Το ΠΑΣΟΚ ψηφίζει Αναγνωσταρά ή Γραμματικόπουλο;

Ο ΠΑΝΙΚΟΣ στα κεντρικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ για την μη εκδήλωση ενδιαφέροντος υποψηφίων στον δήμο Ναυπλίου είναι δικαιολογημένος, προφανώς γιατί ζουν σε μια γυάλα –ακόμα και τώρα εν μέσω οικονομικής κρίσης- και δεν αντιλαμβάνονται ότι τα μικρότερα στελέχη της επαρχίας δεν ανέχονται να φορτωθούν μια αποτυχία, που πιθανότατα θα προκύψει ως διαμαρτυρία όσων δεν εγκρίνουν την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, σε σχέση βέβαια με όσα έλεγε προεκλογικά.


ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ όμως, ότι ιδιαίτερα στο Ναύπλιο, η περιβόητη δεκάδα στελεχών που θέλει να συστρατεύσει ο Γιάννης Μανιάτης (μα καλά πού βρισκόμαστε;) ξέρουν εκ των προτέρων, ότι θα ξεφτιλιστούν στην κάλπη και για άλλους λόγους, αφού το ένα στέλεχος βγάζει το μάτι του άλλου τα τελευταία 35 χρόνια.

ΑΡΓΗΣΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ να ξυπνήσει και να αντιληφθεί τις ιδιαιτερότητες του Ναυπλίου, ή σκόπιμα ενεργεί προς όφελος του Αναγνωσταρά, του Γραμματικόπουλου ή δεν ξέρω ποίου άλλου; Και γιατί έγινε προ καιρού ολόκληρη συνάντηση και μάλιστα δημόσια, με την «Άλλη Πρόταση», για να αμφισβητείται τελικά τώρα που δεν υπάρχει άλλο ενδιαφέρον και να αναζητούνται με συστράτευση κομματικά στελέχη για να δημιουργήσουν κομματικό συνδυασμό;

ΠΩΣ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ η έκπληξη των υψηλότερων στελεχών για την απουσία ενδιαφέροντος υποψηφιοτήτων για τον Δήμο Ναυπλίου; Δεν γνώριζαν ότι τοπικά έχει ληφθεί πρωτοβουλία εδώ και καιρό, να παρακαμφθεί η διαδικασία και να στηριχτεί κάποιος υποψήφιος ακόμα και εξωκομματικός, κοινή συναινέσει;

ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ το γνώριζαν οι πάντες. Όπως επίσης γνώριζαν ότι κανένας κομματικός δεν θα βάλει το κεφάλι του στην γκιλοτίνα για να μην εκλεγεί, αλλά -απλά για την τιμή των όπλων ή ακόμα χειρότερα για την εξυπηρέτηση άλλων συνδυασμών-, να γίνει υποψήφιος δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ. Και οι πέτρες γνώριζαν τις πιέσεις και τις δήθεν υποσχέσεις που δίνονταν σε διάφορα, μικρής εμβέλειας, τοπικά στελέχη, για να σύρουν το κάρο ενός κομματικού και εξασφαλισμένα αποτυχημένου συνδυασμού.

ΤΟ ΕΡΓΟ το έχουμε δει σε επανάληψη πολλές φορές να παίζεται στο θέατρο του παραλόγου, που στήνει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση το ΠΑΣΟΚ, στο Ναύπλιο. Η επανάληψη όμως κουράζει. Το ΠΑΣΟΚ ως θεατράρχης της παράστασης, δεν αντιλαμβάνεται ότι βαρέθηκε το κοινό τα ίδια και τα ίδια, για να αλλάξει έργο;

(Υ.Ζ. Ακόμα και οι περιφερόμενοι ταχυδακτυλουργοί αλλάζουν «νούμερο», γιατί αν το επαναλαμβάνουν τους παίρνει χαμπάρι ο κόσμος).

Η εντιμότητα των αιρετών μας για το Πανεπιστήμιο

ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ πιάνονται για μια ακόμα φορά οι αιρετοί της Αργολίδας, σχετικά με τις εξελίξεις που δρομολογούνται για το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, και κατ΄ επέκταση για το τμήμα Θεατρικών Σπουδών Ναυπλίου, το οποίο οδηγείται σε κλείσιμο. Ούτε βέβαια έχει αναζητήσει κανείς τις αιτίες που δεν έχει μέχρι δρομολογηθεί η λειτουργία δεύτερης σχολής στο Άργος και βέβαια η κατασκευή του Πανεπιστημιακού Κάμπους στην Δαλαμανάρα, όπου ξοδεύτηκε πακτωλός χρημάτων για την αγορά του οικοπέδου.


ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ πάρει «χαμπάρι»τις μεθοδεύσεις του υπουργείου Παιδείας να βάλει λουκέτο, με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης και τις «επιταγές»του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, συγχωνεύοντας τις σχολές σε Πανεπιστήμια άλλων πόλεων.

ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ …«ν΄ αγαπιόμαστε» είναι δήμαρχοι, βουλευτές και νομαρχία –οι μόνοι που θα ήταν λογικό να ασχοληθούν με τον νομό, υπερασπίζοντας τα συμφέροντά του και πιέζοντας την κεντρική εξουσία. Ασχολούνται με άλλα, πλην όσων θα έπρεπε, και πάντα με καθυστέρηση, όταν πλέον είναι αργά. Για τα μάτια του κόσμου δηλαδή. Για να φανεί - και μόνο να φανεί- μέσα από μια δήλωσή τους η «δήθεν» αντίδραση.

ΕΙΧΑΝ «ΛΥΣΣΑΞΕΙ» όλοι τους, για να δημιουργηθεί η Πανεπιστημιακή σχολή στο Ναύπλιο και στο Άργος, αλλά τώρα που κινδυνεύει να φύγει όλο το Πανεπιστήμιο από την Πελοπόννησο, κανένας τους δεν μιλά. Μόνος ο Πρύτανης Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, έμεινε να υποστηρίζει την συνέχεια λειτουργίας του Πανεπιστήμιου.

ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ, ότι δεν υπάρχει ακόμα τίποτα χειροπιαστό, πέραν των τοποθετήσεων του Πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης Ιωακείμ Γρυσπολάκη, που μεταξύ άλλων καταργεί και ολόκληρο το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου! (βλέπε ρεπορτάζ στη σελίδα 3). Ο σοφός λαός λέει ότι «όπου υπάρχει φωτιά, υπάρχει και καπνός». Και πράγματι δεν είναι λίγα τα δημοσιεύματα που αναφέρουν, ότι η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας έχει ήδη αποφασίσει τη δημιουργία νέου νόμου -πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση, που θα εφαρμοστεί από το 2011 και θα επιφέρει σαρωτικές αλλαγές στο υφιστάμενο σύστημα λειτουργίας των ΑΕΙ και ΤΕΙ, με τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων, να καταλαμβάνουν προεξάρχουσα θέση.

ΕΚΤΟΣ κι αν όλοι αυτοί που ψηφίσαμε για να υπερασπίζονται τα συμφέροντα του νομού και της Περιφέρειας, νοιάζονται μόνο για την επανεκλογή τους και όχι για το μέλλον αυτού του τόπου. Ίσως λοιπόν να μην θέλουν το Πανεπιστήμιο. Αλλά τουλάχιστον να το δηλώσουν. Θα έχουν εκφράσει δημόσια την άποψή τους και θα είναι πιο έντιμοι απέναντί μας.

Δήμαρχε Ναυπλίου, τί κάνεις με το κυκλοφοριακό;

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ φορά έρχεται στην επικαιρότητα το κυκλοφοριακό πρόβλημα του Ναυπλίου. Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος η κατάσταση ήταν δραματική, δεδομένου και του αποκλεισμού του λιμανιού, λόγω της προσέλευσης των κρουαζιερόπλοιων.


ΚΑΜΙΑ λογική εξήγηση δεν μπορεί να δοθεί, για την αδιαφορία επίλυσης του σοβαρού αυτού προβλήματος, που πνίγει την πόλη. Το «βόλεμα» της εύκολης λύσης με το λιμάνι του Ναυπλίου που επί σειρά ετών μετατρέπεται σε απέραντο πάρκινγκ, κάποια στιγμή θα πάψει οριστικά να υπάρχει. Και βέβαια μαζί με τους χώρους στάθμευσης μεγαλώνει και το πρόβλημα γενικότερα του κυκλοφοριακού στο Ναύπλιο.

ΚΑΙ ΜΙΑΣ και ο δήμος φαίνεται αδύναμος να τακτοποιήσει τα του οίκου του, με δικές του ιδέες, υπενθυμίζουμε ξανά κάποιες από τις προτάσεις, που είχαν καταθέσει πριν από χρόνια η Ομοσπονδία Επαγγελματιών, ο Εμπορικός Σύλλογος, το Σωματείο Επισιτιστικών Επαγγελμάτων, η Ένωση Ξενοδόχων, ο Σύλλογος Ενοικιαζόμενων δωματίων και ο σύλλογος Τουριστικών Καταστημάτων.

-Μεταφορά του ΚΤΕΛ και στην ήδη υπάρχουσα διεύθυνσή του να περνάει μόνο για να παραλαμβάνει τους πελάτες.

-Δημιουργία τεσσάρων έως πέντε σημείων των TAXI (πιάτσα)

-Απαγόρευση στάθμευσης των φορτηγών και λεωφορείων, απέναντι από την ταβέρνα «Ναύπλιος» (πρώην Καραμανλής) όλο το 24ωρο.

-Απαγόρευση φορτηγών και λεωφορείων που σταθμεύουν απέναντι από την ΔΕΗ στο χώρο του Parking και επίσης μεταφορά φορτηγών απέναντι από τον Άγ. Αναστάσιο τουλάχιστον για τα Παρασκευοσαββατοκύριακα και τα τριήμερα να σταθμεύουν στο Parking της Νομαρχίας.

-Στην Αμαλίας, να μην επιτρέπεται παρκάρισμα πάνω από μια ώρα.

-Στην 25ης Μαρτίου να μην παραμένουν μεγάλου όγκου αυτοκίνητα, αλλά και να βρεθεί τρόπος, ώστε τα αυτοκίνητα υπηρεσίας του ΟΤΕ και της ΔΕΥΑΝ να σταθμεύουν σε συγκεκριμένο χώρο.

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, λοιπόν, να υπάρξει και κυρίως να εφαρμοστεί μια μελέτη για τα νέα κυκλοφοριακά δεδομένα που υπάρχουν στο Ναύπλιο, ώστε να δρομολογηθούν άμεσα οι όποιες εργασίες κριθούν απαραίτητες και για να μην επαναληφθούν ολιγωρίες του παρελθόντος, ας εφαρμοστούν χωρίς οικονομικό κόστος οι παραπάνω προτάσεις μπας και δούμε «άσπρη μέρα». Για να μην πάθουμε, όσα έπαθαν, άλλες πόλεις που δεν φρόντισαν εγκαίρως να λύσουν το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Δεν είναι μωρές παρθένες ο Μπιτζής και ο Μαυρόγιαννης

Αιφνιδιάστηκαν λένε οι δήμαρχοι Μυκηνών και Κουτσοποδίου, για την ένταξη των δήμων τους στον γίγαντα δήμο Άργους. Μα, πώς αιφνιδιάστηκαν όταν οι πάντες γνώριζαν ότι δρομολογείται αυτή η εξέλιξη; Τα δημοσιογραφικά γραφεία βούιζαν όλες τις προηγούμενες ημέρες για την εξέλιξη να ενταχθούν στο Άργος και να φάνε την …καραμέλα της δήθεν ιστορικής έδρας. Εκείνοι ήταν οι μόνοι που δεν το γνώριζαν; Προφανώς όχι.


ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ όμως που επικρατούσε όλες τις προηγούμενες ημέρες στους δήμους αυτούς και οι εσωτερικές διαφωνίες που υπήρχαν, δεν επέτρεψαν στους δύο δημάρχους να κινηθούν από κοινού, ώστε να πετύχουν αυτό που επιθυμούν. Άραγε η Επίδαυρος με το Λυγουριό, ήταν πιο έξυπνοι που ξεκίνησαν εδώ και δύο χρόνια την διαδικασία δημιουργίας ενός δήμου και το πέτυχαν; Ή οι δήμαρχοι Τσακαλιάρης και Γεώργας ήταν πιο διορατικοί; Προφανώς όχι. Δεν θα μπορούσα να πιστέψω αυτό, γνωρίζοντας την τεράστια εμπειρία στην αυτοδιοίκηση του Μπιτζή και του Μαυρόγιαννη. Άλλωστε πριν δημιουργηθεί ο «Καλλικράτης», και όταν ακόμα μιλούσαμε για «Καποδίστρια ΙΙ» έπαιζε το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός γίγαντα δήμου Άργους.

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ απόψεις όμως που επικράτησαν, δεν επέτρεψαν την από κοινού διεκδίκηση δημιουργίας ενός ξεχωριστού δήμου, που θα αποτελείτο από τις Μυκήνες και το Κουτσοπόδι. Και τώρα ως «μωρές παρθένες», -χωρίς όμως να είναι- οι δύο δήμαρχοι, μιλούν πανικόβλητοι για αιφνιδιασμό και για «επικοινωνιακό τέχνασμα» της περιβόητης διαβούλευσης. Και οι πέτρες γνώριζαν ότι η διαβούλευση ήταν ένα «επικοινωνιακό τέχνασμα» της κυβέρνησης. Πώς ήταν δυνατόν να μην το γνωρίζουν οι Μυκήνες και το Κουτσοπόδι;

Η ΜΗ ΟΜΟΦΩΝΙΑ των αποφάσεων των δημοτικών συμβουλίων Μυκηνών και Κουτσοποδίου για τη συνένωσή τους σε ένα δήμο Μυκηναίων, ήταν το ρήγμα που έδωσε την δυνατότητα είτε στον Ραγκούση είτε σε όποιον άλλον «παράγοντα» ενεπλάκη θεσμικά ή εξωθεσμικά στο θέμα, για να προχωρήσει το υπουργείο Εσωτερικών στην κατάθεση του νομοσχεδίου, συνενώνοντάς τους με το Άργος.

Χωρίς πολίτες δήμος δεν υπάρχει

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΚΡΟΤΉΣΩ ούτε τις θέσεις της «Άλλης Πρότασης», ούτε βέβαια και την απάντηση του δημάρχου Ναυπλίου Αναγνωσταρά, στη νέα κόντρα που ξεκίνησε τις τελευταίες ημέρες μεταξύ τους, στην πλάτη των οικονομικά ασθενέστερων κατοίκων του Ναυπλίου. Δεν με ενδιαφέρει αυτή η κόντρα που μυρίζει προεκλογική περίοδο.


ΘΑ ΕΠΙΚΡΟΤΗΣΩ όμως την απόφαση του δήμου Λάρισας, που στον συγκεκριμένο τουλάχιστον τομέα της ανάδειξης του Κοινωνικού του Προσώπου, προχώρησε σε γενναίες μειώσεις των τιμολογίων των δημοτικών υπηρεσιών, αλλά και ενίσχυσης των κοινωνικών δομών, σε μια συντονισμένη επιχείρηση άμβλυνσης των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης για τους οικονομικά ασθενέστερους πολίτες. Τέσσερις ενέργειες που φαντάζουν … «βουνό» και ακατόρθωτες στο Ναύπλιο και στην Αργολίδα γενικότερα, υλοποιούνται εκεί: α) Μείωση 20% του τιμολογίου του νερού και επιστροφή στις τιμές του 1999, β) Μείωση 40% των ανταποδοτικών τελών (καθαριότητα – δημοτικός φωτισμός) για Άτομα με Αναπηρία, γ) Δημιουργία «Κοινωνικού Παντοπωλείου» και «Τράπεζας Ένδυσης και Υπόδησης» για άπορους και ανέργους, δ) Επιπλέον επιχορήγηση του Οργανισμού Κοινωνικής Πολιτικής με 150.000 ευρώ.

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ των δήμων, με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος πρέπει να αναδειχθεί σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο. Γιατί μεγαλύτερη αξία έχει η ανθρώπινη ζωή και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια από την κατασκευή μιας πλατείας, ή τον άπλετο φωτισμό ενός ήδη φωτισμένου κεντρικού δρόμου. Ούτε βέβαια είναι περίοδος για προεκλογικές υποσχέσεις σε αυτόν τον τομέα, αλλά για άμεση υλοποίηση κάποιων τομών.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ από όλους τους δήμους λείπει η φιλοσοφία, η πρακτική και ο προγραμματισμός της Οργανωμένης Κοινωνικής Παρέμβασης και Δράσης. Ούτε καν μια προτροπή για εθελοντισμό δεν είδαμε, κάτι το οποίο άλλωστε δεν επιβαρύνει τον προϋπολογισμό. Απλά είναι θέμα φιλοσοφίας.

ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ - όπως πλέον και οπουδήποτε -, πιο μακριά από τις καφετέριες και τις ταβέρνες της παραλίας και πιο πέρα από τα πολυτελή ξενοδοχεία, υπάρχουν οι άστεγοι που πεθαίνουν στο δρόμο, άνθρωποι ανήμποροι, άνθρωποι που ξαφνικά βρίσκονται σε αδιέξοδο από διάφορα σοβαρά προβλήματα. Άνθρωποι που τους βλέπουμε καθημερινά να ψάχνουν τους κάδους έξω από τα σούπερ μάρκετ για ληγμένα τρόφιμα, άνθρωποι που κοιμούνται στα παγκάκια. Και δεν υπάρχει στήριξη των δήμων σε αυτούς.

Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ στην παρούσα οικονομική συγκυρία, για να σταθεί και να αναπτυχθεί, πρώτα πρέπει να επενδύσει στους ίδιους της τους πολίτες, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στα προβλήματα των ανθρώπων και στην κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη (μιας και αποδείχθηκε ανίκανο το κράτος να το κάνει). Γιατί χωρίς πολίτες, δήμος δεν υπάρχει.

Οι μάσκες έπεσαν! Ψυχραιμία

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ που διαμορφώνεται από ώρα σε ώρα με την οικονομία της Ελλάδας που καταρρέει, πλήττει ήδη ολόκληρη την κοινωνία. Τα «προνόμια» της μεσαίας κυρίως τάξης πάνε περίπατο. Και οι φτωχοί ακόμα φτωχότεροι και όποιος αντέξει. Το ξεκίνημα μιας νέας αρχής για ολόκληρη την υγιή Ελληνική κοινωνία, είναι μόλις η δικαιολογία για να καταπιούμε όσα μας περιμένουν στο άμεσο αλλά και μακρινό μέλλον.


Η ΑΓΡΙΑ -χωρίς προηγούμενο- λιτότητα, που είναι προ των θυρών, το ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πηγών του τόπου, και ο εργασιακός μεσαίωνας ανατέλλουν σήμερα. Το μέλλον προδιαγράφεται ζοφερό με την ανεργία, τα ξεπουλήματα και την κατάλυση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ δείχνει πλέον το πιο άγριο πρόσωπό του, στην χώρα που τελικά έμαθε να μην μπορεί να ζήσει χωρίς αυτόν. Ακόμα και ιδεολογικά αντίθετοι έμαθαν και συνήθισαν να ζουν υπό τα καπιταλιστικά πρότυπα στην Ελλάδα και τώρα καλούνται εν μία νυχτί να αλλάξουν τα πάντα στην ζωή τους.

Ο ΠΑΝΙΚΟΣ τούτες τις ώρες είναι ο χειρότερος σύμβουλος για τον κόσμο αυτού του νομού και της χώρας. Οι αναλύσεις δίνουν και παίρνουν, τα παπαγαλάκια λένε ότι τους κατέβει, όμως η ψυχραιμία είναι ο καλύτερος σύμβουλος. Ακόμα και για τον γράφοντα, αλλά και για τον καθένα μας όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό, μέχρι να καταλαγιάσει η σκόνη χρειάζεται ιδιαίτερη ψυχραιμία.

ΟΣΟ κι αν ο έλεγχος έχει χαθεί αυτή τη στιγμή, η επόμενη μέρα, όποια εξέλιξη κι υπάρξει πρέπει να μας βρει ενωμένους και κυρίως δυνατούς. Το χρωστάμε στα παιδιά μας, μαζί με μια μεγάλη συγγνώμη που με την ανοχή μας αφήσαμε τα τελευταία τριάντα χρόνια να σαπίσει το πολιτικό σύστημα, με αντάλλαγμα την …βόλεψή μας.

Οι πεινασμένοι καρβέλια ονειρεύονται

ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ χάνεται…, και αυτοί …καρβέλια ονειρεύονται. Για όσους βιάζονται να έρθουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές μιλώ, που ονειρεύονται την αναμέτρηση σε δημοτικό και περιφερειακό επίπεδο και βιάζονται για να γίνουν δήμαρχοι ή περιφερειάρχες.
Η ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ που δημιουργεί ο ερχόμενος εν μέσω κρίσης «Καλλικράτης», με την αναμενόμενη – αλλά άγνωστη ακόμα – διεύρυνση των ορίων των νέων δήμων, αλλά και των περιφερειών…
…Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ των αιρετών, αλλά και κάθε άλλη διαφοροποίηση στους ΟΤΑ και στο εκλογικό σώμα, που θα αλλάξει το κατεστημένο της αυτοδιοίκησης…
…ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ τους αιρετούς που χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους και αναλώνονται σε κινήσεις πανικού, με εσπευσμένες ανακοινώσεις υποψηφιοτήτων, με δημοσκοπήσεις, με δημόσιες εμφανίσεις, κάθε τι άλλο που εμπνέονται.
ΟΙ ΚΟΝΤΡΕΣ «ΜΝΗΣΤΗΡΩΝ» και αντιπάλων στους δήμους, που γίνονται εμφανείς όλο και περισσότερο καθημερινά, αυτό δείχνουν. Κάποιοι βιάζονται και ανυπομονούν – για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, να καταλάβουν την θέση του δημάρχου.
ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΗ πρεμούρα; Γιατί τόση ανυπομονησία; Γιατί τόση βιασύνη;
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ τις δημοσκοπήσεις όμως και από τις τρικλοποδιές ή τα χτυπήματα κάτω από τη μέση, μιας και μπαίνουμε στον χορό της προεκλογικής περιόδου, δεν ακούμε ακόμα συνολικές προτάσεις για τις πόλεις, παρά μόνο αποσπασματικές ιδέες. Η φαντασία όσων επιθυμούν να καταλάβουν τις δημοτικές αρχές δυστυχώς εκεί εξαντλούνται.
ΕΤΣΙ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ υποσυνείδητα ή μη βγάζει το συμπέρασμα ότι όσοι επιθυμούν να ανακατευτούν με τα κοινά νοιάζονται μόνο για τον τίτλο και όχι για να αλλάξουν με όλες τους τις δυνάμεις τους δήμους τους και να τους βγάλουν από τα αναπτυξιακά αδιέξοδα και μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσης. Οι πεινασμένοι καρβέλια ονειρεύονται, όπως λέει ο απλός κόσμος στα καφενεία.
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ανεχόμαστε συνεχώς αυτό το «παιγνίδι», λες και σημασία έχει ποιο είναι το πρόσωπο και όχι η πολιτική που πρεσβεύει.

Υποψήφιοι …μπελάδες

ΚΑΚΟΣ ΜΠΕΛΑΣ για τα κόμματα η πληθώρα υποψηφίων για τους νέους δήμους – γίγαντες που θα προκύψουν με την διοικητική μεταρρύθμιση, αλλά και για τις νέες περιφέρειες.

ΑΙΡΕΤΟΙ που χηρεύουν οι θέσεις τους με τις συνενώσεις, αλλά και άλλοι που «σκίζονται» για να καταλάβουν μια θέση στα ψηφοδέλτια, δημιουργούν πονοκέφαλο στα κομματικά επιτελεία.

Η ΑΣΧΗΜΗ όμως οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα ταμεία πολλών δήμων της Αργολίδας, είναι γνωστή σε όλους.

ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΕΙΣ όμως από όσους ενδιαφέρονται να ηγηθούν συνδυασμών, δεν ακούσαμε να προβληματίζεται για τον τρόπο που θα λειτουργήσουν οι νέοι ΟΤΑ που θα δημιουργηθούν.

ΠΩΣ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ λοιπόν η νέα διοικητική μεταρρύθμιση και πως θα πετύχει η λειτουργία των νέων δήμων - γιγάντων, με άδεια ταμεία; Αν δεν υπάρξει κάποια ραγδαία εξέλιξη στα οικονομικά των δήμων πέραν των υποσχέσεων του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, αν δεν μπει ζεστό χρήμα στα ταμεία των δήμων, προεξοφλείται η αποτυχία των νέων συνενώσεων με την επωνυμία «Καλλικράτης».

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Εσωτερικών, πρέπει απαραίτητα να ξεδιαλύνει αυτό το θέμα που μαραζώνει την επαρχία και δεν την αφήνει να αναπτυχθεί. Πολύ φοβάμαι ότι οι νέοι δήμαρχοι δεν θα βρίσκουν σε λίγο καιρό ούτε καρέκλα για να καθίσουν. Πόσο μάλλον να ασκήσουν τα καθήκοντά τους ή να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους.

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ οι ίδιοι δεν το σκέφτεται, μάλλον η ίδια η κυβέρνηση πρέπει εξ  αρχής να βάλει το νερό στο αυλάκι και να προβλέψει όλες τις ασφαλιστικές δικλίδες στο νομοσχέδιο, εν  όψει μάλιστα της οικονομικής κρίσης.

Άλλο το κανόε καγιάκ, άλλο τα spreads…

Οι κωπηλατικές ικανότητες του πρωθυπουργού στην θάλασσα της Αργολίδας έγιναν γνωστές στο πανελλήνιο, όχι όμως και τα αποτελέσματα των προσπαθειών ανάκαμψης της Ελληνικής οικονομίας, που συνεχίζει να καταρρέει. Κανείς πλέον δεν μπορεί να προβλέψει αν θα ανεβούν κι άλλο τα spreads. Το μόνο που είναι ορατό στον ορίζοντα είναι η «πληγή» που επιχειρείται για μια ακόμα φορά κατά την μεταπολίτευση, στην τσέπη του μικρομεσαίου. Εύστοχο είναι το κείμενο του π. βουλευτή Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Παρασκευά:

Η αλήθεια είναι μία και το «μπαστούνι» στη γωνία.

- Τα Δημοσιονομικά μεγέθη είναι για φούντο.

- Ο πλούτος είναι μοιρασμένος αντίστροφα (οι λίγοι κατέχουν και νέμονται τα πολλά και οι πολλοί τα λίγα).

- Ο Δημόσιος τομέας είναι υπερβολικά μεγάλος και πολύ ακριβός για τα μέτρα μας.

- Δεν παράγουμε τίποτα ανταγωνιστικό και ξοδεύουμε πιο πολλά από όσα κερδίζουμε.

- Όσο δανειζόμαστε τόσο χωνόμαστε πιο βαθιά στην τρύπα των χρεών και των εξαρτήσεων.

- Ο δρόμος για την Ιθάκη του πρωτογενούς πλεονάσματος κάπου βρίσκεται, ας μην τον αφήνουμε στα αζήτητα, ώρα να τον χρησιμοποιήσουμε, ας μη ψάχνουμε να ανακαλύψουμε τον τροχό, φρόντισαν κάποιοι άλλοι πριν από εμάς.

- Η μετρολαγνεία κυβερνώντων και μη, οδηγεί στον πάτο την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να γίνει.

«Τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου μέλι», ταιριάζει γάντι στους λαλίστατους ψυθιριστές - αναλυτές και διάφορους εκπροσώπους για τα μέτρα και τα αντίμετρα.

- Σε περιόδους πείνας, ο ένας τρώει τον άλλο και ισχύει το «ο σώζων ευατόν σωθήτω» γι’ αυτό και όλοι οι άλλοι κοιτούν μόνο το δικό τους πάπλωμα (είμαστε μόνοι), πάει η εποχή του ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο.

- Η θεραπευτική μέθοδος που διαλέξαμε ή μας σπρώχνουν να αποδεχτούμε και να εφαρμόσουμε, οδηγεί σε υποσιτισμό και θάνατο.

Η οικονομία είναι «κλίμα» ρε βλάκα. Μερικοί μπερδεύουν το «κλίμα» με το «κλήμα» και μεθούν με το δευτερογενές προϊόν του.

- Αγελάδα που την αρμέγεις χωρίς να την ταΐζεις θα σταματήσει να βγάζει γάλα. Το μόνο που θα μείνει στο τέλος είναι να τη σφάξεις και να φας την αγελάδα (το κακό είναι ότι οι Κινέζοι είναι πολύ μακριά).

(Καλή η προσπάθεια φορολογικής μεταρρύθμισης, αλλά έτσι όπως γίνεται ευνοεί τη διαφθορά και τη συναλλαγή και κάποιοι θα βγουν κερδισμένοι. Ο νοών νοείται).

- Ελεγκτικοί μηχανισμοί (φόροι, αυθαίρετα, περιβάλλον, υγεία κλπ.) «ατάκτως ερριμένοι» θυμίζουν την περίοδο της χούντας που ίσχυε «ο παρακολουθών τους παρακολουθούντες» κάθε πολίτης και ένας οικονομικός χαφιές.

- Η αλλαγή των ποσοστών στα διάφορα νομοσχέδια, φορολογικά, ασφαλιστικά, αναπτυξιακά ανακατεύει τον τραχανά με την ίδια φορά και καταλήγεις στο ίδιο αποτέλεσμα. Άνοστος, δύσπεπτος τραχανάς. (Ο θείος Μαρξ έλεγε ότι οι ποσοτικές αλλαγές ενσωματώνονται στο σύστημα και χάνονται οι ποιοτικές αλλαγές, δημιουργούν νέες συνθήκες νέα δεδομένα. Καινοτομία που είσαι;)

- Πρόεδρε πρόσεξε (Πρόεδρε του ΠΑ.ΣΟ.Κ., υπάρχουν χιλιάδες πρόεδροι και θα μπερδευτούμε) στο στρατό μας λέγανε «για ότι γίνει και ότι δεν γίνει φταίει ο ηγήτορας» στο τέλος από το όλοι μαζί, αν τα πράγματα πάνε στραβά θα μείνεις μόνος σου. Μαζεύτηκαν γύρω σου πολλοί που προσπαθούν να μάθουν «μπαρμπέρηδες» στου κασίδι το κεφάλι.

Η άμυνα των ξενοδόχων στην κρίση

ΜΟΝΟ ΩΣ ΘΕΤΙΚΗ μπορεί να χαρακτηριστεί η απόφαση των ξενοδόχων του Ναυπλίου και της Αργολίδας γενικότερα, να μειώσουν τις τιμές των καταλυμάτων τους, παρά την αύξηση του ΦΠΑ, κατά 10%. Ως αντιστάθμισμα στην κρίση η μείωση των τιμών – που θα μπορούσε να ήταν ακόμη μεγαλύτερη - διατηρεί την πληρότητα έστω στο 80% για τις ημέρες του Πάσχα. Σε συνδυασμό βεβαίως και με τα άλλα προτερήματα της Αργολίδας, όπως είναι η εύκολη και κοντινή μετάβαση από την Αθήνα, κάτι το οποίο δεν πρέπει να το παραβλέπουμε. Έτσι, σε αντίθεση με άλλες περιοχές που το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο, αφού υπάρχουν ξενοδοχεία που βαρούν …μύγες, στο Ναύπλιο κάτι κινείται.

ΤΟ LOW BUDGET, που αρχίζει να εφαρμόζεται στα περισσότερα καταλύματα κρατάει σε σχετικά καλά επίπεδα την αντιμετώπιση της κρίσης από τους ξενοδόχους στην περιοχή, αφού οι οικονομικές προτάσεις διαμονής που κάνουν, αφορούν σε καλά ξενοδοχεία και όχι σε απαράδεκτα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα. Τα οποία άλλωστε είναι ελάχιστα στο Ναύπλιο και τις γύρω περιοχές. Και αυτό αναγνωρίζεται εμπράκτως από τους επισκέπτες, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως συνώνυμο του luxury hoteling, πάντα ο προσεκτικός πελάτης μπορεί να βρει αξιοπρεπέστατα ξενοδοχεία και δεκάδες πανσιόν, ακόμα και με πολυτελείς παροχές, σε τιμές που προσαρμόστηκαν στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε.

Η ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ στην τουριστική βιομηχανία λόγω της κρίσης, αρχίζει να λειτουργεί έντονα και εδώ είναι η κρίσιμη καμπή για το ποιος θα επιβιώσει και ποιος όχι. Ενώ λοιπόν εκατοντάδες ξενοδοχεία σε ολόκληρη τη χώρα βγαίνουν στο «σφυρί», καθώς αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, στο Ναύπλιο εν μέσω της κρίσης υπάρχει πληρότητα για το Πάσχα έστω και κατά 80%, έστω και με μειωμένες διανυχτερεύσεις…

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΔΙΕΤΙΑ προβλέπεται ότι θα είναι ιδιαίτερα δύσκολη και για τα ξενοδοχεία. Όταν οι συνθήκες όμως το επιβάλλουν, αναγκάζεσαι να προσαρμοσθείς σε αυτές. Κάπως έτσι σκέφθηκαν και οι περισσότεροι ξενοδόχοι της περιοχής και προσάρμοσαν τις  τιμές.

ΌΣΟΙ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ απλά χάνουν πελάτες.