυοτροφεία ώρα μηδέν

ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ της Αργολίδας «ξεσηκώνονται» δημοτικά συμβούλια, κάτοικοι και φορείς κατά των ιχθυοκαλλιεργειών. Αφορμή η Δημόσια Διαβούλευση για την «Έγκριση Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Υδατοκαλλιέργειες και της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων αυτού».

ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ χρόνια επικρατούσε μία αναρχία και είναι καιρός να μπει τάξη σε αυτόν τον τομέα. Όχι όμως με αφορισμούς και ακρότητες. Στόχος των τοπικών κοινωνιών δεν είναι η καταστροφή επιχειρήσεων που φέρνουν εκατομμύρια συναλλάγματος, ούτε βέβαια η ανοχή της ασυδοσίας στις θάλασσες.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να γίνει είναι αφενός η προστασία του περιβάλλοντος και αφετέρου η οικονομία του τόπου, που σε ένα σημαντικό ποσοστό στηρίζεται και στις επιχειρήσεις που ασχολούνται με τις ιχθυοκαλλιέργειες. Δηλαδή να βρεθεί η χρυσή τομή.

ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΑΜΕΣΑ επιβάλλεται είναι να τηρηθούν οι όροι αδειοδότησης των υφιστάμενων επιχειρήσεων ιχθυοκαλλιεργειών και να μην δοθούν νέες, ώστε σταδιακά να επιτευχθεί η απορρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ λεπτοί χειρισμοί και σε καμία περίπτωση σπασμωδικές κινήσεις. Είναι πραγματικά μοναδική η ευκαιρία να μπει μία τάξη και να αποσυμφορεθεί τόσο ο Αργολικός κόλπος, όσο και ο Σαρωνικός από ανεξέλεγκτες δράσεις, που έχουν σοβαρές επιπτώσεις τόσο στο περιβάλλον όσο και στις υπόλοιπες δραστηριότητες, όπως ο τουρισμός.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ όμως αυτός ο σκοπός και να μην μείνουμε στα λόγια, χρειάζονται προοδευτικά βήματα με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα. Αλλιώς, για μία ακόμα φορά κάποιοι θα ξεθυμάνουν και θα συνεχιστεί ό,τι γινόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια.