Αυτή η απόφαση κρίνει το μέλλον των παιδιών μας

ΑΧΑΡΤΟΧΡΑΦΗΤΟΣ ο όρος «Ειδική Οικονομική Ζώνη» για το Ελληνικά δεδομένα. Και ξαφνικά μαθαίνουμε ότι στο επόμενο κιόλας Περιφερειακό Συμβούλιο θα γίνει συζήτηση για την αξιολόγηση μετατροπής της Περιφέρειας Πελοποννήσου σε ΕΟΖ (Ειδική Οικονομική Ζώνη). Και μάλιστα με την προτροπή του περιφερειάρχη ο οποίος θεωρεί -ούτε λίγο ούτε πολύ- ότι έτσι θα βγει από το τέλμα η Πελοπόννησος.

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΕΥΝΑΣΕΙ τις ανησυχίες του κόσμου δηλώνει μάλιστα ότι στις ειδικές οικονομικές ζώνες δεν θίγονται τα εργασιακά και ασφαλιστικά συμφέροντα. Πώς διασφαλίζεται όμως αυτό, όταν η συνήθης πρακτική των ζωνών είναι η παράταση της εργασιακής βάρδιας; Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας (3/9/2011) στις ΕΟΖ της Κίνας το μέσο ωράριο ποικίλλει από τις 54 έως τις 77 ώρες την εβδομάδα!

ΜΠΟΡΕΙ επομένως θεωρητικά ο στόχος των χωρών που φιλοξενούν ΕΟΖ να είναι η επέκταση και ο εκσυγχρονισμός της οικονομίας τους μέσω των ξένων επενδύσεων, η εισαγωγή τεχνολογίας και η δημιουργία απασχόλησης. Όμως η πρακτική έδειξε ότι και οι τρεις αυτοί στόχοι είναι αμφισβητήσιμοι.

ΑΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΡΟΔΙΝΑ στον συγκεκριμένο σχεδιασμό της Περιφέρειας. Και πρέπει να ληφθεί υπόψιν η γνώμη του πολίτη για τόσο μεγάλες και σημαντικές αποφάσεις που έχουν σχέση με το μέλλον του και την ζωή του. 

ΠΡΕΠΕΙ να ζυγιστούν τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία και να ληφθεί μια ξεκάθαρη απόφαση, αφού και ο τελευταίος πολίτης θα έχει ενημερωθεί μέχρι κεραίας, σχετικά με το τί του ξημερώνει. Ο εργασιακός μεσαίωνας που μπορεί να επέλθει δεν είναι θέμα μιας απλής απόφασης ενός περιφερειακού συμβουλίου. Αυτό τουλάχιστον πρέπει να το κατανοήσουν όλοι οι αιρετοί της περιφέρειας Πελοποννήσου.

Στην αναμπουμπούλα, μόνο ο λύκος χαίρεται…

ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ έδειξε για μία ακόμα φορά, η συμπεριφορά της κυβέρνησης Παπανδρέου, την ημέρα μάλιστα που έπαιρνε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή. Μια ψήφος που φανερώνει ότι δεν αφορά τελικά τόσο στην εμπιστοσύνη των πολιτών, όσο στην εμπιστοσύνη μόνο των βουλευτών. Λίγες ώρες λοιπόν πριν αναλάβει τα ηνία της χώρας ο Λουκάς Παπαδήμος – σύμφωνα με τις καταγγελίες του δημάρχου Επιδαύρου – υπογράφηκε εν κρυπτό, η Κοινή Υπουργική Απόφαση, για τις υδατοκαλλιέργειες, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη διάλογος για την χωροθέτησή τους.

Η ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ, τα ψηφίσματα των δήμων, οι αποφάσεις της Περιφέρειας Πελοποννήσου, όλα πήγαν περίπατο και δεν ελήφθησαν υπόψιν, παρότι όλοι πίστευαν ότι υπάρχει μια συνεννόηση και ένας διάλογος για το θέμα.

ΣΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ που πάνε να του πάρουν την μπουκιά από το στόμα και σπεύδει να την καταπιεί, έσπευσαν οι αρμόδιοι υπουργοί να υπογράψουν την ΚΥΑ την ημέρα που δινόταν η ψήφος εμπιστοσύνης. Γιατί; Για να προλάβουν πριν αλλάξει η κυβέρνηση; Αναπάντητο το ερώτημα.

ΤΙΘΕΤΑΙ ΘΕΜΑ ΗΘΙΚΗΣ τάξεως; Προφανώς, αφού είχε ξεκινήσει διάλογος και διαβούλευση, που δεν ελήφθη υπόψιν. Φαίνεται ότι τελικά μεθοδεύτηκε η απόφαση και ο διάλογος ήταν στάχτη στα μάτια όσων συμμετείχαν σε αυτόν.

Η ΚΡΙΣΗ του πολιτικού συστήματος είναι τελικά πολύπλευρη και αφορά πλέον στην αξιοπιστία των ίδιων πολιτικών, που εμφανίζονται από τη μέρα στην άλλη αλλάζοντας προσωπείο. Δεν είναι δυνατόν σε μια δημοκρατική χώρα να λαμβάνονται τόσο σημαντικές αποφάσεις μέσα στην αναμπουμπούλα. Γιατί στην αναμπουμπούλα, μόνο ο λύκος χαίρεται…

Ο Τατούλης, δεν έχει περιθώρια να χάσει την …μπάλα

ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ για την πορεία της Πελοποννήσου μέσα στην οικονομική κρίση εμφανίστηκε ο Περιφερειάρχης Πέτρος Τατούλης, κατά την επίσκεψή του στην Αργολίδα. Ιδιαίτερα αισιόδοξος μάλιστα εμφανίστηκε και για την ίδια την Αργολίδα, θεωρώντας ότι ο τουρισμός και η γεωργία είναι οι δύο βασικοί πυλώνες ανάπτυξης, που μπορούν να αναστρέψουν την μέχρι τώρα κακή πορεία.

Ο ΤΡΟΠΟΣ όμως με τον οποίο κινείται ο Περιφερειάρχης, ανοίγοντας πολλά μέτωπα ταυτόχρονα και κάνοντας κάθε είδους εξαγγελίες, προβληματίζει. Θα μπορέσει να διαχειριστεί όλα αυτά τα οποία σχεδιάζει, χωρίς να χάσει την …μπάλα, και μάλιστα μέσα σε ένα εχθρικό οικονομικό περιβάλλον, με τους ξένους επενδυτές που θέλουν να ξεπουλήσουμε τα πάντα;

Ο ΤΑΤΟΥΛΗΣ απαντά ότι έχει την δυνατότητα να διαχειριστεί την πληθώρα των έργων που εξαγγέλλει ανά την Περιφέρεια, επικαλούμενος την εμπειρία του. Και δηλώνει ότι μπορεί να τα υλοποιήσει μέσα από το ΕΣΠΑ και με ιδιώτες επενδυτές τον σχεδιασμό του. Πώς όμως είναι σίγουρος ότι θα παρακάμψει την αγκύλωση του κρατικού μηχανισμού, που δεν επιτρέπει σήμερα να υλοποιηθεί το παραμικρό και έχοντας απέναντί του ένα κράτος το οποίο δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του;

Η ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ δεν είναι κράτος εν κράτη, ούτε μπορεί φυσικά να γίνει. Ούτε ο Τατούλης είναι πρωθυπουργός τη Ελλάδας για να καθορίζει την τύχη της Πελοποννήσου, χωρίς να λαμβάνει υπόψιν τις δυσχέρειες που θα του δημιουργήσει ο κρατικός μηχανισμός, κατά την υλοποίηση των εξαγγελιών του. Και βέβαια δεν μπορεί να αμφιβάλλει κανείς, ότι διαθέτει αυτογνωσία και πολιτική εμπειρία ο Περιφερειάρχης.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, η ευθύνη του για την υλοποίηση όσων υπόσχεται είναι ακόμα πιο μεγάλη, αφού επιμένει να δίνει ελπίδες για ανάπτυξη στους ταλαιπωρημένους αναπτυξιακά και απογοητευμένους Πελοποννήσιους, οι οποίοι έχουν χορτάσει όλα τα προηγούμενα χρόνια από λόγια και θέλουν κάποια στιγμή επιτέλους να δουν να γίνονται πράξη όσα τους υπόσχονται. Και έχει ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη ο Τατούλης, επειδή είναι ένας έμπειρος πολιτικός. Και ξέρει ότι δεν θα του επιτρέψει ο κόσμος να επιρρίψει σε τρίτους τις ευθύνες, αφού ειδικά ο ίδιος είναι σε θέση να γνωρίζει άριστα την γενικότερη κατάσταση της χώρας και τις φοβερές δυσκολίες που υπάρχουν. Ολομόναχος, ξεπερνώντας κάθε δυσκολία, πρέπει να υλοποιήσει όσα εξαγγέλλει, αφού δεν έχει περιθώρια αποτυχίας.

ΚΑΙ Ο μεγαλύτερος εχθρός του Πέτρου Τατούλη δεν θα ευχόταν να αποτύχει να οδηγήσει στην ανάπτυξη την Πελοπόννησο. Γιατί έχουμε ανάγκη όλοι την επιτυχία. Αρκεί να μπορέσει να το πράξει.

Το ταγκό της διάλυσης

ΤΑ ΠΑΝΤΑ βρίσκονται υπό διάλυση αυτή τη στιγμή στη χώρα. Οι στιγμές που βιώνουμε είναι ιστορικές. Ο κοινωνικός ιστός διαλύεται, οι μισθοί και οι συντάξεις κινδυνεύουν να μην πληρωθούν, το κράτος είναι ανύπαρκτο. Η Ελλάδα μέρα με τη μέρα παραδίδει στους εταίρους της ό,τι της απέμεινε, χάνοντας όχι μόνο την ήδη απολεσθείσα αξιοπρέπειά της, αλλά και την εθνική της κυριαρχία.

ΟΙ ΩΡΕΣ και οι μέρες που περνούν είναι οι πλέον κρίσιμες, για το μέλλον αυτού του τόπου και των πολιτών. Τα σκληρά πρωτοφανή μέτρα που έχουν ληφθεί δεν μπορούν να εφαρμοστούν στο σύνολό τους, όχι μόνο λόγω της ανικανότητας της κυβέρνησης να τα εφαρμόζει, αλλά και επειδή οι φορολογούμενοι δεν έχουν άλλο να δώσουν. Στέρεψαν και τα τελευταία ευρώ που μπορούσε να διαθέσει για το κράτος κάθε νοικοκυριό, και κάθε επιχείρηση.

Η ΕΛΛΑΔΑ αυτή τη στιγμή κρέμεται σε μία κλωστή, προκειμένου να δημιουργηθούν εντελώς ανεξέλεγκτες καταστάσεις και αναταραχές. Τα πάντα είναι στο όριό τους.

ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ έχουν στενέψει τόσο πολύ ώστε να μην υπάρχει εναλλακτική λύση, από το αλλάξει τώρα η πολιτική της υποδούλωσης και να κινηθούν τα νήματα ώστε να δοθεί μια οριστική λύση. Και για να πετύχουμε αυτόν το στόχο, δεν αρκεί να περιμένουμε πότε θα αποφασίσουν η Μέρκελ και ο Σαρκοζί αν θα μας δώσουν την επόμενη δόση. Εμείς, με τα όπλα που διαθέτουμε -δηλαδή την πτώχευσή μας, ή την απειλή αποχώρησης από το ευρώ – πρέπει να τους αναγκάσουμε σήμερα κιόλας να συμπλεύσουν με τις ανάγκες της χώρας μας. Πριν να είναι αργά.

Η ΧΩΡΑ χορεύει μέχρι τελικής πτώσεως, το ταγκό της διάλυσης και της καταστροφής της. Να μην επιτρέψουμε να συμβεί αυτό.

Η ανακύκλωση θα ανταμείψει τους υποστηρικτές της στο Ναύπλιο

ΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗ και σε λίγα ακόμα σημεία του Ναυπλίου τοποθετήθηκαν οι πρώτοι κάδοι ανακύκλωσης, τις προηγούμενες ημέρες. Η αρχή έγινε, μετά από τόσα χρόνια παρεμβάσεων του τύπου, ορισμένων δημοτικών παρατάξεων (Άλλη Πρόταση) και των οικολογικών ομάδων.

ΈΣΤΩ ΚΑΙ ΟΥΡΑΓΟΣ άλλων πόλεων που πρωτοπορούν στον τομέα της ανακύκλωσης, ο δήμος Ναυπλίου μετά την ανακύκλωση των ηλεκτρικών συσκευών που λειτουργεί εδώ και μια διετία περίπου, προχωρά στο επόμενο βήμα που είναι το πλαστικό, το χαρτί και το αλουμίνιο.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ είναι θετικά και αρκετοί είναι αυτοί που κουβαλούν ήδη τα ανακυκλούμενα σκουπίδια τους στους λιγοστούς κάδους. Προς το παρόν ανταποκρίνονται βέβαια, μόνον όσοι από τους ευαισθητοποιημένους πολίτες αντιλήφθηκαν την ύπαρξη των κάδων, αφού τοποθετήθηκαν χωρίς να ξεκινήσει ευρεία ενημερωτική καμπάνια για την πληροφόρηση του κόσμου.

ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ ακόμα. Η τοποθέτηση των κάδων ανακύκλωσης στην Ενδεκάτη είναι μόνο η αρχή. Οι υπεύθυνοι του δήμου πρέπει να …ιδρώσουν, για να πει κανείς ότι το Ναύπλιο ανακυκλώνει μέρος των σκουπιδιών του. Αφενός, το πρόγραμμα ανακύκλωσης πρέπει να επεκταθεί σε όλη την πόλη και στα δημοτικά διαμερίσματα και αφετέρου να εκπαιδευτούν οι πολίτες με την κατάλληλη καμπάνια, ώστε να συμμετέχουν διαχωρίζοντας τα σκουπίδια τους και πετώντας τα στους κάδους ανακύκλωσης. Σε επόμενο στάδιο πρέπει να επιβληθούν ποινές σε όσους δεν συμμορφώνονται ή να δοθούν κάποιου είδους κίνητρα σε αυτούς που ανακυκλώνουν τα σκουπίδια τους. Επίσης, για να αρθούν οι όποιες αμφιβολίες, σχετικά με το πού καταλήγουν τα ανακυκλούμενα σκουπίδια, πρέπει να υπάρξει πλήρης και ειλικρινής ενημέρωση προς τους πολίτες.

ΤΟΤΕ ΜΟΝΟ θα μπορούμε να μιλήσουμε για ανακύκλωση στον δήμο Ναυπλίου.  Ο «κόπος» πάντως του αιρετού που θα αναλάβει να υλοποιήσει αυτό το δύσκολο έργο, θα ανταμειφτεί αν μη τι άλλο ηθικά, με την ικανοποίηση που θα νοιώσει βλέποντας την Καραθώνα να ξεβρομίζει, βλέποντας να εξοικονομούνται οικονομικοί πόροι που κατασπαταλούνται αυτή τη στιγμή για τα σκουπίδια και προσφέροντας στο πολυταλαιπωρημένο περιβάλλον.

Γιατί βρήκε τον μπελά του ο Κωστούρος…

ΣΑΛΟ ΞΕΣΗΚΩΣΕ η απόφαση του Δημήτρη Κωστούρου να καθαρίσει το Μπούρζι, με φωνές διαμαρτυρίας ένθεν κακείθεν, που ναι μεν επιθυμούν καθαρό το μνημείο, αλλά δεν επιθυμούν –φαίνεται – να το καθαρίσει, ο Κωστούρος. Γιατί; Ίσως επειδή προαλείφεται για υποψήφιος δήμαρχος και ενδεχομένως να θέλουν να του κόψουν τον …τσαμπουκά να προβάλει την πρωτοβουλία του. Ίσως για άλλους λόγους που αγνοεί ο γράφων.

Ο ΚΩΣΤΟΥΡΟΣ βέβαια δεν απάντησε σε όσους ξεσηκώθηκαν κυρίως μέσω του διαδικτύου εναντίον του, για τους δικούς του λόγους που δεν μας αφορούν και δεν μας ενδιαφέρουν. Σκοπός δεν είναι άλλωστε να αναλυθεί στο παρόν κείμενο η συγκεκριμένη στάση του αντιδημάρχου έναντι στα όποια επώνυμα ή ανώνυμα δημοσιεύματα, αφού κάτι τέτοιο αφορά τον ίδιο και όσους ασχολήθηκαν με αυτόν.

ΕΚΕΙ όμως που θα έπρεπε να σταθεί κανείς είναι το μέλλον της νησίδας και η πολύπλευρη αξιοποίησή της προς όφελος του Ναυπλίου. Θα μπορούσε επομένως, με αφορμή την καθαριότητα που έγινε από τον δήμο στα μέσα του Αυγούστου, να ανοίξει διάλογος στην τοπική κοινωνία και να πιεστεί με κάθε τρόπο η ΕΤΑ και ο δήμος, ώστε να ξεκαθαρίσει μια ώρα αρχύτερα το τοπίο και να δρομολογηθεί η επίλυση, με την παραχώρηση ή όχι της νησίδας.

ΕΙΝΑΙ καιρός οι πολίτες αυτού του τόπου να ασχοληθούν με τα κοινά, όχι σε επίπεδο προσώπων, αλλά παρεμβατικά να διεκδικήσουν την επίλυση θεμάτων που χρονίζουν και καθυστερούν ζημιώνοντας την πόλη. Μιας και ο ρόλος του πολίτη φαίνεται πλέον ότι είναι καταλυτικός για να λύνονται θέματα. 

ΤΟ ΑΝ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ή όχι το Μπούρτζι ο ένας ή ο άλλος αντιδήμαρχος μικρή σημασία έχει. Μεγάλη σημασία αποκτά όμως το ζήτημα, αν μια τέτοια ενέργεια γίνεται η αφορμή για την επίλυση του προβλήματος που υπάρχει.

Το «ΣΦΑΞΕ με αγά μου να αγιάσω» δεν ωφελεί την πόλη, όταν δεν αποσκοπεί κάπου.

Οι μέντορες πολιτικοί, η ΕΙΕΤ και τα δελτία τύπου

Η ΑΡΝΗΣΗ των εφημερίδων να δημοσιεύουν τα δελτία τύπου και τις ανακοινώσεις των βουλευτών των δύο μεγάλων κομμάτων αποφασίστηκε ως τρόπος αντίδρασης στο μεσοπρόθεσμο . από την Ένωση Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου!!!

ΩΣ ΣΚΕΨΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ θα μπορούσε να είναι ορθή…. Εφόσον όμως υπάρχουν ακόμα εφημερίδες που το πράττουν αυτό συστηματικά και δεν έχουν ήδη απορριφθεί από τους αναγνώστες τους! Ναι, αυτές οι εφημερίδες που γλύφουν την εκάστοτε εξουσία να υλοποιήσουν την απόφαση της Ένωσης και να σεβαστούν επιτέλους τους αναγνώστες τους, προσφέροντας σε αυτούς  πραγματική ενημέρωση, και  παύοντας να αποτελούν την «ντουντούκα» του κάθε βουλευτή, δημάρχου, περιφερειάρχη κλπ. Ναι, αυτές οι εφημερίδες να πάψουν να κοροϊδεύουν ότι δήθεν προσφέρουν ενημέρωση, χωρίς να τηρούν τους στοιχειώδεις κανόνες της δημοσιογραφίας και αναπαράγοντας κάθε είδους ανακοινώσεις που φτάνουν στα e-mails και στα fax γραφείων τους, χωρίς καν να αλλάξουν τους τίτλους!

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, αυτού του είδους οι εφημερίδες – φυλλάδες είναι αυτές που απαξίωσαν τον ρόλο του τοπικού τύπου στο σύνολό του, αφού πολλές φορές κατάντησε να γίνεται  φερέφωνο του κάθε επιτήδειου πολιτικού, που είχε την αξίωση για «ψύλλου πήδημα» να φιγουράρει με την φωτογραφία της επιλογής του ακόμα και πρωτοσέλιδα χωρίς να παράγει είδηση.

Η ΕΥΘΥΝΗ όμως δεν ανήκει μόνο σε κάποιους κακούς συναδέρφους, που χαρακτηρίζονται από τον ίδιο τον κόσμο που τους διαβάζει ως «λιγούρια», αλλά και από την Ένωση Ιδιοκτητών Επαρχιακού Τύπου, που ποτέ δεν νοιάστηκε και ποτέ δεν ασχολήθηκε με την ποιότητα των εφημερίδων – μελών της.

ΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ, ας γίνει μια αρχή με αφορμή το μεσοπρόθεσμο και ας ανασταλεί – καταργηθεί η δημοσίευση των δελτίων τύπου, απ΄ όσους το έπρατταν. Είναι κάτι άλλωστε που προβλέπει και ο νόμος περί τύπου, θεωρώντας «αναδημοσιεύσεις» τα κείμενα που αναπαράγονται χωρίς δημοσιογραφική επεξεργασία. Ας ξεκινήσουν έστω και σήμερα όσοι επέμεναν να αποτελούν την «ντουντούκα» του κάθε βουλευτή, να παράγουν δημοσιογραφία. Έστω και τώρα με την απειλή του λουκέτου που επιβάλουν οι μέχρι τώρα πολιτικοί μέντορές τους.

*Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ έχει κάθε λόγο και επιχείρημα στην μακροχρόνια πορεία του να δηλώνει ότι δεν αποτέλεσε «βήμα» του οποιουδήποτε πολιτικού – γι΄ αυτό και πολλές φορές παρανόμως στερήθηκε των νομίμων καταχωρήσεων, που πολλοί αιρετοί χρησιμοποιούν ως σκαλοπάτι για την δημιουργία πελατειακών σχέσεων με τον Τύπο.

Η ανικανότητα των δημάρχων για τα σκουπίδια

ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ για τους δημάρχους και δη τους επανεκλεγμένους αποτελεί το άλυτο θέμα των σκουπιδιών. Ίσως να γίνει το θέμα που θα στρέψει τους πολίτες εναντίον τους και δεν θα τολμούν να κυκλοφορούν στους δρόμους – όπως οι βουλευτές, αν τελικά ξεκινήσει η επιβολή προστίμων από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν συμβεί τελικά κάτι τέτοιο, θα …τσούξει ιδιαίτερα η τσέπη των δημοτών, αφού η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει εδώ και αρκετά χρόνια ποιος θα πληρώσει τα πρόστιμα.

ΗΜΙΜΕΤΡΑ και αποσπασματικές λύσεις, όπως κάποιοι παραπεταμένοι κάδοι ανακύκλωσης ή κάποιοι δεματοποιητές δεν έλυσαν το πρόβλημα, το οποίο αντίθετα αυξήθηκε αντί να μειωθεί, όπως στην Καραθώνα ή στη χωματερή του Άργους, κλπ.

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ θυμήθηκαν τα σκουπίδια στο παραπέντε των προστίμων και έβγαλαν ψήφισμα για να εκφράσουν την …αγωνία τους. Αφού τόσα χρόνια δεν κατάφεραν το αυτονόητο, δηλαδή να καθορίσουν τους χώρους που θα μπορούσαν να κατασκευαστούν οι υποδομές υποδοχής των σκουπιδιών (εργοστάσιο κλπ). Τώρα, καταϊδρωμένοι και φοβισμένοι έρχονται και ζητούν από το κράτος και την Περιφέρεια να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν (lol).

ΤΡΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΜΗΝΗ των πολιτών οι αιρετοί, αν επιβληθούν πρόστιμα, γιατί τουλάχιστον το θέμα των σκουπιδιών είναι το πρώτο και κύριο που θα έπρεπε να είχε επιλυθεί από την Αυτοδιοίκηση εδώ και χρόνια, αντί να κατασκευάζονται έργα βιτρίνας, που σε πολλές περιπτώσεις αποδεικνύονται άχρηστα και αποκλειστικά ψηφοθηρικά.

Η ΕΥΘΥΝΗ δυστυχώς για αυτούς, τους ανήκει σε μεγάλο ποσοστό. Αφού, δεν κατάφεραν – παρότι υπήρχαν διαθέσιμα τα κονδύλια – να δημιουργήσουν τις υποδομές που απαιτεί η Ε.Ε. για τα σκουπίδια των δήμων τους. Τόσα χρόνια έκρυβαν «κάτω από το χαλί» το πρόβλημα και σφύριζαν αδιάφορα για τα απορρίμματα και την αναζήτηση λύσης, ενώ τώρα έρχονται την ύστατη στιγμή για να θυμηθούν, ότι ο …κόμπος έφτασε στο χτένι.

ΦΥΣΙΚΑ και θα πρέπει - εδώ που φτάσαμε - να παρέμβει το κράτος και η Περιφέρεια για να δώσουν τις λύσεις που απαιτούνται. Θα ήταν παντελώς άδικο να πληρώσουν την …νύφη οι δημότες, λόγω της ανικανότητας κάποιων αιρετών. Αλλά κάποιος πρέπει να πει και στους δημότες, πού αρχίζουν οι αρμοδιότητες του κράτους και πού ξεκινούν οι αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης.

Στοίχημα Τατούλη δεν είναι οι κοκορομαχίες, αλλά η Περιφερειακή Συνείδηση των πολιτών

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ Περιφερειακής συνείδησης είναι το δεδομένο που απαιτείται για την επιτυχία της λειτουργίας των αιρετών περιφερειών. Ο «Καλλικράτης» έτρεξε πιο γρήγορα απ΄ ότι έπρεπε και η αιρετή περιφέρεια προσπαθεί να δράσει, χωρίς όμως να έχει δημιουργηθεί ακόμα η περιφερειακή συνείδηση στους πολίτες.

ΓΙΑ ΝΑ υλοποιηθούν όλα αυτά που σχεδιάζονται πρώτα πρέπει ο κόσμος να μάθει να μην σκέπτεται στενά τοπικά. Η ενιαία περιφερειακή συνείδηση είναι η πρόκληση του Καλλικράτη. Ταυτόχρονα όμως είναι και το κλειδί για την επιτυχία του εγχειρήματος.
ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ της Περιφέρειας αυτή τη στιγμή είναι η αδυναμία δημιουργίας κοινής συνείδησης και ταυτότητας που θα μοιράζονται από κοινού οι πέντε νομοί σε οικονομικό, θεσμικό, κοινωνικό, πολιτισμικό, επιχειρηματικό και τελικά πολιτικό επίπεδο.

ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ Τατούλη, αλλά και όλων των εκλεγμένων περιφερειακών συμβούλων τόσο της συμπολίτευσης όσο και της αντιπολίτευσης, είναι η περιφερειακή συνείδηση. Αντί να εξαντλούν την ευφυΐα τους στις κοκορομαχίες και στον δήθεν εντυπωσιασμό μέσω της web κάμερας που βρίσκεται απέναντί τους, ας φροντίσουν να αποκτήσουν έναν κοινό στόχο που θα ωφελήσει και τον θεσμό αλλά και την ίδια την περιφέρεια με τους κατοίκους της και τους επαγγελματίες της. 

ΒΑΣΙΚΟΣ στόχος είναι να πείσουν τους πολίτες να νοιώσουν τα θέματα ολόκληρης της Περιφέρειας δικά τους. Έτσι θα μπορέσει να οικοδομηθεί μια ισχυρή Περιφέρεια, μακριά από μικροτοπικισμούς και ανούσιες τοπικές αντιπαλότητες. Καλούνται δηλαδή να καλλιεργήσουν με το λόγο και τη δράση τους την αναγκαία περιφερειακή συνείδηση, διατηρώντας παράλληλα το δικαίωμα και την υποχρέωσή τους να διεκδικούν για τον τόπο τους. Να προτάξουν την ενιαία περιφερειακή ταυτότητα, αφού αντιληφθούν ότι αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ του συνδετικού ιστού μεταξύ των τοπικών κοινωνιών ξεκινάει από τους πολίτες και φθάνει μέχρι τους πολιτικούς. Αν καταφέρει η Περιφέρεια να ξεφύγουμε από το «νομό μας» και να πάμε στην «Περιφέρειά μας», θα έχει κάνει το πρώτο μεγάλο βήμα, για να υλοποιήσει και την πιο απλή απόφασή της. Ζούμε την δυσκολότερη εποχή της μεταπολίτευσης, μέσα σε μια κρίση που μας βρήκε ευάλωτους. Ως Περιφέρεια έχουμε κάποιες ελπίδες για ανάταση. Ας τις εκμεταλλευτούμε.

Πρώτη φορά στα χρονικά ματαιώνεται παράσταση στην Επίδαυρο

ΠΡΩΤΗ φορά στον θεσμό των Επιδαυρίων, συμβαίνει αυτό: Οι παραστάσεις δεν θα γίνουν αύριο και μεθαύριο λόγω της στάσης εργασίας, που έχουν εξαγγείλει οι εργαζόμενοι στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Με εξώδικό τους προς το ΚΘΒΕ οι εργαζόμενοι επιβεβαίωσαν την ακύρωση των παραστάσεων για την Παρασκευή και το Σάββατο. Τα αιτήματά τους, αφορούν στην επιστροφή των εκτός έδρας στο ποσό που ίσχυε ως τώρα και η εξαίρεση του ΚΘΒΕ από τις ΔΕΚΟ.

ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΚΙΟ με το μέρος τους έχουν οι ηθοποιοί. Όμως υπάρχουν πολλοί τρόποι αντίδρασης και διαμαρτυρίας πριν φτάσει κανείς να καταργήσει και να ακυρώσει έναν θεσμό παγκόσμιας εμβέλειας. Και μάλιστα σε μια επετειακή στιγμή, όπως τονίζει και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Κ.Θ.Β.Ε. Σωτήρης Χατζάκης: «Το Κ.Θ.Β.Ε. εκφράζει τη βαθιά του λύπη για την ακύρωση των παραστάσεών του στην Επίδαυρο με την επετειακή παράσταση «Μικρά Διονύσια», έναν εορτασμό για τα 50 χρόνια λειτουργίας του».

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, όπως λέει ο κος Χατζάκης, η Επίδαυρος είναι μια «εκκλησία» του παγκόσμιου πνεύματος και μια εμβληματική, λειτουργική οντότητα της διαχρονίας του έθνους. Υπό αυτή την έννοια δεν πρέπει να κλείνει ποτέ και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ιδιαίτερα υπό τις παρούσες συγκυρίες, καθώς ο πολιτισμός είναι άμεσα συνδεδεμένος με τον τουρισμό και αποτελεί ένα δυναμικό παραγωγικό «όπλο» της χώρας.

Κάποιοι πρέπει επιτέλους να αναλάβουν τις ευθύνες τους γι΄ αυτό που συμβαίνει στα Επιδαύρια. Γιατί αν καταργήσουμε με αφορμή την οικονομική κρίση και τέτοιου βεληνεκούς θεσμούς, ενέργειες με τις οποίες φαίνεται στο εξωτερικό ότι δεν έχει μείνει πλέον τίποτα όρθιο στην Ελλάδα, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας και της τύχης μας.