Οι αγρότες του καναπέ

ΣΥΝΕΤΟΙ ήταν οι αγρότες που επέμεναν να παραμείνει κλειστός ο Ισθμός, ή εκείνοι που αποφάσισαν να διαλυθεί το μπλόκο μετά τη συνάντηση με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, κάνοντας τον τελευταίο ευτυχισμένο;
Η ΓΚΡΙΝΙΑ μεταξύ των συνδικαλιστών αγροτών που μεταφέρθηκε ήδη στα καφενεία των χωριών του κάμπου, δυστυχώς δεν οδηγεί πουθενά. Ούτε η τακτική των αγροτών του καναπέ, που διαμαρτύρονται συνεχώς, αλλά όταν πρόκειται να διεκδικήσουν δυναμικά, κάθονται στο σπίτι μπροστά στις τηλεοράσεις τους και παρακολουθούν τις εξελίξεις.
ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ, για μια ακόμα φορά σε ό,τι αφορά τις αγροτικές διεκδικήσεις. Γκρίνια, μουρμούρα, φράσεις του στιλ «ο αγρότης πέθανε», και «θα πεθάνουμε στην ψάθα», αλλά και συμβιβασμός από την άλλη στο αποκορύφωμα…
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΕΣ οι φράσεις του Παναγιώτη Πεβερέτου ότι «από τους μανταρινοπαραγωγούς συμφώνησαν όλοι να έρθουν στον Ισθμό, αλλά δεν εμφανίστηκε ούτε ένας», ούτε του Νίκου Αγγέλου ότι «οι Ενώσεις είχαν μεθοδεύσει να διαλύσουν το μπλόκο».
ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΡΟΥΟΜΕΝΕΣ δηλώσεις, που όμως έχουν μια κοινή συνισταμένη: Ο αγροτικός κόσμος της Αργολίδας δεν μπορεί ή δεν θέλει να διεκδικήσει αυτά που θεωρεί ότι δικαιούται και επιθυμεί.
ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ πρέπει να τις αναζητήσει ο ίδιος ο αγροτικός κλάδος, που βολεύεται ακόμα με επιδοτήσεις, αλλά που καθημερινά φθίνει και εξαφανίζεται.

Οι αιρετοί και ο πολίτης

Η ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ενός φίλου αναγνώστη, που δεν ασχολείται ιδιαίτερα με τα κοινά, ήταν εύστοχη και γεμάτη απορίες:
- «Έχουμε προεκλογική περίοδο για δημοτικές εκλογές;»
- Φυσικά όχι, είναι η απάντηση. Όμως στο Ναύπλιο, κάτι συμβαίνει που οδηγεί όλους εμπλεκόμενους με τα δημοτικά, σε αυτή την κατεύθυνση.
Η ΔΗΛΩΣΗ Αναγνωσταρά το βράδυ της εκλογής του στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, ότι δεν θα ξαναθέσει υποψηφιότητα δημάρχου, προφανώς δημιούργησε αυτό το κλίμα. Και αντί η αντιπολίτευση και οι φέροντες ως υποψήφιοι δήμαρχοι να ελέγχουν και να πιέζουν τη δημοτική αρχή για να παράγει έργο ώστε να μην πάνε χαμένα για την πόλη τέσσερα ολόκληρα χρόνια, αναλώνονται σε εντυπωσιακές αλλά λαθεμένες κινήσεις προβολής τους, που δεν ωφελούν σε τίποτα.
ΣΕ ΛΙΓΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ συμβαίνει αυτό που γίνεται στο Ναύπλιο. Τελικά φαίνεται ότι οι αυτοδιοικητικοί πασχίζουν για την εξουσία, όσο και οι πολιτικοί. Και ίσως περισσότερο, μιας και ο δήμος αποτελεί ένα σκαλοπάτι για την περαιτέρω ανέλιξή τους.
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΟΥΣ, παρασύρεται και ο Τύπος κάνοντας τους τα χατίρια. Όμως δεν συμβαίνει το ίδιο με τον πολίτη που θέλει να αλλάξει όψη η γειτονιά του, να μαζεύονται τα σκουπίδια του, να καθαρίζεται το πάρκο που παίζει το παιδί του, να ανάβουν τα φώτα στο δρόμο έξω από το σπίτι του, να πίνει καθαρό νερό, να κολυμπάει σε καθαρές θάλασσες και ό,τι άλλο απαιτεί και δικαιούται από τον δήμο του να το απολαμβάνει.
ΟΤΑΝ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ οι αιρετοί τί επιθυμεί ο πολίτης που τους ψηφίζει, τότε και οι δήμοι θα λειτουργήσουν καλύτερα.

Το ρουσφέτι πέθανε, ζήτω το ρουσφέτι

ΜΙΑ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ανέτειλε και το «κατόπιν ενεργειών μου» από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, καλά κρατεί. Η επιλογή με γεωγραφικά κριτήρια του νέου κυβερνητικού σχήματος, που προέκυψε από τον ανασχηματισμό, αυτό δείχνει. Περιοχές που είναι δεδομένες για τη Νέα Δημοκρατία - όπως η Αργολίδα - δεν συμπεριελήφθησαν στον χάρτη, ενώ περιοχές στις οποίες αντιμετωπίζει προβλήματα το κυβερνών κόμμα, έτυχαν υπουργοποίησης των βουλευτών τους.
ΓΙΑΤΙ; ΜΑ για να εξυπηρετήσουν και να αντλήσουν αντίστοιχα ψήφους. Αυτό προκύπτει άλλωστε και από τις δηλώσεις του κυβερνητικού βουλευτή Γιάννη Μανώλη, στη συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα στον «α». Λέει ο Μανώλης ότι «η θέση του υπουργού, θα μπορούσε να βοηθούσε την περιοχή μου περισσότερο» και ότι αυτό «θα ήταν μία ανταμοιβή στην περιοχή που δίνει μεγάλα ποσοστά στη Νέα Δημοκρατία».
ΠΩΣ ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΙ τα παραπάνω; Μα φυσικά, ένας υπουργός θα μπορούσε να μεροληπτήσει υπέρ του τόπου του και φυσικά θα περιμένει το αντάλλαγμα στις εκλογές. Έτσι θα είναι κερδισμένος και ο υπουργοποιηθείς υπουργός και το κόμμα του. ΕΠΟΜΕΝΩΣ, σε έναν νομό - όπως η Αργολίδα - που λίγο πολύ είναι δεδομένη η υπερψήφιση της Νέας Δημοκρατίας και δεν υπάρχει πρόβλημα, με αυτήν την λογική, δεν χρειάζονται ούτε έργα, ούτε υπουργοί. Αντίθετα, εκεί που υπάρχει πρόβλημα, ο πρωθυπουργός θεωρεί ότι θα το λύσει με τα ρουσφέτια, είτε σε επίπεδο ψηφοφόρων, είτε σε επίπεδο δημοσίων έργων, εις βάρος φυσικά των υπολοίπων νομών.
ΤΟ ΡΟΥΣΦΕΤΙ πέθανε, ζήτω το ρουσφέτι.

Συνέντευξη: Ο Μανώλης απειλεί με αποκαλύψεις για τον Ανάβαλο και θεωρεί ότι η υπουργοποίηση Σαμαρά δεν καλύπτει γεωγραφικά την Αργολίδα

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς είδατε τον ανασχηματισμό;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι αλλαγές που έγιναν ήταν κυρίως στο οικονομικό επιτελείο. Θα μπορούσα να πω ότι είμαι δικαιωμένος, με την έννοια ότι τον τελευταίο χρόνο είχα διαφωνήσει με τις πολιτικές του οικονομικού επιτελείου και με τον κο Αλογοσκούφη και με με τον κο Φώλια. Είχα βγει τότε που ήταν πανίσχυροι και είχα ζητήσει διαφορετικές πολιτικές αναφορικά με τα κοινωνικά μέτρα για τους αγρότες, τους συνταξιούχους, τους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους. Θυμάστε ότι είχα διαφωνήσει τότε με την κατάργηση του αφορολογήτου για τους μικρομεσαίους. Σήμερα, έρχεται ο πρωθυπουργός και με δικαιώνει σε ένα βαθμό, αλλάζοντας αυτούς τους υπουργούς.
Το θέμα όμως δεν είναι τα πρόσωπα. Δεν θεωρώ ότι τα πρόσωπα, είναι το πρωτεύον. Το πρώτο είναι οι πολιτικές. Εκείνο που εγώ περιμένω τουλάχιστον, είναι η αλλαγή στις πολιτικές και στροφή προς την κοινωνία. Να είμαστε πιο κοντά σε αυτούς που μας έχουν πραγματικά ανάγκη. Αν αυτό γίνει πράξη, εγώ πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία θα ξαναπεράσει μπροστά. Μένει το χρονικό διάστημα να αποδειχθεί, αν θα γίνει αυτό ή όχι. Αν δεν γίνει, εγώ θα εξακολουθήσω να έχω την ίδια άποψη, την ίδια προσέγγιση. Βεβαίως η θέση του υπουργού, θα μπορούσε να βοηθούσε την περιοχή μου περισσότερο. Αυτές όμως είναι επιλογές που δεν τις κάνω εγώ, τις κάνει ο πρωθυπουργός. Προσωπικά, δεν έχω καμία πικρία, γιατί το θέμα δεν είναι προσωπικό. Βουλευτής δεν γίνεται κάποιος με αυτοσκοπό να γίνει υπουργός. Αυτοσκοπός είναι ο βουλευτής να υπηρετήσει την παράταξή του και τους πολίτες. Τώρα αυτό αν γινόταν για την περιοχή μας, αυτό θα ήταν μία ανταμοιβή στην περιοχή που δίνει και μεγάλα ποσοστά στη Νέα Δημοκρατία.
Επελέγη να μπουν υπουργοί από περιοχές που έχει προβλήματα η Νέα Δημοκρατία, η παράταξη. Δεν ξέρω πόσο σωστό είναι αυτό. Αυτό θα αποδειχθεί στο μέλλον.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Απ΄ ότι φαίνεται, ο ανασχηματισμός έγινε με γεωγραφικά κριτήρια. Θεωρείτε ότι καλύπτεται η κυβέρνηση γεωγραφικά για την Αργολίδα με την υπουργοποίηση Σαμαρά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κοιτάξτε, ο Αντώνης είναι μισός από την Αργολίδα, οφείλουμε να το πούμε. Αλλά δεν νομίζω ότι το κριτήριο ήταν ότι ο Αντώνης καλύπτει τις δύο περιοχές. Ο Αντώνης μπήκε γιατί είναι μια μεγάλη προσωπικότητα, ένας πολιτικός που θα παίξει και στο μέλλον μεγάλο ρόλο στην πολιτική. Είναι φίλος, είναι βέβαιο ότι θα βοηθήσει την περιοχή μας, αλλά δεν νομίζω ότι το κριτήριο ήταν να καλύψει και το νομό μας.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Επομένως η Αργολίδα μένει εκτός; Δεν ενδιαφέρει την κυβέρνηση; Θεωρείται ως δεδομένη η Αργολίδα, επειδή είναι δεξιός νόμος;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το κριτήριο ήταν εκεί που υπήρχαν προβλήματα. Ούτε στη Σπάρτη, ούτε στην Αργολίδα, ούτε στη Χαλκιδική, σε νομούς δηλαδή που η Νέα Δημοκρατία έχει μεγάλα ποσοστά δεν υπουργοποιήθηκαν βουλευτές. Που σημαίνει, ότι εκείνο που ενέπνευσε περισσότερο ήταν αυτό, που κατά την άποψή μου δεν ήταν και το πιο σωστό. Καμία φορά πρέπει να ανταμείβεις αυτούς που σε τιμούν με την ψήφο τους και όχι με έμμεσο τρόπο ουσιαστικά να τους τιμωρήσεις. Αυτό δεν έχει να κάνει με το πρόσωπο του. Δεν νοιώθω πικραμένος, δεν το δήλωσα ποτέ. Θα θεωρούσα πιο δύσκολο για μένα να είμαι υπουργός και να μην μπορώ να πω την άποψή μου.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Φαντάζομαι όμως ότι δεν ήταν κάτι το οποίο δεν θα το επιθυμούσατε. Τουλάχιστον οι πολιτικοί σας φίλοι, πάντοτε διέρρεαν προς τα έξω ότι στον επόμενο ανασχηματισμό, θα είναι υπουργός ο Μανώλης.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σε προσωπικό επίπεδο, δεν με ενδιέφερε. Σας το λέω. Μπορεί να ήταν και χειρότερα τα πράγματα για μένα, σε προσωπικό επίπεδο. Με την έννοια ότι θα ήμουν στην κυβέρνηση και αν δεν αλλάξει η οικονομική πολιτική, καταλαβαίνετε ότι θα ήμουν σε πολύ δύσκολη θέση. Αυτό είναι δεδομένο.
Πάνω απ όλα βάζω το να λέω την άποψή μου και να χτυπώ καμπανάκια, όπως έχω χτυπήσει επανειλημμένα στην κυβέρνηση και στην παράταξη και έχω δυστυχώς από τα πράγματα δικαιωθεί. ΕΡΩΤΗΣΗ: Τελικά δηλαδή, δεν θεωρείτε ότι ενοχληθήκατε από την μη επιλογή του προσώπου σας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Καθόλου, καθόλου. Σε προσωπικό επίπεδο καθόλου. Θα σας έλεγα ότι με ενόχλησε και σε έναν βαθμό νοιώθω ενοχλημένος για το νομό, για την περιοχή. Όχι τώρα, πολλά χρόνια, που για μια ακόμα φορά μένει εκτός. Αλλά αυτό είναι ευθύνη άλλων, δεν είναι δική μου. Εγώ θα υπηρετώ το νομό στο βαθμό που μπορώ, με βάση τις δυνατότητες που έχω. Και να μην είμαι υπουργός, ξέρετε δίνω μάχες για μεγάλα έργα, όπως για το νερό, παραδείγματος χάριν, και μάλιστα κάτω από αντίξοες συνθήκες.
Την ώρα που έχουμε πάρει την πολιτική απόφαση, λίγο πριν την υπογραφή, θα έπρεπε να προσθέσουμε τις δυνάμεις μας στο νομό, πέρα από τα κόμματα, για να ολοκληρώσουμε το έργο. Δυστυχώς έχω αντιληφθεί και το έχω βρει μπροστά μου, παρεμβάσεις από τον χώρο το δικό μας τον Νεοδημοκρατικό, σε μια εμμονή για άλλη λύση.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Να μιλήσουμε συγκεκριμένα. Δεν λύνεται το πρόβλημα του Αναβάλου; Τι ακριβώς συμβαίνει;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Λύνεται το πρόβλημα του Αναβάλου, βρίσκεται στην τελική φάση. Μετά τον ανασχηματισμό είχα επαφές και με τον γενικό γραμματέα και μίλησα με τον υπουργό τηλεφωνικά. Δώσαμε ραντεβού μετά τις 20 Ιανουαρίου, για να ολοκληρώσουμε το τελικό στάδιο. Του ζήτησα να κατεβεί στην Αργολίδα, με την υπογραφή της ένταξης.
Παρ όλα αυτά διαπιστώνω να υπάρχουν προβληματισμοί, δήθεν αν ο μηχανικός κάνει καλά τη δουλειά του, ότι δεν είναι καλός, άρα δεν προχωράει το έργο και μήπως θα πρέπει να σκεφθούμε άλλες λύσεις.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Να μη μασάμε τα λόγια μας. Αυτοί οι προβληματισμοί οδηγούν προς την κατεύθυνση να μην γίνει το έργο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό σε καμία περίπτωση. Απλά αυτά δείχνουν τη νοοτροπία μερικών ανθρώπων που αντί να προσθέσουν τις δυνάμεις τους για να ολοκληρώσουμε το έργο, εμμένουν στις απόψεις που είχαν κάποτε, πριν από την εξαγγελία του έργου. Αυτό είναι λάθος. Δεν βοηθάει τον τόπο. Μάλιστα το λέω προς την κυβέρνηση, ότι έτσι και παρατηρηθεί η παραμικρή καθυστέρηση για αυτό το θέμα, θα χυθεί αίμα. Εγώ λέω ό,τι νιώθω κι αν κάποιοι νομίζουν ότι θα συνεχίσουν τις παρεμβάσεις τους, θα χυθεί αίμα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ακόμα και εσωκομματικά θα χυθεί αίμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ακόμα και εσωκομματικά. Πάνω από τα εσωκομματικά, πάνω από τα κόμματα, είναι ένα έργο της περιοχής, που το περίμενε 30-40 χρόνια. Όποιος τολμήσει να δημιουργήσει εμπόδια, θα καταγγελθεί ονομαστικά στο λαό της Αργολίδας και ο λαός θα αποφασίσει. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Είμαστε στο τελικό στάδιο. Και ξέρω τι λέω.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Επειδή πλησιάζουμε σε εκλογές, ο Γιάννης Μανώλης θα είναι υποψήφιος στην Αργολίδα ή στην Αθήνα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα εξαρτηθεί από το αν ο Μανώλης θα εξακολουθεί να ασχολείται με την πολιτική και από τις εξελίξεις σε αυτά που σας έλεγα προηγουμένως. Δεν δέχομαι και δεν θα δεχθώ ποτέ ο νομός να μείνει πίσω. Αν υπάρξει τέτοιο ενδεχόμενο, τότε είναι πιθανόν να έχω μια άλλη στάση απέναντι στην πολιτική.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Και απέναντι στο κόμμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αν είναι να επιλέξω ανάμεσα σε κάτι που περιμένει ο νομός 40 χρόνια και στο κόμμα, θα επιλέξω αυτό που περιμένει ο νομός 40 χρόνια. Καθαρά και ξάστερα. Δεν θέλω να φοβίσω τον κόσμο. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι πάμε εκεί. Ίσα - ίσα. Και η διαβεβαίωση του υπουργού ήταν αντίθετη. Όμως ξέρω ότι υπάρχουν παρεμβάσεις. Ξέρω ότι κάποιοι δεν είδαν με καλό μάτι αυτή τη λύση. Ξέρω ότι κάποιοι υπουργοί που σήμερα έχουν φύγει, είχαν δώσει το πράσινο φως της άλλης λύσης και από τον φόβο της καταγγελίας έκαναν πίσω.
Και θέλω ένα τελευταίο να σας πω, να γραφτεί. Να ευχαριστήσω τον πρώην υπουργό τον κο Κοντό, τον οποίο πρέπει να τον ευγνωμονεί η Αργολίδα. Έζησα από πολύ κοντά τις μάχες που έδωσε και τις δώσαμε μαζί απέναντι σε άλλες απόψεις και σε άλλες λογικές. Μπορεί να έφυγε για άλλους λόγους, αλλά θα ήταν αδικία να μην πούμε αυτό που πρέπει απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Να ελπίσω ότι και η υπογραφή του, συνεχίζει να βρίσκεται σε ισχύ για τον Ανάβαλο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας είπα, ναι. Μίλησα και με τον υπουργό. Απλά ήθελα να δώσω ένα μήνυμα, να σταματήσουν οι παράπλευρες παρεμβάσεις. Δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Σας το λέω και καλό είναι να το καταλάβουν κι αυτοί που παρεμβαίνουν. Γιατί στο επόμενο διάστημα θα βγω να πω και ονόματα και θα πω και συγκεκριμένα πράγματα.

Ελληναράδες Ναυπλιώτες, τα σκουπίδια σας

ΠΑΡ΄ ΟΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ τα «χοντρά» πρόστιμα από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τα σκουπίδια και ο Δήμος Ναυπλίου - όπως και οι περισσότεροι άλλωστε δήμοι - φαίνεται ότι θα βάλει το χέρι στις τσέπες μας για να πληρώσει τη …νύφη, ξεκινά με καθυστέρηση και η εφαρμογή του Κανονισμού Καθαριότητας, που μέχρι τώρα έμενε στα χαρτιά.
ΕΙΤΕ ΓΙΝΟΝΤΑΙ λοιπόν, είτε όχι, φιλότιμες προσπάθειες για μια καθαρή πόλη (αναφέρομαι βέβαια στον αστικό ιστό και όχι στον φλεγόμενο σκουπιδότοπο της Καραθώνας), οι Ελληναράδες Ναυπλιώτες «τρώγονται» να πληρώσουν πρόστιμα για να συμμορφωθούν στοιχειωδώς με τους βασικούς κανόνες που επιβάλλει η συνύπαρξη όλων μας στην κοινωνία.
ΠΕΤΟΥΝ ΟΠΟΥ λάχει τα σκουπίδια τους, ότι ώρα γουστάρουν, με όποια συσκευασία αυτοί επιθυμούν, χωρίς να παρουσιάζουν καμιά ατομική υπευθυνότητα (προφανώς μιμούμενοι την απουσία υπευθυνότητας του ίδιου του δήμου που επιτρέπει στην κατ΄ εξοχήν τουριστική παραλία του, την Καραθώνα, να λειτουργεί βρομερός σκουπιδότοπος).
ΕΠΕΙΔΗ όμως σε αυτή την πόλη, υπάρχουν πολίτες που θέλουν να σέβονται τον εαυτό τους και τους άλλους, ας αρχίσει επιτέλους να εφαρμόζεται ο Κανονισμός Καθαριότητας που ψηφίστηκε τον Αύγουστο και ας πέσουν τα πρώτα πρόστιμα σε ιδιώτες και επαγγελματίες που ρίχνουν τα σκουπίδια τους όπου λάχει, βρωμίζοντας όλο το Ναύπλιο.
ΤΟ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ο κανονισμός καθαριότητας τυπωμένος σε ένα ενημερωτικό φυλλάδιο και να τον γράφουν όλοι στα παλιά τους τα παπούτσια, δεν ωφελεί σε τίποτα. Καλύτερα να μην σπαταλούσαν το χρόνο τους οι δημοτικοί σύμβουλοι, για να τον ψηφίσουν.

Όταν οι Αστυνομικοί γίνονται μπάτσοι, γουρούνια και δολοφόνοι

ΤΑ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΙΑ δάκρυα που τρέχουν αυτές τις μέρες από κυβερνητικούς και μη, για την δολοφονία του 16χρονου μαθητή στα Εξάρχεια, για το αθώο αίμα που χύθηκε άδικα στους δρόμους, δεν μπαλώνουν τις θανατηφόρες πληγές που άνοιξε για μια ακόμα φορά η Ελληνική αστυνομία.
ΤΕΛΙΚΑ, όσα χρόνια κι αν περάσουν, οι μπάτσοι δεν αλλάζουν. Η Αστυνομία που σέβεται τα δικαιώματα του πολίτη και τον προστατεύει, μόνο στα χαρτιά βρίσκεται και στα άρθρα του Συντάγματος (μπάτσοι δεν είναι βέβαια όλοι οι αστυνομικοί – υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις).
ΠΑΡ΄ ΟΤΙ ΜΕΣΑ στο Αστυνομικό σώμα τα τελευταία χρόνια, μπήκαν και υπηρετούν νέα παιδιά, που έζησαν στην εφηβεία τους την δολοφονία του Καλτεζά και άλλα ανάλογα περιστατικά που αμαυρώνουν την ιστορία του νεώτερου Ελληνικού κράτους, βλέπουμε και αυτοί να έχουν αποκτήσει και να υιοθετήσει τη νοοτροπία των παλαιότερων αστυνομικών, και να έχουν μετατραπεί κι αυτοί από αστυνομικούς σε μπάτσους.
Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ στο μεγαλείο του, μέσα στη σύγχρονη Δημοκρατία της σύγχρονης Ελλάδας. Οι σύγχρονοι «Ράμπο» που σηκώνουν το όπλο που τους έδωσε η πολιτεία για να προστατεύσουν τον πολίτη και πυροβολούν εναντίον του ίδιου του πολίτη.
Η ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ και η ασυδοσία των αστυνομικών με την ανοχή του κράτους, δεν πρόκειται να σταματήσει τον μακρύ κατάλογο των θυμάτων της μεταπολίτευσης που προκαλεί η αστυνομική βία και η καταστολή που εφαρμόζεται από ανεγκέφαλους οι οποίοι δεν σέβονται τον ίδιο τους τον εργοδότη: δηλαδή τον πολίτη.
ΚΑΙ ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ αυτές τις ημέρες επιχειρήσουν να πάρουν την σκυτάλη από τα πραγματικά γεγονότα και αν προσπαθήσουν να τα εκμεταλλευτούν για το δικό τους όφελος και για την προβολή τους -όπως δείχνει η πρόσφατη ιστορία-, αποτέλεσμα δεν θα επέλθει. Μόνο με μια ριζική αναδιοργάνωση της αστυνομίας και με την παραδειγματική και πραγματική τιμωρία των υπευθύνων του θανάσιμου τραυματισμού του 16χρονου μαθητή, ίσως να ηρεμήσουν κάπως τα πνεύματα.

Η εγκύκλιος των εφημερίδων

ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ του Θόδωρου Ρουσόπουλου, φαίνεται ότι βαδίζει και ο διάδοχός του στην Γενική Γραμματεία Τύπου Προκόπης Παυλόπουλος, καθυστερώντας να εκδώσει την εγκύκλιο με τις εφημερίδες που δικαιούται κρατικών δημοσιεύσεων. Μέχρι τη Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου τουλάχιστον που γράφτηκε το παρόν σημείωμα, δεν είχε εκδοθεί η νέα εγκύκλιος, άσχετα αν δεκάδες επιχειρήσεις που εκδίδουν εφημερίδες προσαρμόστηκαν στον καινούργιο νόμο, αυξάνοντας τα έξοδά τους σε μεγάλο ποσοστό από 50% έως 70%, χωρίς να αυξήσουν παράλληλα τα έσοδα.
ΚΑΙ ΑΝΤΙ η Ένωσή Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου κι άλλοι συνδικαλιστικοί φορείς των ιδιοκτητών εφημερίδων να πιέσουν για την εφαρμογή του νόμου και να ζητήσουν εξηγήσεις για την καθυστέρηση εφαρμογής του, η οποία έχει επιφέρει μεγάλες αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις σε αυτούς τους συμμορφώθηκαν στις διατάξεις του, έρχεται τώρα να ζητήσει την απόσυρσή του.
ΠΛΗΡΗΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ δηλαδή για τα μέλη που περιμένουν εδώ και ενάμιση χρόνο την έκδοση της εγκυκλίου, ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν νομότυπα και να «βγάλουν τα σπασμένα».
ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ ότι ο συνδικαλιστικός φορέας διαφώνησε από την πρώτη στιγμή με αυτό το νόμο, αλλά είναι παράλληλα γεγονός ότι ανήκει στη σφαίρα του παραλόγου το - κατά ενάμιση χρόνο μετά την ψήφιση του - αίτημα για απόσυρση του νόμου αυτού.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ η προχειρότητα αντιμετώπισης τέτοιων σοβαρών ζητημάτων που έχουν σχέση με την βιωσιμότητα δεκάδων επιχειρήσεων, τόσο από την πλευρά της κυβέρνησης, όσο και από την πλευρά των συνδικαλιστικών φορέων, δεν φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Και οι όποιες προσπάθειες γίνονται πέφτουν στο κενό.

Ο παραμελημένος ΟΠΑΝΑΑΡ

ΜΕ ΤΗΝ τέως αντιπρόεδρο του Οργανισμού Πολιτισμού και Αθλητισμού Αργολίδας κα Μαρία Γκούμα, έχουμε διαφωνήσει επανειλημμένως και σε προσωπικό και σε δημόσιο επίπεδο, για τον τρόπο που λειτουργούσε επί ημερών της ο ΟΠΑΝΑΑΡ, στον τομέα που την αφορούσε. Φαίνεται όμως ότι οι διαφωνίες αυτές προέρχονταν λόγω της θέσης που κατείχε η κα Γκούμα, η οποία δεν της επέτρεπε προφανώς να μιλήσει για τις βαθύτερες σκέψεις της και τα σχέδιά της που δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν. Και προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ αυτός πρωτοδημιουργήθηκε για να παράγει πολιτισμό και δευτερευόντως για να προάγει τον αθλητισμό. Όμως στην πορεία συνέβη το αντίθετο τα τελευταία χρόνια, με την ανοχή όλων παρ΄ ότι ο νόμος αυτός έχει τη γνωστή ιδιαιτερότητα έναντι των περισσότερων άλλων: τους αμέτρητους αρχαιολογικούς χώρους και την ιστορία με το πολιτιστικό υπόβαθρο που τον βαραίνει.

ΟΠΩΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ σήμερα ο «α», η κα Γκούμα έχει παραιτηθεί από τη θέση της εδώ και τέσσερις μήνες - προφανώς για τους παραπάνω λόγους που την «έπνιγαν» και δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να μιλήσει δημοσίως. Όμως κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να αναπληρώσει το έργο που με δυσκολία προσπαθούσε να παράγει στο πολιτιστικό σκέλος του ΟΠΑΝΑΑΡ, η πρώην αντιπρόεδρος. Έτσι ο τομέας αυτός παραμένει ανενεργός και ο όποιος σχεδιασμός είχε γίνει, μένει στα χαρτιά και στις σκέψεις της πρώην αντιπροέδρου, που προφανώς εμποδίστηκε να τον υλοποιήσει. Κάτι ανάλογο συνέβη πριν από την παραίτηση Γκούμα και με την παραίτηση Πανοβράκου.

Ο ΟΠΑΝΑΑΡ έτσι, παραμένει το παραμελημένο παιδί της Νομαρχίας σήμερα. Μικρές επιχορηγήσεις, έλλειψη διεκδίκησης από την κεντρική εξουσία, έλλειψη φαντασίας και οράματος, οδηγούν σιγά - σιγά στην διάλυση του. Αυτό ας το αντιληφθούν οι επιτελείς της Νομαρχίας και ας κατανοήσουν ότι παρά τις δυσκολίες, αν ο Οργανισμός λειτουργήσει δίδοντας βαρύτητα στον πολιτισμό, κερδισμένος θα βγει όλος ο νομός.

Το τσουνάμι της φτώχειας στην Αργολίδα

«ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΟ ΦΤΩΧΕΙΑ αναφερόμαστε γενικά στην οικονομική εκείνη κατάσταση, που χαρακτηρίζεται από έλλειψη επαρκών πόρων για την ικανοποίηση βασικών ανθρωπίνων αναγκών, όπου η έννοια των βασικών αναγκών μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο και από χώρα σε χώρα», σύμφωνα με τη διακήρυξη του Μοντεβιδέου για δράση ενάντια στη φτώχεια.

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ωστόσο και οι διεθνείς οργανισμοί εξακολουθούν να αθετούν τις υποσχέσεις τους για την καταπολέμηση της φτώχειας.

ΤΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ της φτώχειας, αρχίζει να αγγίζει το τελευταίο διάστημα και την Αργολίδα. Εικόνες με ανθρώπους που ψάχνουν την τροφή τους στους κάδους απορριμμάτων, κάποτε έμοιαζαν μακρινές. Όμως τέτοιες εικόνες συναντάμε καθημερινά πλέον και στην περιοχή μας.

Η ΑΥΞΗΣΗ στις τιμές των προϊόντων, η ανεργία και η οικονομική κρίση, οι χαμηλοί μισθοί, τα χρέη από δανεισμό, αυξάνουν καθημερινά τον αριθμό των ανθρώπων που πεινάνε.

Η ΚΡΙΣΗ αρχίζει να «χτυπά» ακόμα και άλλοτε εύπορους συμπολίτες μας που έχουν φτάσει σε αδιέξοδο και δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν πλέον στις καθημερινές πρώτες ανάγκες διαβίωσης. Χρήμα παράλληλα δεν κινείται στην αγορά και το τσουνάμι αυτό μεγαλώνει αγγίζοντας σχεδόν όλους.

Η ΦΤΩΧΕΙΑ πλέον παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις. Οι εικόνες που προκαλούν σοκ πληθαίνουν και η πολιτεία παραμένει θεατής. Ως πότε;

Πόσες γούβες θα έκλειναν με 53.000 ευρώ;

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ορθώς έκρινε να αποζημιωθεί από τον δήμο Ναυπλίου ο νεαρός οδηγός που τραυματίστηκε βαριά στο ατύχημα που υπέστη. Με υπαιτιότητα του δήμου Ναυπλίου, έπεσε σε μια τεράστια λακκούβα διαστάσεων 1Χ1,5 μέτρου με την μοτοσυκλέτα του. Ο δήμος καλείται τώρα να αποζημιώσει τον παθόντα με 52.713.30 ευρώ.

ΠΟΣΑ ΟΜΩΣ ατυχήματα έχουν συμβεί μέχρι στιγμής και πόσες υλικές ζημιές έχουν πάθει οι οδηγοί που κινούνται στους δρόμους, πέφτοντας σε ανάλογες παγίδες; Τα στατιστικά – αν υπήρχαν – θα έδειχναν ότι έχουν γίνει πάρα πολλά ανάλογα ατυχήματα. Ελάχιστα όμως έφτασαν στις δικαστικές αίθουσες για να αποζημιωθούν.

Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ όμως των φορέων που είναι υπεύθυνοι για τους δρόμους συνεχίζεται. Παντού σε όποιον δρόμο κι αν κινηθεί κανείς εντός ή και εκτός των πόλεων, θα συναντήσει κακοτοπιές που μπορούν να προκαλέσουν ακόμα και θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα. Ποιος όμως ενδιαφέρθηκε να καταγράψει και να επισκευάσει αυτές τις παγίδες; Μάλλον κανείς. Γιατί συνηθίσαμε να ζούμε σε πόλεις που δεν είναι φιλικές προς τους πολίτες.

ΚΑΙ ΟΜΩΣ τα 53.000 ευρώ που θα δαπανήσει τώρα ο δήμος Ναυπλίου για να αποζημιώσει τον άτυχο οδηγό (και λίγα είναι για ό,τι έπαθε ο νεαρός μοτοσικλετιστής), θα μπορούσαν πριν να συμβεί το ατύχημα να είχαν διατεθεί για να επισκευαστούν οι δρόμοι – παγίδες. Και φυσικά τα πεζοδρόμια στα οποία σημειώνονται συνεχώς πτώσεις ανθρώπων και τα κατάγματα είναι στην ημερήσια διάταξη. Και όμως και πάλι –φευ- κάποια στιγμή στο μέλλον, κάπου θα συμβεί ανάλογο περιστατικό, ίσως γιατί η επισκευή των δρόμων και η επούλωση των λάκκων δεν είναι έργα βιτρίνας και δεν πετυχαίνουν ψηφοθηρικούς σκοπούς.

ΑΝ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΝ όμως οι υπεύθυνοι και ως φυσικά πρόσωπα, τότε ίσως να άλλαζε κάτι. Γιατί τώρα ποιος νοιάζεται που θα φτωχύνει ο δήμος κατά 53.000 ευρώ; Αν όμως ο εκπρόσωπος του δήμου που είναι ο καθ΄ ύλην υπεύθυνος στο συγκεκριμένο πόστο, πλήρωνε …την νύφη από την τσέπη του, και ένοιωθε ζεστή την καταδίκη στο κεφάλι του, δεν θα τολμούσε άλλη φορά να θέσει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές λόγω της απραξίας του, της αδιαφορίας του και των διαφορετικών προτεραιοτήτων που δίνει.

ΑΛΛΑ «φυσικά κανείς δεν κλείνει μέσα αυτούς που ευθύνονται για τις κακοτεχνίες, καθώς είναι πολιτικοί και έχουν ασυλία, είτε δημόσιοι υπάλληλοι που ουδείς τολμά να τους ενοχλήσει, διότι μαύρο φίδι που τον έφαγε αν τα βάλει με τα συνδικάτα τους, που διεκδικούν πλήρη ασυδοσία και το ακαταδίωκτο», όπως σημειώνει συμπτωματικά σε άρθρο του προ διετίας στο «Βήμα» ο Γιάννης Μαρίνος.