Διαχείριση και Ανάβαλος

ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να πανηγυρίζει σήμερα η Αργολίδα με την υπόσχεση Κοντού, να χρηματοδοτήσει τον Ανάβαλο. Όμως οι πολιτικές εξελίξεις έκαναν τις υποσχέσεις να μείνουν υποσχέσεις και ο Ανάβαλος να συνεχίζει να πέφτει στην θάλασσα. Βέβαια η μεγάλη κινητικότητα που παρατηρείται αυτές τις ημέρες σε νεοδημοκρατικό επίπεδο, ίσως να είναι προάγγελος ανακοινώσεων του νέου υπουργού Σωτήρη Χατζηγάκη για τον Ανάβαλο και μακάρι να συμβεί έτσι.
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ όμως με την άρδευση και την ύδρευση της Αργολίδας δεν θα λυθούν στο σύνολό τους, όταν υλοποιηθεί κατά γράμμα και εξ ΄ ολοκλήρου, το έργο αυτό.
Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ των υδάτινων πόρων παραμένει κορυφαία αναγκαιότητα για έναν νομό που σημειώνεται με «κόκκινο» στους δείκτες αύξησης του κινδύνου ερημοποίησης. Ο σχεδιασμός, η μελέτη και η προσεκτική - με επιστημονικά κριτήρια - διαχείριση των νερών που υπάρχουν ακόμα, ίσως να αναστρέψει την αρνητική πορεία των τελευταίων ετών σε αυτόν τον τομέα, και να εξασφαλίσει νερό και για τα παιδιά μας.
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ είναι εφήμερες οι λύσεις που δίδονται για το νερό, αλλά πρέπει να κοιτάμε και το αύριο, να προβλέπονται πάντοτε και τα χειρότερα σενάρια, να λείπουν οι ενθουσιασμοί και να εξοικονομείται πλέον - αλλά και να φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού - ακόμα και η τελευταία σταγόνα νερού που έχει απομείνει στην Αργολίδα.
ΤΟ ΝΕΡΟ είναι το πολυτιμότερο αγαθό και στο εξής θα γίνεται όλο και πιο δυσεύρετο. Καλά λοιπόν τα πανηγύρια, όμως από σήμερα κιόλας, πρέπει να γίνει το επόμενο βήμα, αφ΄ ενός για την ορθολογική διαχείριση και αφετέρου για την εξοικονόμηση με κάθε τρόπο νερού, εκτός από αυτό του Αναβάλου.
ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ θα δικαιολογούνται οι πανηγυρισμοί, εφ΄ όσον έχουμε εξασφαλίσει νερό και για την Αργολίδα του μέλλοντος, εκτός από την Αργολίδα του παρόντος.

Η πίκρα του ακριβού καφέ

ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ να χαρακτηριστεί ως ακριβή πόλη το Ναύπλιο, και να δυσφημιστεί παρά τις προσπάθειες πολλών επαγγελματιών να κρατήσουν χαμηλά τις τιμές. Ο περιβόητος καφές και η εκτοξευμένη στα ύψη τιμή του, κάνει την ζημιά εδώ και χρόνια και η ζημιά αυτή λειτουργεί αθροιστικά και δημιουργεί μια εικόνα εξωπραγματική για την ίδια την πόλη και την οικονομία της.
ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ οικονομικής, κάποιοι θα πρέπει να προβληματιστούν και να προτείνουν λύσεις πριν να είναι αργά και το Ναύπλιο χάσει και τους Έλληνες επισκέπτες των Σαββατοκύριακών, μετά την απώλεια των ξένων τουριστών.
ΤΑ ΕΝΟΙΚΙΑ που εκτοξεύτηκαν αλόγιστα στα ύψη τα προηγούμενα χρόνια και ο λεγόμενος «αέρας» που πληρώνουν οι ιδιοκτήτες των καφετεριών ο οποίος ανέρχεται σε ποσά …επιστημονικής φαντασίας, αλλά και τα δημοτικά τέλη τα οποία μεν πρέπει να εισπραχθούν για όφελος του δήμου, αλλά να σταματήσουν να αυξάνονται, δεν μπορούν να πληρώνονται μόνο από τον καφέ του πελάτη.
ΟΙ ΙΔΙΟΙ οι επαγγελματίες πρέπει να προβληματιστούν για το μέλλον τους και μαζί με άλλους φορείς και μπροστάρη τον δήμο που πρέπει να προβληματιστεί για το μέλλον της βαριάς βιομηχανίας του Ναυπλίου που είναι ο τουρισμός, πρέπει να αναζητήσουν λύσεις. Όσο καλή κι αν είναι η θέα, όσο καλή κι αν είναι η παροχή υπηρεσιών που προσφέρουν τα καταστήματα της πόλης, δεν μπορεί να πληρώνει ο πελάτης τον καφέ σαν χρυσάφι, με το αποτέλεσμα να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ακριβή η πόλη και να χάσει ό,τι της επέμεινε, δηλαδή τους επισκέπτες του Σαββατοκύριακου.
ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ έχουν γίνει ανέκδοτο οι λογαριασμοί των καφετεριών του Ναυπλίου και πολλοί γεμίζουν τα παγκάκια της παραλίας, αντί να πληρώνουν μια περιουσία για να απολαύσουν την ημέρα τους και την θέα που προσφέρει η πόλη πίνοντας «καφέ με πικρή γεύση και αλμυρή τιμή», όπως λένε οι επισκέπτες.
ΤΟ ΘΕΜΑ αφορά όλη την πόλη και όχι μόνο τους επαγγελματίες που ασχολούνται με τον τουρισμό. Γιατί σε αυτούς στηρίζεται μεγάλο μέρος της οικονομίας του Ναυπλίου μιας και εισάγουν «φρέσκο» χρήμα στην πόλη. Επομένως οι φορείς της πόλης δεν έχουν δικαίωμα να τους αφήνουν στην μοίρα τους, αλλά να ανακαλύψουν τον τρόπο που θα δώσει την λύση στο πρόβλημα.

Η κρίση χτυπά ασύστολα την Αργολίδα

ΤΟ ΑΔΙΑΧΩΡΗΤΟ σημειώθηκε στο Ναύπλιο το τριήμερο της Αποκριάς. Δεν συνέβη όμως το ίδιο και στα ταμεία των καφετεριών, των ταβερνών και των ξενοδοχείων της πόλης. Ανάλογη η κατάσταση και στην Ερμιονίδα. Πώς γίνεται όμως να υπάρχει κόσμος και το χρήμα να μην ρέει άφθονο; Πώς ερμηνεύεται το φαινόμενο αυτό;
ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ, ήλπιζαν να βγάλουν οι επαγγελματίες που ασχολούνται με τον τουρισμό, όμως σε σύγκριση με προηγούμενες χρονιές, ο τζίρος έπεσε – όπως λένε οι ίδιοι – κατά 20 – 30%. Κόσμος ήρθε για τις απόκριες στον δημοφιλή προορισμό, αλλά τα πορτοφόλια δεν άδειασαν. Πώς να αδειάσουν όμως όταν ήδη είναι άδεια;
ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ τα έξοδα, με «τεχνικές» παζαριού ακόμα και στα ξενοδοχεία, με επιλογή φθηνών καταλυμάτων, με ανέξοδους περιπάτους, με επιλεκτικές παραγγελίες στα εστιατόρια και τις ταβέρνες. Ουρές σημειώθηκαν αντίθετα στα τυροπιτάδικα και στα φαστ φουντ, όπου οι επισκέπτες αγόραζαν μόνο τα απαραίτητα.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ που διαμορφώνεται είναι τραγική στην περιοχή, με θύματα όλους τους κατοίκους. Πρώτοι «χτυπήθηκαν» οι αγρότες που σταμάτησαν να απολαμβάνουν υψηλών εισοδημάτων εδώ και πολλά χρόνια. Ακολουθούν τα τουριστικά επαγγέλματα που αναμένεται να …καταρρεύσουν το καλοκαίρι. Οπότε τα 2/3 της οικονομίας του νομού που βασίζεται στους δύο αυτούς τομείς, θα συμπαρασύρει και τους υπόλοιπους.
Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ καταρρέει οικονομικά μέρα με την ημέρα και το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο. Και μαζί με όλα αυτά έρχεται η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας που χτυπά πλέον όλες τις ηλικίες. Η κυβέρνηση βαδίζει στα τυφλά και ανήμπορη η αυτοδιοίκηση παρακολουθεί τις εξελίξεις. Όταν αποφεύγουμε όμως την συζήτηση και τον διάλογο, τότε κερδίζει έδαφος η παραπληροφόρηση, η στρέβλωση, η αμφιβολία και τον φόβο τον διαδέχεται αναπόφευκτα ο πανικός.
ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΑΚΡΙΒΩΣ το λόγο θα ήταν ίσως χρήσιμο εγκαίρως να πούμε και μερικές αλήθειες και να αντιμετωπίσουμε κατάματα τα προβλήματα και τις αιτίες της κρίσης. Και να αντιμετωπίσουμε σε όποιο βαθμό μπορούμε τοπικά. Πώς; Ακούγοντας τους ίδιους τους επαγγελματίες.

Ο Μαυρογιαλούρος και οι 7 νάνοι

«ΠΡΟΦΑΝΩΣ κάποιοι νομίζουν ότι η συνάντηση των εκπροσώπων ενός νομού με έναν υπουργό της κυβέρνησης αποτελεί ταξίδι αναψυχής στην Αθήνα που μπορεί να γίνεται μόνο για λόγους εντυπωσιασμού και χωρίς απολύτως κανένα αποτέλεσμα. Όσοι εκπροσωπούν την κυβέρνηση έχουν χρέος να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στους παραγωγούς της Αργολίδας...» Τάδε έφη, βουλευτής Γιάννης Μανιάτης, προσπαθώντας να βγάλει την ουρά του απ΄ έξω, μετά την άκαρπη συνάντηση του Σωτήρη Χατζηγάκη με τους 7 εκπροσώπους της Αργολίδας που έφτασαν στο υπουργείο επιχειρώντας να τον …ψήσουν να υλοποιήσει την υπόσχεσή του προς τους αγρότες για αποζημίωση των εσπεριδοειδών.
Ο ΚΑΦΕΣ που ήπιαν με τον έμπειρο υπουργό ήταν πικρός για όλους και γύρισαν με σκυμμένα τα κεφάλια, όχι γιατί φταίνε οι ίδιοι στην προκειμένη περίπτωση, αλλά γιατί με κάποιον τρόπο τουλάχιστον - όσοι εξ αυτών είναι κυβερνητικοί-, θα πρέπει να μην εκθέσουν την κυβέρνησή τους και το κόμμα τους. Αλλά και οι μη κυβερνητικοί προφανώς δεν μπορούν να τους χλευάζουν, όταν συμμετέχουν και αυτοί στην ίδια διαδικασία.
Η ΧΥΛΟΠΙΤΑ που έφαγαν οι εκπρόσωποι του νομού ήταν κρύα, αλλά η ευθύνη ανήκει στην ίδια την κυβέρνηση (και σε κάθε κυβέρνηση της μεταπολίτευσης) που αντιδρά ανάλογα με τις …αντιδράσεις και όχι ανάλογα με τα αυτονόητα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών που θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται ως ίσοι προς ίσους. Γιατί λοιπόν δίδονται οι αποζημιώσεις στους υπόλοιπους πλην της Αργολίδας αγρότες και όχι και σε αυτούς; Μα γιατί οι αντιδράσεις – κινητοποιήσεις στον Ισθμό σταμάτησαν μόλις άρχισαν και όχι γιατί κάποιοι τις δικαιούνται και κάποιοι άλλοι όχι.
Η ΕΥΘΥΝΗ ανήκει ακόμα και στους ντόπιους παράγοντες που υποβαθμίζουν τον εαυτό τους έναντι του κάθε υπουργού και πηγαινοέρχονται στην Αθήνα να τον παρακαλέσουν να τηρήσει την υπόσχεσή του, ώστε να προλάβουν τις αντιδράσεις του κόσμου που μπορούν να εκφραστούν είτε με κινητοποιήσεις, είτε με μαύρισμα του κάθε Μαυρογιαλούρου (βλέπε κυβέρνηση).
ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΑΚΟΣ ΤΟΥ ΜΠΟΞ της κάθε κυβέρνησης που προσπαθεί να χωρέσει σε έναν σάκο πολλά απίδια, για να δημιουργήσει στο Πανελλήνιο καλή εικόνα, αφήνοντας ριγμένους όσους δεν έχουν φωνή να αντιδράσουν ή όσους θεωρεί δικούς της.
ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ οι όποιοι φιλοκυβερνητικοί εκπρόσωποι της Αργολίδας να εκτίθενται οι ίδιοι στον λαό, αντί της κυβέρνησης που τους αφήνει να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. Γιατί ακόμα και σήμερα, επικρατεί η λογική του περασμένου αιώνα, να υπάρχει δηλαδή αποτέλεσμα όταν κάποιος τοπικός παράγοντας μεσολαβεί για λογαριασμό του πολίτη. Και τελικά δεν «απολαμβάνει» ο πολίτης όσα δικαιούται. Φυσικά, δεν είναι έτοιμη ούτε η Νέα Δημοκρατία, ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ή το οποιοσδήποτε κοινοβουλευτικό κόμμα να καταργήσει αυτήν την λογική. Γιατί ζούμε ακόμα ως κράτος στον Μεσαίωνα.

Κατόπιν ενεργειών του Γιάννη, της Έλσας, του Βασίλη, ολέ… Αμ, πώς;

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ δημοσίως ότι ακόμα και σήμερα, στην Αργολίδα του 2009, έχει θέση και λειτουργεί το «κατόπιν ενεργειών μου». Όλοι όμως πασχίζουν να βρουν κάποιον να …ενεργήσει και όσοι …ενεργούν πασχίζουν να το διαφημίσουν και να το μεταφράσουν σε ψήφους. Γιατί η Ελλάδα, ακόμα και σήμερα είναι ένα μεγάλο «μπάχαλο» και τίποτα δεν λειτουργεί ως θα έπρεπε, ενώ τα αυτονόητα γίνονται δύσκολα και αξεπέραστα αν κάποιος δεν καταφέρει να ανοίξει την πόρτα του εκάστοτε υπουργού για να μπορέσει να παράγει έργο για το καλό του τόπου του. Αμ, πώς;
ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ το περιβόητο «κατόπιν ενεργειών μου» λειτούργησε και συνεχίζει να λειτουργεί περίτρανα.
ΕΙΔΑΜΕ ΤΟΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ Γιάννη Μανώλη να …«παραιτείται» και να αναστατώνει μια ολόκληρη κυβέρνηση. Και για να πάρει και Αργολικές διαστάσεις η απειλή παραίτησης, τον είδαμε να θυμάται τον Ανάβαλο μαζί με την απειλή του Καραμανλή από την Μπακογιάννη, ώστε να έχει και τοπικό ενδιαφέρον το …νταβαντούρι που έγινε. Αμ, πώς;
ΞΑΝΑΕΙΔΑΜΕ τον ίδιο βουλευτή προχθές, την Τρίτη, να πρωταγωνιστεί στο πρωτοσέλιδο της τοπικής εφημερίδας «Αργολίδα» - που τον υποστηρίζει το τελευταίο διάστημα - και να φέρεται ότι «Πιέζει για Ανάβαλο και Αποζημιώσεις» σε συνάντηση που είχε με τον αρμόδιο υπουργό. Αμ, πώς;
ΕΛΑ ΟΜΩΣ που ο Χατζηγάκης δεν θέλησε να χαλάσει και το χατίρι της Έλσας Παπαδημητρίου η οποία την ίδια ημέρα (με αριθμό πρωτοκόλλου από τη Βουλή παρακαλώ), έβγαζε ανακοίνωση και ενημέρωνε και τον ίδιο τον συνάδερφό της Γιάννη Μανώλη ότι κανόνισε συνάντηση με τον υπουργό για την επόμενη Δευτέρα, ώστε συζητήσουν όλοι μαζί για τα εσπεριδοειδή… Αμ, πώς;
ΣΙΓΑ ΟΜΩΣ ΜΗΠΩΣ ο υπουργός χάλαγε το χατίρι και του πρώην συναδέλφου του βουλευτή και νυν νομάρχη Βασίλη Σωτηρόπουλου, ο οποίος φρόντισε να προηγηθεί των υπολοίπων και από τις 11 Φεβρουαρίου συναντήθηκε ήδη μαζί του, για τον Ανάβαλο. Φυσικά με επανειλημμένα ηλεκτρονικά μηνύματα το γραφείο του νομάρχη, ενημέρωσε όλα τα τοπικά μέσα ενημέρωσης γι΄ αυτήν την συνάντηση. Αμ, πώς;
ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ και ο βουλευτής Γιάννης Μανιάτης που μπορεί να μην συναντήθηκε και να ήπιε καφέ με τον Χατζηγάκη – αφού είναι αντιπολιτευόμενος - αλλά από τις 9 Φεβρουαρίου έκανε ερώτηση για τον Ανάβαλο και φυσικά την δημοσιοποίησε εν όψει της συνάντησης των Ομάδων Παραγωγών που ακολουθούσε. Αμ, πώς;
Ο ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ όμως μέχρι εδώ και μη παρέκει κάνει τα χατίρια στους συνομιλητές του. Δηλαδή τους δέχεται και τους κερνάει καφέδες στο υπουργείο. Γιατί παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις που έχει δεχθεί, λύση δεν έδωσε ακόμα ούτε για τον Ανάβαλο, ούτε για τις αποζημιώσεις των αγροτών που σταμάτησαν γι΄ αυτόν ακριβώς τον λόγο το μπλόκο στον Ισθμό. Αμ, πώς;
ΕΤΣΙ ΤΟ «κατόπιν ενεργειών μου», δεν έφερε αποτέλεσμα μέχρι τώρα. Αν όμως ο Χατζηγάκης αλλάξει πλευρό στον ύπνο του και κάνει τα χατίρια (διεκδικήσεις) της Αργολίδας, τότε ποιός στην χάρη όλων αυτών που ενήργησαν να τον συναντήσουν και να τον πιέσουν… Ποιος τους «είδε και δεν τους φοβήθηκε», αφού θα φροντίσουν να διαλαλήσουν παντού την επιτυχία τους. Αμ, πώς;
ΚΑΙ ΑΝ Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ δεν γινόταν «κατόπιν ενεργειών τους», η Αργολίδα ούτε καν θα βρισκόταν στον χάρτη του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, ενώ ο Χατζηγάκης θα …έψαχνε να βρει την κουκίδα που της αντιστοιχεί.
ΟΛΕ… κατόπιν ενεργειών μου. Αμ, πώς;(*)

*Υ.Γ. Η φράση «αμ πώς» ανήκει στον αγαπημένο ηθοποιό του ασπρόμαυρου Ελληνικού Κινηματογράφου Κώστα Χατζηχρήστο

Κρίση στις τουριστικές επιχειρήσεις του Ναυπλίου

Λόγια του …αέρα η ενίσχυση του τοπικού Τύπου

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΝ οι εκλογές, ξαφνικά η Νέα Δημοκρατία θυμήθηκε τον επαρχιακό Τύπο και τον ρόλο που παίζει στην Περιφέρεια ή θυμήθηκε ότι τον έχει ανάγκη επειδή είναι ελεύθερος και μπαίνει σε πολλά περισσότερα σπίτια της Ελληνικής επαρχίας απ΄ ότι ο Αθηναϊκός Τύπος;
O ΠΕΡΙΒΟΗΤΟΣ νόμος 3548/2007, παρότι ψηφίστηκε από τον Μάρτιο του 2007 και υποτίθεται ότι θα εφαρμοζόταν από τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και από την πλευρά των εφημερίδων αλλά και από την πλευρά της πολιτείας, εφαρμόστηκε μονομερώς μόνο από τις εφημερίδες οι οποίες αύξησαν τα έξοδά τους τουλάχιστον κατά 50%, χωρίς όμως να λάβουν τις κρατικές δημοσιεύσεις που προβλέπονταν, ώστε να ισοσκελίσουν με τα έσοδα.
Η ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ που έγινε -γιατί περί μεθόδευσης πλέον μπορεί κανείς να μιλά, μετά από τόσον καιρό που εκκρεμεί η έκδοση της υπουργικής απόφασης για τις εφημερίδες που εντάχθηκαν στον νόμο 3548/2007-, φαίνεται ότι είχε στόχο την εξόντωση όσων δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στα αυξημένα έξοδα, με αποτέλεσμα να κλείσουν ή να κινδυνεύουν με λουκέτο.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ που πλησιάζουν οι εκλογές και βλέποντας η κυβέρνηση την «ζημιά» που ενδεχομένως να πάθει από τον επαρχιακό Τύπο, κάτι που παραδέχεται ο ίδιος ο υπουργός Εσωτερικών Προκόπης Παυλόπουλος (δήλωσή του: «ο ρόλος του Περιφερειακού Τύπου είναι εξαιρετικά σημαντικός σε μια εποχή που πρέπει να αναδεικνύονται τα προβλήματα της Περιφέρειας. Στόχος της κυβέρνησης είναι η περιφερειακή ανάπτυξη»), έρχεται η κυβέρνηση να δώσει …καραμέλες μέχρι να περάσουν οι εκλογές, ώστε να «εξαγοράσει» πίστωση χρόνου και να βάλει λουκέτο στον επαρχιακό Τύπο, αργότερα.
ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ λοιπόν η κυβέρνηση ότι θα ενισχύσει τον Περιφερειακό Τύπο, λες και οι τοπικές εφημερίδες είναι «ζητιάνοι» και ζητούν ψίχουλα για να επιβιώσουν. Αυτό που δεν έχει αντιληφθεί η Νέα Δημοκρατία είναι ότι ο νόμος 3548/2007, από την στιγμή που δεν εφαρμόζεται και από την πλευρά της πολιτείας, θα είναι μπούμερανγκ. Γιατί είναι κοροϊδία να εφαρμόζεται μονομερώς μια σκληρή νομοθεσία λόγω δήθεν της παραίτησης Ρουσσόπουλου. Τα περί ενίσχυσης του Περιφερειακού Τύπου που είπε ο Παυλόπουλος μετά την συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό, μάλλον είναι λόγια του αέρα – εν όψει εκλογών – τη στιγμή που υπάρχει το κακό προηγούμενο.

Οι σκουπιδότοποι συνεχίζουν να …ανθίζουν σκουπίδια

ΟΥΤΕ τα πρόστιμα, ούτε τίποτα δεν πτοεί τους δημάρχους που συνεχίζουν να λειτουργούν τις παράνομες χωματερές, ρυπαίνοντας και μολύνοντας έδαφος, νερό και αέρα σε όλη την Αργολίδα, παρότι είναι γνωστό εδώ και χρόνια πως από 1-1-2009, αν δεν κλείσουν και δεν αποκατασταθούν, θα επιβληθεί πρόστιμο από την Ευρωπαϊκή Ένωση ύψους 34.000 ευρώ ανά ημέρα, για κάθε χωματερή. Πρόστιμα που θα επιβληθούν τελικά αναδρομικά στους δήμους και θα επιβαρύνουν τους δημότες.
ΟΙ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟΙ σκουπιδότοποι αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Η κατάσταση που επικρατεί σ’ αυτούς είναι κυριολεκτικά εφιαλτική. Δυσοσμία, έντομα, πουλιά που τσιμπολογούν τα σκουπίδια, μόλυνση του υπεδάφους και του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα, τοξικές ουσίες στον αέρα, αισθητική υποβάθμιση και κίνδυνος πυρκαγιάς από την αυτανάφλεξη των σκουπιδιών.
ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10.000 ψάρια πεθαίνουν καθημερινά στη Μεσόγειο, εξαιτίας των σκουπιδιών που καταλήγουν στη θάλασσα. Εκατομμύρια πουλιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από τα πλαστικά που καταπίνουν. Μήπως και τα πουλιά που βρέθηκαν νεκρά στην Καραθώνα πέθαναν από τα σκουπίδια (;) – θα φανεί αυτό από την τοξικολογική εξέταση που γίνεται. Οι πυρκαγιές επίσης που έχουν σημειωθεί στους περισσότερους αν όχι σε όλους τους σκουπιδότοπους και συνεχίζουν να μαίνονται σχεδόν καθημερινά, πολλές φορές κατά το παρελθόν έχουν απειλήσει άμεσα τις γύρω δασικές εκτάσεις και ρυπαίνουν ανεξέλεγκτα το περιβάλλον με τοξικά αέρια και με διοξίνες.
Η ΑΡΓΟΛΙΔΑ εδώ και χρόνια αδυνατεί να δώσει μια αποδεκτή από όλους λύση στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων.
ΚΑΙ ΟΛΟΙ κάνουν την …πάπια για την κατάσταση που επικρατεί. Η Πυροσβεστική κανείς δεν γνωρίζει αν κάνει μηνυτήριες αναφορές κατά των δήμων και οι αιρετοί δεν φαίνεται να φοβούνται ούτε τα δικαστήρια, αφού σε πολλές περιπτώσεις έχουν αθωωθεί συνάδερφοί τους που κλήθηκαν να δώσουν εξηγήσεις.
ΕΤΣΙ ΟΙ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΟΠΟΙ συνεχίζουν να …ανθίζουν σκουπίδια σε όλο το νομό.

Οι αγρότες του καναπέ

ΣΥΝΕΤΟΙ ήταν οι αγρότες που επέμεναν να παραμείνει κλειστός ο Ισθμός, ή εκείνοι που αποφάσισαν να διαλυθεί το μπλόκο μετά τη συνάντηση με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, κάνοντας τον τελευταίο ευτυχισμένο;
Η ΓΚΡΙΝΙΑ μεταξύ των συνδικαλιστών αγροτών που μεταφέρθηκε ήδη στα καφενεία των χωριών του κάμπου, δυστυχώς δεν οδηγεί πουθενά. Ούτε η τακτική των αγροτών του καναπέ, που διαμαρτύρονται συνεχώς, αλλά όταν πρόκειται να διεκδικήσουν δυναμικά, κάθονται στο σπίτι μπροστά στις τηλεοράσεις τους και παρακολουθούν τις εξελίξεις.
ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ, για μια ακόμα φορά σε ό,τι αφορά τις αγροτικές διεκδικήσεις. Γκρίνια, μουρμούρα, φράσεις του στιλ «ο αγρότης πέθανε», και «θα πεθάνουμε στην ψάθα», αλλά και συμβιβασμός από την άλλη στο αποκορύφωμα…
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΕΣ οι φράσεις του Παναγιώτη Πεβερέτου ότι «από τους μανταρινοπαραγωγούς συμφώνησαν όλοι να έρθουν στον Ισθμό, αλλά δεν εμφανίστηκε ούτε ένας», ούτε του Νίκου Αγγέλου ότι «οι Ενώσεις είχαν μεθοδεύσει να διαλύσουν το μπλόκο».
ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ δηλώσεις, που όμως έχουν μια κοινή συνισταμένη: Ο αγροτικός κόσμος της Αργολίδας δεν μπορεί ή δεν θέλει να διεκδικήσει αυτά που θεωρεί ότι δικαιούται και επιθυμεί.
ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ πρέπει να τις αναζητήσει ο ίδιος ο αγροτικός κλάδος, που βολεύεται ακόμα με επιδοτήσεις, αλλά που καθημερινά φθίνει και εξαφανίζεται.

Οι αιρετοί και ο πολίτης

Η ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ενός φίλου αναγνώστη, που δεν ασχολείται ιδιαίτερα με τα κοινά, ήταν εύστοχη και γεμάτη απορίες:
- «Έχουμε προεκλογική περίοδο για δημοτικές εκλογές;»
- Φυσικά όχι, είναι η απάντηση. Όμως στο Ναύπλιο, κάτι συμβαίνει που οδηγεί όλους εμπλεκόμενους με τα δημοτικά, σε αυτή την κατεύθυνση.
Η ΔΗΛΩΣΗ Αναγνωσταρά το βράδυ της εκλογής του στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, ότι δεν θα ξαναθέσει υποψηφιότητα δημάρχου, προφανώς δημιούργησε αυτό το κλίμα. Και αντί η αντιπολίτευση και οι φέροντες ως υποψήφιοι δήμαρχοι να ελέγχουν και να πιέζουν τη δημοτική αρχή για να παράγει έργο ώστε να μην πάνε χαμένα για την πόλη τέσσερα ολόκληρα χρόνια, αναλώνονται σε εντυπωσιακές αλλά λαθεμένες κινήσεις προβολής τους, που δεν ωφελούν σε τίποτα.
ΣΕ ΛΙΓΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ συμβαίνει αυτό που γίνεται στο Ναύπλιο. Τελικά φαίνεται ότι οι αυτοδιοικητικοί πασχίζουν για την εξουσία, όσο και οι πολιτικοί. Και ίσως περισσότερο, μιας και ο δήμος αποτελεί ένα σκαλοπάτι για την περαιτέρω ανέλιξή τους.
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΟΥΣ, παρασύρεται και ο Τύπος κάνοντας τους τα χατίρια. Όμως δεν συμβαίνει το ίδιο με τον πολίτη που θέλει να αλλάξει όψη η γειτονιά του, να μαζεύονται τα σκουπίδια του, να καθαρίζεται το πάρκο που παίζει το παιδί του, να ανάβουν τα φώτα στο δρόμο έξω από το σπίτι του, να πίνει καθαρό νερό, να κολυμπάει σε καθαρές θάλασσες και ό,τι άλλο απαιτεί και δικαιούται από τον δήμο του να το απολαμβάνει.
ΟΤΑΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ οι αιρετοί τί επιθυμεί ο πολίτης που τους ψηφίζει, τότε και οι δήμοι θα λειτουργήσουν καλύτερα.